Πίσω στην κορυφή της σελίδας
06.03.2015 | 11:15
Νάνσυ Νικολαΐδου

Η ωραία Ελενα, το σουβλάκι και τα κιλά! Μα πόσο ρατσιστές τελικά είμαστε;

Η ωραία Ελενα, το σουβλάκι και τα κιλά! Μα πόσο ρατσιστές τελικά είμαστε;
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

Γράφει η
Νάνσυ Νικολαΐδου

Στην Ελλάδα του 2015 δεν δέχομαι να πλημμυρίζει γύρω μου ο ρατσισμός σε κάθε του μορφή. Στην Ελλάδα του 2015 δεν δέχομαι να υπάρχουν δίπλα μου άνθρωποι περιορισμένης,νοητικής ευθύνης. Στην Ελλάδα του 2015 δεν δέχομαι να υποκλινόμαστε στη... καφρίλα!

Οχι δεν τα δέχομαι όλα αυτά γιατί έχω την ανάγκη να πιστεύω πως είμαστε καλύτεροι, πως οι ορίζοντές μας δεν είναι τόσο μικροί, πως είμαστε άνθρωποι που διαρκώς εξελισσόμαστε... Εχω την ανάγκη να πιστεύω πως ειμαστε καλύτεροι από ένα... τίποτα. Εχω την ανάγκη να πιστεύω πως δεν έχουμε ξεχάσει να είμαστε άνθρωποι που αισθανόμαστε, που σκεφτόμαστε, βελτιωνόμαστε και αυτό μας κάνει να διαφέρουμε από τα ζώα. Τα ζώα που τελικά αν το καλοσκεφτείς είναι απίστευτα πλάσματα σε σχέση με όλους εμάς που υποτίθεται πως έχουμε νοημοσύνη. 

Η Ελενα Παπαρίζου μετά την προχθεσινή της εμφάνιση στον εγχώριο τελικό της Eurovision, βρέθηκε για ακόμα μία φορά στο στόχαστρο. Για ακόμα μία φορά βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Απλώς, επειδή κάποιοι τόσο συναισθηματικά φτωχοί και μίζεροι θέλησαν να την πληγώσουν μέσα από την ασφάλεια που τους παρέχει η ανωνυμία τους. 

Η Ελενα Παπαρίζου μετά την προχθεσινή της εμφάνιση βρέθηκε να δέχεται μία χυδαία επίθεση για τα κιλάκια της. Ναι, το ότι η Ελενα ήταν προχθές το βράδυ μία θεά δεν ένοιαξε κανέναν. Οτι η Ελενα προχθές το βράδυ ανέβηκε στην σκηνή και σάρωσε τα πάντα δεν ένοιαξε κανέναν. Οτι η φωνή της για ακόμα μία φορά ήταν συγκλονιστική επίσης δεν ενδιέφερε κανέναν, όπως κανέναν δεν ενδιέφερε και το γεγονός ότι η Ελενα απέδειξε για ακόμα μία φορά ότι είναι μία χαρισματική καλλιτέχνιδα.

Οχι, η Ελενα βρέθηκε να σταυρώνεται στο Σύνταγμα για τα κιλάκια της και για την juice εμφάνισή της γιατί όλα αυτά τα χρόνια κάνει καριέρα έχοντας κερδίσει τον... παγκόσμιο τίτλο "Miss Body" και τόλμησε να πάρει μερικά... γραμμάρια. Μα είμαστε καθόλου σοβαροί;

Ολοι αυτοί οι θλιβεροί τύποι με ποιο δικαίωμα κατηγοριοποιούν τους ανθρώπους; Με ποιο δικαίωμα τραβούν κόκκινες γραμμές; Με ποιο δικαίωμα προσπαθούν να μας επιβάλλουν το δικό τους... ωραίο; Με ποιο δικαίωμα προσπαθούν να βγάλουν ανθρώπους και ζωές στο περιθώριο;

