Η Όλγα Βενέτη στο TLIFE: «Πάντα δίνω τον καλύτερο εαυτό μου χωρίς να κρατώ τίποτα για μένα»

Η Όλγα Βενέτη είναι μια καλλιτέχνης με πολύ ιδιαίτερη παρουσία στη μουσική. Με όπλο της την αισθαντική φωνή και το πάθος, έχει κάνει μια πορεία γεμάτη εκπλήξεις και μοναδικές ερμηνείες. Μετά την επιτυχημένη της παράσταση για τη Δαλιδά, επιστρέφει και πάλι στην αμιγώς μουσική σκηνή και έχει συντροφιά της τον υπέροχο Παντελή Θαλασσινό.

Μετά την επιτυχημένη και sold out πρώτη παράσταση τους με τίτλο «Ν’ αγαπάς» επιστρέφουν και πάλι την Πέμπτη 19 Μαρτίου στο Θέατρο Άλσος ΔΕΗ για ένα ακόμα ταξίδι στο βαθύ αίσθημα του τραγουδιού και της μουσικής. Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή η Όλγα Βενέτη, μιλάει στο TLIFE για τη συνεργασία της με τον Παντελή Θαλασσινό και άλλα πολλά που έχει μάθει από τη ζωή και τη σκηνή.

Πως ήταν οι πρόβες και η πρώτη συνάντησή σου στη σκηνή με τον Παντελή Θαλασσινό για την παράσταση “Ν’ αγαπάς”;

Η χημεία και η ενέργεια με τον Παντελή μου, τον εξαιρετικό τραγουδοποιό και αθεράπευτα ρομαντικό τραγουδιστή ήταν μαγική. Είμαστε φίλοι πολλά χρόνια και οι δύο έχουμε κοινό πάθος το τραγούδι. Όταν εκτιμάς, αγαπάς και σέβεσαι τον άλλον όλα έρχονται αβίαστα και χαλαρά: Στις πρόβες που ήταν μόλις δυο, το γέλιο και η χαρά πρωταγωνιστούσαν. Αλλά και με την ορχήστρα γίναμε ένα. Πραγματικά σας εξομολογούμαι ότι το απόλαυσα με όλη μου την καρδιά. Θέλαμε να περάσουμε καλά, αγαπησιάρικα και στη συνέχεια να το μεταδώσουμε και στο κοινό μας.

Περίμενες αυτή την υποδοχή από το κοινό στην πρώτη σας κοινή εμφάνιση;

Πάντα δίνω τον καλύτερο εαυτό μου χωρίς να κρατώ τίποτα για μένα. Συμμετέχω με όλες μου τις αισθήσεις κάθε φορά που εμφανίζομαι. Τώρα αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο και μεγάλο γιατί είχα χαρά που θα μοιραζόμουν τη σκηνή με τον Παντελή. Αυτήν την χαρά και την ευτυχία την αφουγκράστηκε το κοινό κι έγινε μια ανεπανάληπτη γιορτή!

Τι πιστεύεις ότι πρέπει να έχει μια μουσική δουλειά για να αγαπηθεί από τον κόσμο; 

Αλήθεια! Πραγματικά, απόλυτα και μόνο αλήθεια. Όταν τραγουδάς επικοινωνείς την αλήθεια σου και ειδικά όταν ερμηνεύεις τότε η αποδοχή και η εμπιστοσύνη και η αγάπη του κοινού είναι μονόδρομος. Δίνεις τα πάντα, καταθέτεις ψυχή και το κοινό τα αγκαλιάζει και τα κρατά σα φυλαχτό.

Πολλές φορές συγκρίνουν τους τραγουδιστές με τους αθλητές. Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται τόση εξάσκηση και τόση πειθαρχεία το τραγούδι; 

Εξαρτάται πόσο ψηλά θέλεις να ανεβάσεις τον πήχη: αν θες να κάνεις πρωταθλητισμό τότε τόσο στο άθλημα όσο και  στο τραγούδι χρειάζεται πειθαρχία, συγκέντρωση, αφοσίωση και στοχοπροσήλωση. Ίσα ίσα το τραγούδι που είναι η εκφορά του λόγου περνά μέσα από το σώμα μας, τις φωνητικές χορδές είναι πάρα πολύ δύσκολο να χαλιναγωγηθεί και να ανταποκρίνεται πάντα στον μέγιστο βαθμό. Κλαίμε, γελάμε, μιλάμε έντονα, όλα περνάνε μέσα από τις χορδές που είναι δυο εύθραυστες μικρές κλωστούλες. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι;

Εσύ πως προετοιμάζεσαι όταν το βράδυ ξέρεις ότι θα τραγουδήσεις live; 

Ξυπνώ το πρωί χωρίς άγχος, πίνω καφέ και τρώω τα αγαπημένα μου κουλουράκια. Μετά θα δω λίγο τα λόγια μου και προς το μεσημέρι θα κάνω ένα καλό ζέσταμα στη φωνή μου, μισή ώρα με τρία τέταρτα περίπου. Μετά το μεσημέρι θα φάω το μεσημεριανό μου που είναι πάντα το ίδιο (ποτέ δεν αλλάζω).  Είμαι πιστή ακόμα και σε αυτό (χα χα χα). Στη συνέχεια θα πάω στο κομμωτήριο και μετά θα γυρίσω, θα ξεκουραστώ, θα ντυθώ και θα φύγω για την παράσταση. Πάντα με ταξί ή με κάποιον φίλο. Δεν οδηγώ εγώ ποτέ όταν πάω σε δική μου παράσταση.

Γιατί πιστεύεις ότι οι άνθρωποι έχουν τόση ανάγκη από τη μουσική και το τραγούδι;

Η μουσική και το τραγούδι είναι ζωή, έκφραση, ελπίδα, παρηγοριά. Για μένα είναι οξυγόνο! Δεν ξέρω να ζω χωρίς αυτό, δεν ξέρω πώς να συνδέομαι με τον κόσμο αν δεν τους τραγουδώ, αν δε μοιράζομαι συναισθήματα, όνειρα, αγωνίες μέσα από στίχους και μουσική που είναι λύτρωση, ίαση και κίνητρο για ζωή. Οι τέχνες γενικότερα είναι η μόνη παρηγοριά στον κόσμο. Με το τραγούδι κλαίμε, γελάμε, ερωτευόμαστε, ελπίζουμε, ονειρευόμαστε, με μια λέξη: Ζ Ο Υ Μ Ε.

Θα κλείσω με κάτι που είχα διαβάσει και έχει χαραχτεί από τότε στο μυαλό και την καρδιά μου γιατί είναι η αλήθεια μου: «Ζω τα όνειρά μου μέσα από τη μουσική » (Α. Αϊνστάιν)

Πες μου κάποια συν και κάποια πλην στη ζωή ενός καλλιτέχνη που ίσως να μην τα σκέφτεται το κοινό.

Θα προσπαθήσω, αν και το κοινό νομίζω ότι αφουγκράζεται τις διακυμάνσεις από τη χαρά μέχρι την αγωνία του καλλιτέχνη που αγαπά. Στα συν θα βάλω. Την ψυχική ανάταση που βιώνει ο ερμηνευτής όταν τραγουδά και συνδέεται με το κοινό.Υπάρχει σχέση συνουσίας θα τολμήσω να πω. Προσωπικά ζω για το χειροκρότημα, την έκφραση, το χαμόγελο και το δάκρυ που θα δω στα πρόσωπα αυτών που με βλέπουν και με νιώθουν. Το ότι ζω γι αυτό – χωρίς υπερβολή- δεν ξέρω αν το αφουγκράζεται το κοινό μου σ’ αυτόν τον βαθμό! Είναι συγκλονιστικό συναίσθημα.Στα πλην τα πράγματα είναι πιο πρακτικά. Υπάρχει έλλειψη οικονομικής σταθερότητας. Σε μεγάλο και έντονο βαθμό δυστυχώς, δεν υπάρχει σταθερότητα και έτσι υπάρχει αγωνία μεγάλη για επιβίωση και σταθεροποίηση στον χώρο αυτόν. Επίσης δεν υπάρχει ωράριο σε αυτό το επάγγελμα. Κάθε φορά είναι άλλο το πρότζεκτ, άλλες οι ανάγκες, άλλες οι συνθήκες και άλλες οι απαιτήσεις. Και μιλώ και για τις πρόβες. Ειδικά όταν έχεις οικογένεια είναι πολύ δύσκολο να τα συνδυάσεις όλα και να έχεις ποιότητα και ποσότητα χρόνου. Και τέλος, ένα συναισθηματικό πολύ εσωτερικό θέμα, είναι για πολλούς καλλιτέχνες το κενό και το σκοτάδι που έρχεται μετά από τα φώτα. Κλείνει η αυλαία και έρχεσαι αντιμέτωπος με τη μοναξιά και το άδειασμα που έχεις νοιώσει, έχοντας καταθέσει την ψυχή σου λίγη ώρα πριν…

Πες μου κάποια πράγματα που προσέχεις πάντα στην εξωτερική σου εμφάνιση.

Πρώτα απ’ όλα επιλέγω να φορώ πράγματα που αγαπώ εγώ, αισθάνομαι πολύ όμορφα και άνετα με αυτά. Τα ρούχα τα φορώ δε με φοράνε. 

Πιστεύεις ότι οι γυναίκες τραγουδίστριες κρίνονται πιο αυστηρά από τους άντρες και αν ναι γιατί; 

Όχι, δε θα έλεγα πως κρίνονται πιο αυστηρά οι γυναίκες έναντι των ανδρών. Απλά οι γυναίκες καλούνται να προσέχουν περισσότερο την εμφάνισή τους, το ντύσιμο, το χτένισμα, το μακιγιάζ και γενικότερα την εικόνα τους που στις μέρες μας παίζει πολύ μεγάλο ρόλο!

Γιατί πιστεύεις στην Ελλάδα υπάρχει τέτοια μεγάλη πληθώρα τραγουδιστών σε σχέση με τον πληθυσμό μας; 

Ομολογουμένως δεν ξέρω αν έχει γίνει τέτοια έρευνα. Σε κάθε περίπτωση ο Έλληνας διψά για ζωή και ζωή είναι και το τραγούδι. Ο καιρός στην Ελλάδα επίσης βοηθά και για 9 μήνες έχουμε ζέστη και έτσι εύκολα χαιρόμαστε, ανοίγουμε το στόμα μας και τραγουδάμε… Ή θα μιλάμε ή θα τραγουδάμε…..