Πίσω στην κορυφή της σελίδας
30.05.2012 | 11:15

Δ. Βανδή: ''Μέχρι τα 20 ήμουν στριμωγμένη οικονομικά. Όλα αυτά που έχω τα κατέκτησα!''

Δ. Βανδή: ''Μέχρι τα 20 ήμουν στριμωγμένη οικονομικά. Όλα αυτά που έχω τα κατέκτησα!''
ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;
Η Κύπρος είναι αγαπημένος προορισμός για την Δέσποινα Βανδή αφού σε κάθε της εμφάνιση οι θαυμαστές της την αποθεώνουν. Έχει τις καλύτερες αναμνήσεις από το νησί και δεν χάνει την ευκαιρία να αποκτάει συνεχώς καινούριες ταξιδεύοντας μέχρι εκεί.

Πρόσφατα, έδωσε μία μοναδική συναυλία στη Λεμεσό. Λίγο νωρίτερα, μίλησε στο «Down Town Κύπρου» και στον δημοσιογράφο Αλέξανδρο Πρίφτη για την οικογένειά της, την καθημερινότητά της αλλά και για το χρόνο που περνάει.

Τα δύσκολα οικονομικά χρόνια και η επιτυχία

Αν δεν είχες μεγαλώσει μέσα σε στενά οικονομικά πλαίσια, πιστεύεις ότι, σήμερα, θα εκτιμούσες το ίδιο αυτά που έχεις;
-Εγώ τα κατέκτησα όλα αυτά που έχω σήμερα, τα δούλεψα. Πρόσεξε, όμως! Δεν δούλεψα για το χρήμα, δεν το υπηρέτησα. Έκανα τη δουλειά που ήθελα, ήμουν απόλυτα ευτυχισμένη και, κάποια στιγμή, μου τα έφερε έτσι ο Θεός και τα οικονομικά μου άλλαξαν. Στη μισή μου ζωή, μέχρι και τα 20 μου χρόνια δηλαδή, ήμουν πολύ στριμωγμένη οικονομικά. Ωστόσο, θεωρώ ότι κερδίζω όταν είμαι δημιουργική, όχι όταν έχω χρήματα. Και για να στο πω κι αλλιώς: Επειδή μεγάλωσα με πολύ λίγα χρήματα, δεν φοβάμαι να ξεκινήσω και πάλι απ’ την αρχή. Δεν φοβάμαι να ξαναβρεθώ στο μηδέν γιατί, πολύ απλά, είναι μία γνώριμη κατάσταση για μένα.

Δεδομένης της σημερινής πολύ δύσκολης οικονομικής κατάστασης, στην Ελλάδα, εσύ κάνεις αποταμίευση;
-Κάποτε δεν είχα καθόλου καλή σχέση με τα χρήματα,. Ήμουν σπάταλη. Άλλαξα μυαλά, όταν έκανα τα παιδιά μου. Είπα ότι «τώρα πρέπει να μαζευτώ!». Δεν είμαι πια «εγώ κι ο σκύλος μου, ο μόνος φίλος μου», που λέει ο Μαζωνάκης (γελάει). Τα παιδιά σού αλλάζουν την κοσμοθεωρία, σε κάνουν να σκέφτεσαι και να λειτουργείς διαφορετικά.

Η κόρη της και το ενδεχόμενο ενός τρίτου παιδιού

Σήμερα, ποια είναι η σχέση σου με την Μελίνα που είναι ήδη 8 ετών;
-Με τη Μελίνα δεν έχουμε μόνο έντονη σχέση, αυτό που υπάρχει μεταξύ μας είναι μία πανίσχυρη εξάρτηση.

Συνήθως, λένε ότι η σχέση μητέρας και κόρης είναι ανταγωνιστική. Στην περίπτωσή σας ισχύει αυτό;
-Προς το παρόν, όχι. Ακόμη δεν έχουμε μπει στην εφηβεία, είμαστε μια χαρά. Αλλά δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσω στο μέλλον. (γελάει). Δεν ξέρω πως θα είναι στα 14 της. Πάντως τώρα, στα 8 της χρόνια, λατρευόμαστε!

Θα ήθελες και τρίτο παιδί;
-Το έχω σκεφτεί, μωρέ, αλλά, ξέρεις τι γίνεται; Έχουν μεγαλώσει και τα δύο μου παιδιά, η ζωή μας μπήκε πια σε διαφορετικό ρυθμό. Δεν ξέρω αν θα έμπαινα σε αυτή τη διαδικασία ξανά.



Η σχέση με τον Ντέμη μετά από δέκα χρόνια

Μέσα σε όλη αυτή τη ρουτίνα, βρίσκεις καθόλου ελεύθερο χρόνο για σένα και το Ντέμη; Μπορείτε να απολαύσετε ρομαντικές στιγμές ενός κανονικού ζευγαριού ή με τόσες δουλειές και δύο παιδιά, αυτό είναι πολυτέλεια;
-Ο ελεύθερος χρόνος είναι μόνο τα βράδια, όταν κοιμούνται τα παιδιά. Γενικά, δεν έχουμε κοινό ελεύθερο χρόνο, αλλά όταν τον βρούμε θα κάνουμε κάποια νυχτερινή έξοδο ή θα πάμε κάποιο ταξίδι μαζί.

Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια γάμου, υπάρχει το πάθος, η ανησυχία, η ζήλια, το ενδιαφέρον και η έξαψη των πρώτων μηνών;
-Αυτό δεν έχει να κάνει με το γάμο. Ο γάμος τι είναι; Μία τυπική υπόθεση, ένα χαρτί που, στην ουσία, δεν αλλάζει κάτι. Με το Ντέμη είμαστε 13 χρόνια μαζί. Σήμερα δεν υπάρχουν όλα αυτά που προανέφερες - στο βαθμό που υπήρχαν τον πρώτο καιρό -, υπάρχει όμως η ισορροπία. Γιατί αν ζεις μόνιμα «στο κόκκινο», μέσα σε μία παθολογική κατάσταση, αυτό μπορεί να είναι ακόμη και καταστροφικό. Είναι ωραία αυτά τα συναισθήματα, αλλά υποχωρούν με τον καιρό, σε όλες τις σχέσεις- κι εκεί είναι που έρχεται η ισορροπία. Φεύγουν «τα γυαλιά του στραβισμού» που φοράς όταν είσαι ερωτευμένος και βλέπεις απέναντί σου τον «τέλειο άνθρωπο», και έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα. Ε, εκεί είναι το σημαντικό. Να μπορέσεις να κρατήσεις τις ισορροπίες και να δεις κατά πόσον ταιριάζουν ακόμη και οι ατέλειες που μπορεί να έχετε ή οι αντιθέσεις.

Για ποιους λόγους μπορεί να διαφωνήσεις με το Ντέμη;
-Με τον Ντέμη ποτέ δεν διαφωνούμε ουσιαστικά και βαθιά. Συνήθως συμβαίνει σε απλά καθημερινά πράγματα..



Η γλυκιά καθημερινότητα και το σπίτι

Πώς διασκεδάζεις;
-Παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια!

Δεν θυμώνεις όταν χάνεις;
-Ε, το διασκεδάζω! Φροντίζω στην επόμενη παρτίδα να παίρνω τη ρεβάνς! (γελάει). Μου αρέσει να είμαι με φίλους- εντός ή και εκτός σπιτιού. Με χαλαρώνουν οι χαζομάρες που λέμε.

Αλήθεια, αυτή την εποχή, τι καλλιεργείς στο μποστάνι του σπιτιού σου;
-Α, σήμερα φύτεψα μερικά καλαμπόκια! Φέτος άργησα και, αυτές τις μέρες, πρέπει να βάλω ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκυθάκια. Τα πάντα!

Ποιες είναι οι μικρές πολυτέλειες που αφιερώνεις στον εαυτό σου;
-Η γυμναστική. Μια ώρα την ημέρα μου φτάνει. Πάντα μου άρεσε να γυμνάζομαι, ακόμη κι όταν βαριόμουν στην αρχή, μετά το διασκέδαζα.

Το φαγητό είναι μία από τις πολυτέλειες που απολαμβάνεις;

-Όχι, δεν είναι πολυτέλεια, είναι καθημερινότητα. Υπάρχουν φορές που αφήνομαι και κάνω κάποιες υπερβολές. Προτιμώ να γυμνάζομαι πολύ, παρά να μου πει κάποιος «θα τρως ένα μήλο κι ένα γιαούρτι!». Αυτό δεν υπάρχει, δεν το μπορώ! Λατρεύω τις πατάτες τηγανιτές, αλλά υπάρχουν περίοδοι που δεν πρέπει να τις τρώω. Το ίδιο γίνεται με τη σοκολάτα ή με το βραδινό φαγητό.

Η σχέση με το χρόνο και το «φαίνεσθαι»

Για το χρόνο που περνάει έχεις άγχος;
-Αχ! (γελάει)

Γιατί λες «αχ!»;
-Γιατί το άγχος μου δεν έχει να κάνει με το «φαίνεσθαι», αλλά με το ότι αγχώνομαι για να είμαι πάντα δίπλα στα παιδιά μου όταν εκείνα με χρειάζονται. Δεν με τρομάζει ο χρόνος που περνάει και μπορεί να μου προσθέσει ρυτίδες. Θεωρώ ότι πρέπει κάνείς να μεγαλώνει όμορφα. Όταν γυμνάζεσαι και δεν κάνεις καταχρήσεις, ο χρόνος είναι καλός μαζί σου. Κοίταξε, υπάρχουν φορές που μπορεί να με ακούσεις να γκρινιάζω όταν παχαίνω ή όταν κάνω ψωμάκια, αλλά έχω συμφιλιωθεί πλέον με αυτά. Δεν μπορώ να είμαι κάτι άλλο. Είμαι ο εαυτός μου και με αγαπάω έτσι όπως είμαι- και όταν γυμνάζομαι αλλά και όταν έχω ατέλειες.

Πιστεύεις ότι «τα 40 είναι τα νέα 20», όπως λένε κάποιες γυναίκες;
-Σε καμία περίπτωση! Συγνώμη κορίτσια, όμως, όλα αυτά, είναι για να παρηγοριόμαστε. Πιστεύω ότι η κάθε ηλικία έχει τη χάρη της. 20 χρόνων δεν ξαναγίνεσαι ποτέ! Ούτε όταν πας 30, φαίνεσαι 20. Αν προσέχεις τον εαυτό σου, δεν νομίζω ότι αντιμετωπίζεις σοβαρά προβλήματα.

Περισσότερα στο Down Town Κύπρου που κυκλοφορεί

Βαθμολόγησέ το
Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
Top 10
close button

Κάντε Like: Tlife.gr στο Facebook