Εχει κάτσει κανείς να αναρωτηθεί για το ποιοι είναι οι λόγοι που μπορεί ένας άνθρωπος να τολμήσει να έχει παραπάνω κιλά; Εχει σκεφτεί κανείς πως μπορεί για παράδειγμα να έχει ένα πρόβλημα υγειας; Πως μπορεί να είναι έγκυος; Πως μπορεί να κάνει μία συγκεκριμένη θεραπεία, Πως μπορεί να έχει κάποια συγκεκριμένα προβλήματα που αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο δεν του επιτρέπουν να ασχοληθεί με τον εαυτό του; 

Αλλά ακόμα και να μην είναι έτσι, τι έγινε; Αν ο άλλος αγαπά το φαί και δεν τον ενοχλεί η πιο... αφράτη εικόνα του, εσύ ρε φίλε τι πρόβλημα έχεις; Εσύ πως τολμάς να θεωρείς πως πρέπει να έχεις άποψη για το πως πρέπει ο διπλανός σου να χειρίζεται την εικόνα του;



Εσύ ρε φίλε γιατί δεν λες τίποτα για τα σκελετωμένα κορμιά που κυκλοφορούν γύρω μας; Για τις καλλιτέχνιδες εκείνες που στο βωμό της γιαλαντζί γκλαμουριάς και του στάιλινγκ, έρχονται αντιμέτωπες καθημερινά με τον εφιάλτη της νευρικής ανορεξίας. 

Για όλες αυτές τις γυναίκες που είναι έτοιμες να θυσιάσουν τα πάντα για την καριέρα τους, ακόμα και την ίδια τους την ζωή, στέλνοντας με την εικόνα τους τραγικά μηνύματα προς τα νέα παιδιά, τα νέα κορίτσια που συνήθως αυτά είναι που τις ακολουθούν και τις θαυμάζουν.

Και τελικά, γιατί οι πάντες δίνουν τόσο μεγάλη σημασία στο... απ ΄έξω και κανείς δεν μπαίνει στο κόπο να ασχοληθεί με το απο μέσα; Γιατί κανείς δεν ψάχνει γύρω του όχι για ωραία κορμιά, αλλά για ωραίους ανθρώπους; Γιατί μένουμε διαρκώς στο περιτύλιγμα και ποτέ δεν κάνουμε το κόπο να ασχοληθούμε με το περιεχόμενο και αυτό φυσικά δυστυχώς αφορά στα πάντα στη ζωή μας. Και γιατί η ευτυχία μας να ορίζεται από το νούμερο μεγέθους που γράφει η μπλούζα μας;

Γιατί δεν μας ενδιαφέρει το μεγαλείο της ψυχής; Γιατί δεν αναζητάμε την αληθινή ευτυχία; Γιατί αναλωνόμαστε με τόσο φθηνά, μίζερα και πρόσκαιρα πράγματα; 

Η ζωή είναι μικρή, περνά γρήγορα κα το θέμα είναι σε αυτό το ταξίδι κανείς να προσπαθεί να βρει την... λιακάδα μέσα του και όχι το σκοτάδι... 

ΥΓ : Και όλα αυτά, από μία γυναίκα που έχει κιλάκια και τολμά να είναι ευτυχισμένη!!! Αυτά από μία γυναίκα που έχει κιλάκια και όχι δεν είναι στο περιθώριο και δεν την φτύνουν όλοι!!! Ολα αυτά από μία γυναίκα που δέχεται τεράστιες ποσότητες αγάπης στην ζωή της από τα παιδάκια της, τον άνδρα της, τους γονείς της, τους φίλους της και που δεν σταματά στιγμή να προσπαθεί να βρει καθημερινά την... θετική πλευρά της ζωής.


 




 

Βαθμολόγησέ το
Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
Top 10
close button

Κάντε Like: Tlife.gr στο Facebook