Η Δήμητρα Ματσούκα στο TLIFE: «Μετά τα 40 βρήκα τον έρωτα της ζωής μου» – Η νέα παράσταση και ο ηλικιακός ρατσισμός

Η Δήμητρα Ματσούκα επιστρέφει στη θεατρική σκηνή μέσα από τη νέα παραγωγή των Αθηναϊκών Θεάτρων, «Να ζει κανείς ή να μη ζει;», που ανεβαίνει στο Θέατρο Λαμπέτη, σε απόδοση και σκηνοθεσία των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα.

Η κάμερα του TLIFE και η δημοσιογράφος Γεωργία Τσίντζα βρέθηκαν στις πρόβες της παράστασης και συνάντησαν την αγαπημένη ηθοποιό, η οποία μίλησε για τη συνεργασία της με το επιτυχημένο δημιουργικό δίδυμο, τη σχέση της με τον χρόνο και τον ηλικιακό ρατσισμό στον χώρο της υποκριτικής.

Παράλληλα, αναφέρθηκε με τρυφερότητα στον σύζυγό της, Πέτρο Κόκκαλη, αποκαλύπτοντας πόσο σημαντική είναι για εκείνη η γνώμη του για τη δουλειά της.

Σε μια πιο προσωπική εξομολόγηση, η ηθοποιός μίλησε για το πέρασμα του χρόνου, παραδεχόμενη πως έχει συμφιλιωθεί σε μεγάλο βαθμό με την ηλικία της, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν στιγμές που αντιμετωπίζει τον εαυτό της με μεγαλύτερη αυστηρότητα.

«Έχω εξοικειωθεί με το πέρασμα του χρόνου. Τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της ημέρας είμαι εξοικειωμένη. Δεν έχω περάσει αυτή την κρίση της ηλικίας. Θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα και όταν ήμουν πολύ νέα, να υπάρχουν μέρες που να μη μου αρέσω καθόλου και άλλες μέρες που να μου αρέσω πολύ. Αυτό συνεχίζεται μέχρι τώρα», εξομολογήθηκε.

Η συζήτηση στράφηκε και στον τρόπο με τον οποίο η τηλεόραση αντιμετωπίζει τις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για πρωταγωνιστικούς ρόλους με έντονο το ερωτικό στοιχείο. Η Δήμητρα Ματσούκα επισήμανε πως οι ιστορίες που προβάλλονται στη μικρή οθόνη δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την πραγματική ζωή, όπου ο έρωτας δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένες ηλικίες.

«Μέχρι στιγμής τα τελευταία χρόνια ειδικά, έχω παίξει πολύ νεότερές μου στο θέατρο, πολύ νεότερες από τη δική μου ηλικία. Στην τηλεόραση η αλήθεια είναι ότι οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι, ας πούμε, και ειδικά οι ιστορίες που έχουν να κάνουν με μια ερωτική σχέση αφορούν κυρίως νεότερες γυναίκες και αυτό πραγματικά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Θέλω να πω ότι τουλάχιστον εγώ μετά τα 40 μου βρήκα τον έρωτα της ζωής μου», δήλωσε, κάνοντας μια ιδιαίτερα τρυφερή αναφορά στον Πέτρο Κόκκαλη.

Μιλώντας για τον έρωτα και τις ηλικιακές διαφορές ανάμεσα στα ζευγάρια, η ηθοποιός ξεκαθάρισε πως, αν και δεν πιστεύει ότι τα συναισθήματα έχουν ηλικία, η ίδια έχει συγκεκριμένες προσωπικές προτιμήσεις.

«Δεν υπάρχει ηλικιακό όριο στον έρωτα, υπάρχει αισθητικό όριο και αυτό διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Εγώ προσωπικά δε μου αρέσουν οι μεγάλες διαφορές στην ηλικία μεταξύ των δύο συντρόφων», ανέφερε.

Από τη συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείπει ο σύζυγός της, Πέτρος Κόκκαλης, με τον οποίο η Δήμητρα Ματσούκα έχει επιλέξει να μοιράζεται τη ζωή της, διατηρώντας παράλληλα μια διακριτική στάση απέναντι στη δημοσιότητα.

Με αφορμή πρόσφατη δήλωσή του ότι μέσα από τη σχέση τους άρχισε να παρακολουθεί περισσότερο θέατρο, η Γεωργία Τσίντζα τη ρώτησε για τη δική του επαφή με τον καλλιτεχνικό κόσμο και κατά πόσο επηρεάζει τη δουλειά της η γνώμη του.

«Αλήθεια είπε. Είναι λίγο υποχρεωμένος να το κάνει αυτό γιατί αυτή τη δουλειά κάνω και είναι δίπλα μου, είναι κοντά μου. Αλλά παρόλο που δεν έχει αυτή την εμπειρία, δηλαδή του θεατή που έχει περάσει τη ζωή του μέσα στις θεατρικές αίθουσες, είναι πολύτιμη η κριτική που μου κάνει. Είναι ένας καθαρός θεατής, ευφυής θεατής και πάντα τον ακούω», αποκάλυψε η Δήμητρα Ματσούκα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Tlife.gr (@tlifegr)

Λίγα λόγια για το έργο:

Πολωνία 1941. Γερμανική Κατοχή. Μια διάσημη ηθοποιός (Δήμητρα Ματσούκα) απατά τον άντρα της (Μιχάλης Ρέππας) με έναν πολύ νεότερο της αντιστασιακό (Κωνσταντίνος Γιάννης).

Μια ερωτική φάρσα στήνεται στα παρασκήνια ενός θιάσου του μουσικού θεάτρου. Ο αταίριαστος έρωτας της ώριμης πρωταγωνίστριας και του νεαρού αντιστασιακού είναι ένα από τα κλασσικά θέματα της ροζ φάρσας. Μόνο που το ροζ αρχίζει να σκουραίνει επικίνδυνα όταν στα γρανάζια της φάρσας πιάνονται ένας Γερμανός στρατηγός (Θάνος Μπίρκος) μαζί με την αυστηρή γραμματέα του (Αλίνα Κοτσοβούλου) και τον ηλίθιο υπασπιστή του (Γιώργος Δεπάστας), μια διπλή κατάσκοπος (Άννα Κουρή) και ο μακιγιέρ της πρωταγωνίστριας (Παντελής Καναράκης). Το ετερόκλητο αυτό πλήθος μπλέκεται σε ένα τυφώνα από συμπτώσεις, ανατροπές και μεταμφιέσεις, όπου συγχέονται οι ρόλοι και χάνονται τα όρια ανάμεσα στα στρατόπεδα των Πολωνών αντιστασιακών και των κατακτητών τους.

Μουσικά νούμερα και αγωνιώδεις καταδιώξεις, λαμπερές τουαλέτες και οπλοπολυβόλα, θεατρίνοι και Ες – Ες γίνονται ένα κουβάρι για να νικήσει στο τέλος η ομάδα των θεατρίνων.

Γιατί το θέατρο – και ειδικά το ελαφρύ θέατρο – είναι μια μεγάλη κατάφαση στη ζωή. Όταν η Ιστορία στήνει μια τόσο φρικαλέα φάρσα όσο ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος το θέατρο απαντά με το βροντερό γέλιο της φαρσοκωμωδίας. Εδώ βέβαια κάποιος μπορεί να ρωτήσει «μπορεί το γέλιο να νικήσει τα τανκς;».

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος