Μυρτώ Θεοδωράκη: Η σύζυγος του Μίκη Θεοδωράκη έγινε 101 ετών – Φωτογραφίες

Τα γενέθλιά της γιόρτασε η Μυρτώ Θεοδωράκη. Η σύζυγος του Μίκη Θεοδωράκη έγινε 101 ετών, ενώ η Μαργαρίτα Θεοδωράκη και τα εγγόνια της, πόζαραν δίπλα της.

Η Μυρτώ Θεοδωράκη στάθηκε στο πλευρό του Μίκη Θεοδωράκη για δεκαετίες, σε όλη τη διάρκεια της ζωής και της καριέρας του. Είχε σπουδάσει ιατρική και εργάστηκε ως γιατρός, πριν αφοσιωθεί περισσότερο στην οικογένειά της. Η σχέση τους θεωρείται ιδιαίτερα δυνατή και μακρόχρονη, με τον ίδιο να έχει μιλήσει για βαθιά αγάπη μεταξύ τους. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, είχε πιο διακριτική παρουσία στη δημόσια ζωή.

Το πατρικό της όνομα είναι Μυρτώ Αλτίνογλου. Απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, τη Μαργαρίτα και τον Γιώργο.

Η ανάρτηση του Άγγελου Θεοδωράκη:

Ο Μίκης Θεοδωράκης είχε αναφέρει στην αυτοβιογραφία του για τη σύζυγό του: «Η Μυρτώ είχε δώσει κι αυτή εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο, για την Ιατρική. Έτσι, μια φθινοπωρινή μέρα του 1943 συναντηθήκαμε πίσω από το Κεντρικό Πανεπιστήμιο, στην οδό Ακαδημίας. Σταθήκαμε και μιλούσαμε στη μέση του δρόμου. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που μιλούσα ελεύθερα στο δρόμο μ’ ένα κορίτσι της ηλικίας μου. Ήταν οργανωμένη στην ΕΠΟΝ της Νέας Σμύρνης, αλλά τώρα είχε περάσει στην οργάνωση της τάξης της, μαζί με το Βύρωνα Σάμιο, το Λεωνίδα Κύρκο και την Καλλισθένη Σμπαρούνη.

Πολλές φορές το Αμφιθέατρο μεταβαλλότανε σε χώρο πραγματικής μάχης και ήθελε τότε να έχεις γερά κότσια να βγεις ανοιχτά και να υπερασπίσεις το ΕΑΜ, το ΚΚΕ η την ΕΠΟΝ. Όταν χωρίσαμε, ένα ευχάριστο αίσθημα έμεινε μέσα μου και πολλές φορές όταν πλάγιαζα πέρναγαν αστραπιαία από τη σκέψη μου οι λεπτομέρειες από κείνη τη συνάντηση. Στις βεγγέρες, στο σπίτι των Αλτίνογλου, που συνεχίζονταν πάντα, όμως λίγο πιο αραιά, αρχίσαμε να έχουμε την τάση να καθόμαστε παράμερα, εγώ και η Μυρτώ, για να συνεχίσουμε μόνοι μας τη συζήτηση. Μιλάγαμε έτσι με τις ώρες. Έμμεσα, στρέφαμε την κουβέντα στο συναισθηματικό. Εγώ αίφνης της μιλούσα για την ‘Έλλη, εκείνη για το Φαίδωνα. Άλλα, φυσικά, και τα γενικότερα θέματα μας απασχολούσαν πολύ.

Κι εκεί διαφωνούσαμε πάντα. στο βάθος με δούλευε το κόμπλεξ του επαρχιώτη μπροστά στην καθαρότητα και δυναμικότητα της απελευθερωμένης Αθηναίας. Έτσι πέρασε ο χειμώνας».