Πίσω στην κορυφή της σελίδας
12.01.2011 | 10:07

Δολοφονία Χατζηκωστή: Ένας χρόνος μετά

Δολοφονία Χατζηκωστή: Ένας χρόνος μετά
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;
Θλίψη, απουσία, νοσταλγία. Συναισθήματα που αφήνει πίσω του ένας παντοτινός αποχωρισμός. Ο αποχωρισμός του φίλου, του καθοδηγητή, του μέντορα, του εμπνευστή, του Άντη Χατζηκωστή.
 
Χθες το απόγευμα στις 18:00 πραγματοποιήθηκε πορεία με των εργαζομένων του συγκροτήματος Δίας και της τηλεόρασης Σίγμα, από το Συγκρότημα προς την εκκλησία των Αγίων Ομολογητών. Κρατώντας Λευκά κεριά, οι άνθρωποι του Συγκροτήματος, πορεύτηκαν σιωπηλά προς την εκκλησία, από όπου πριν ένα χρόνο είπαν το τελευταίο αντίο στον Άντη Χατζηκωστή.
 

 
“Στον παράδεισο… εκεί είσαι και δεν είσαι μόνος, έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Έτσι είναι, δεν γίνεται αλλιώς. Σου γράφουμε από πραγματική ανάγκη. Γιατί ναι, μας λείπεις, σε όλους μας λείπεις. Ήσουν πάντα ο αρχηγός μας. Μπροστά εσύ και οι άλλοι να ακολουθούν. Πόσο θα θέλαμε να σε ξαναδούμε, έστω και για λίγο. Πόσο θα θέλαμε να σε ακούγαμε, έστω και λίγο”.

“Νύχτα τιμής” όπως την αποκαλούν οι φίλοι και οι συνεργάτες του Άντη, θα γίνει απόψε στο Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες θα είναι εκεί για να θυμηθούν τις καλές στιγμές που έζησαν με τον Άντη. Το χαμογελαστό παιδί όπως τον έλεγαν όλοι....
 
“Πέρασε κιόλας ένας χρόνος… ένας χρόνος όπου η απουσία σου, πίστεψέ μας, είναι αισθητή. Ψάχνουμε τρόπους να είμαστε κοντά σου. Όπως μπορούμε, όσο μπορούμε.

Σου το είπαμε, ψάχνουμε τρόπους να είμαστε κοντά σου. Όχι, όχι, δεν κλαίμε, απλώς ξεδιψούν οι αναμνήσεις μας. Λείπεις, λείπεις δυνατά, λείπεις έντονα, λείπεις απεγνωσμένα. Λείπεις και εμείς πενθούμε, όλοι πενθούμε. Εξαγνιζόμαστε με ένα δάκρυ, ανακουφιζόμαστε με μια σκέψη, λυτρωνόμαστε με ένα άγγιγμα στον ώμο. Μαζί πενθούμε και δεν ξέρω για πόσο ακόμα. Νομίζω για πάντα. Γιατί δεν είσαι απλώς μία σκέψη, ήσουν, είσαι και θα είσαι κομμάτι της ζωής μας. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να είναι κομμάτι σε τόσες ζωές; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να είναι πυξίδα στις σκέψεις τόσων ανθρώπων; Η παρουσία σου μας άλλαξε, η απουσία σου μας προσγείωσε. Μας προσγείωσε σε μια πραγματικότητα χωρίς εσένα. Πενθούμε και «θα πενθώ πάντα -μ’ ακούς;- για σένα, μόνος, στον Παράδεισο» έτσι γράφει ο Ελύτης…

«...Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τά χρόνια που έρχονται
Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’ άλλα πού πέρασαν
Εάν είναι αλήθεια…»

…Είναι αλήθεια, τελικά έφυγες πριν από ένα χρόνο… πες μας τα νέα σου… χαμογελάς;”

Με αυτό το γράμμα και τα λίγα λόγια οι αγαπημένοι φίλοι και οι συνεργάτες του Άντη Χατζηκωστή θυμούνται ένα χρόνο μετά την στυγερή δολοφονία του Κύπριου εκδότη και καναλάρχη...
 
Διάβασε περισσότερα στο newsit
 
Βαθμολόγησέ το
Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
Top 10
close button

Κάντε Like: Tlife.gr στο Facebook