Κατρίνα Τσάνταλη: «Δεν υπάρχει κάτι πιο χυδαίο» – Η αποκάλυψη στο TLIFE για την επαφή της με τη ΜΚΟ «Παιδική Χαρά»

Η Κατρίνα Τσάνταλη, ένας άνθρωπος που έχει συνδέσει το όνομά του με την κοινωνική προσφορά, την προστασία των ζώων και την έμπρακτη αλληλεγγύη, μιλά αποκλειστικά στο TLIFE για την υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και έχει φέρει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της διαφάνειας στον χώρο της φιλανθρωπίας.

Η γνωστή επιχειρηματίας και συγγραφέας παιδικών βιβλίων αποκαλύπτει πως στο παρελθόν είχε έρθει σε επαφή με την οργάνωση, όταν αναζητούσε μια οικογένεια που είχε ανάγκη από ένα ειδικό αναπηρικό αμαξίδιο για βρέφος, το οποίο είχε αγοράσει η ίδια από τον Καναδά.

Παρότι, όπως διευκρινίζει, δεν γνώριζε προσωπικά, ούτε την οργάνωση, ούτε τον άνθρωπο που βρισκόταν επικεφαλής της, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία είχε ως αποτέλεσμα ένα πολύτιμο βοήθημα να φτάσει σε μια οικογένεια στη Θεσσαλονίκη.

Με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις, η Κατρίνα Τσάνταλη δεν κρύβει την οργή και την απογοήτευσή της. Μιλά για την ανάγκη αυστηρότερων κρατικών ελέγχων, ενώ στέλνει ένα ουσιαστικό μήνυμα. Η καχυποψία που γεννούν τέτοιες υποθέσεις δεν πρέπει να στερήσει τη βοήθεια από εκείνους που την έχουν πραγματικά ανάγκη.

Η επαφή με την «Παιδική Χαρά» και το αναπηρικό αμαξίδιο που έφτασε στη Θεσσαλονίκη

«Η αλήθεια είναι ότι εγώ την Παιδική Χαρά προσωπικά δεν την γνώριζα. Δεν ήξερα ούτε τον άνθρωπο που ήταν επικεφαλής. Δεν είχα τύχει να ακούσω κάτι. Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν όταν χρειάστηκε να ζητήσω βοήθεια από τα social για να δώσω ένα αναπηρικό καροτσάκι βρέφους που δεν υπάρχουν αυτά στην Ελλάδα.

Το είχα αγοράσει εγώ προσωπικά από τον Καναδά για ένα μωρό, μωρό που δεν μπορούσε να περπατήσει και αυτά τα αναπηρικά για βρέφη δεν υπάρχουν εδώ. Οπότε είχα κάνει μια ανάρτηση και είχα πει: “Υπάρχει κάποια οικογένεια στην Ελλάδα που να το χρειάζεται;” Γιατί το κοριτσάκι που το είχε μεγάλωσε και έπρεπε να πάει στο επόμενο στάδιο αμαξιδίου.

Βρέθηκε μία οικογένεια στη Θεσσαλονίκη μέσω της Παιδικής Χαράς. Εκεί το στείλαμε και από εκεί το παρέλαβαν», περιγράφει αποκλειστικά στο TLIFE.

Για την Κατρίνα Τσάνταλη, η συγκεκριμένη εμπειρία αποτελεί και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μπορεί κάποιος να προσφέρει ουσιαστικά, χωρίς απαραίτητα να χρειάζεται να διαθέσει χρήματα σε έναν οργανισμό.

«Οπότε αυτό είναι και σημαντικό για να το ξέρει, να το ακούει ο κόσμος. Όταν θέλουμε μπορούμε να βοηθήσουμε κατευθείαν σε είδος και όχι με χρήματα. Τι χρειάζεστε; Αυτό. Θα το πάρουμε, θα σας το στείλουμε. Και αυτό είναι μια πιο safe λύση.

Γιατί τώρα με όλο αυτό που συμβαίνει, εάν όλοι αγανακτούμε και είμαστε καχύποπτοι και σταματάμε να βοηθάμε…  αυτοί οι οποίοι θα βγουν πραγματικά χαμένοι είναι τα παιδιά, τα ζώα και οι άνθρωποι οι οποίοι στηρίζονται σε αυτή τη βοήθεια. Έτσι;», τονίζει.

«Δεν υπάρχει κάτι πιο χυδαίο από αυτό»

Σε ερώτηση σχετικά με τις πρώτες της σκέψεις μόλις πληροφορήθηκε την υπόθεση που απασχολεί τις τελευταίες ημέρες την επικαιρότητα, η αντίδρασή της ήταν άμεση.

«Ζοριστικά. Γιατί είναι άλλη μία υπόθεση. Δηλαδή δεν είναι αυτό που λες “Χριστέ μου, πρώτη φορά το ακούω”. Έχουμε ακούσει και στο παρελθόν και άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις.

Βέβαια, αυτό ήταν απόλυτα χυδαίο, γιατί όταν έχει να κάνει με μωρά παιδιά άρρωστα και βλέπεις τους γονείς τους σε απόγνωση να ζητούν βοήθεια, νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι πιο χυδαίο από αυτό. Δεν το διανοείται ο ανθρώπινος νους. Πώς μπορεί κάποιος να το κάνει αυτό το πράγμα;»

Η ίδια επισημαίνει πως η αγανάκτησή της δεν αφορά μόνο όσα έχουν έρθει στο φως, αλλά και το γεγονός ότι ανάλογες υποθέσεις έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη και στο παρελθόν, χωρίς να έχει εξαλειφθεί το πρόβλημα.

«Να ψάχνουμε ποιος είναι από πίσω, τι κάνει αυτή η ΜΚΟ, πόσα παίρνει, πού τα δίνει»

Η Κατρίνα Τσάνταλη, στις δηλώσεις της στο TLIFE, επικεντρώνεται στην ευθύνη της Πολιτείας, ζητώντας ουσιαστικό έλεγχο των οργανώσεων που συγκεντρώνουν χρήματα στο όνομα της κοινωνικής προσφοράς.

«Δεν πέφτεις απ’ τα σύννεφα όμως. Εντάξει, λαμόγια υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Το θέμα είναι να δούμε τι μπορεί να γίνει από τη μεριά του κράτους για να υπάρχει αυστηρότερος έλεγχος. Επιβάλλεται αυτό».

Στη συνέχεια, αναφέρεται και σε περιπτώσεις του παρελθόντος, κατά τις οποίες, όπως υποστηρίζει, είχαν υπάρξει ακόμη και θεσμικές βραβεύσεις προσώπων που στη συνέχεια βρέθηκαν στο επίκεντρο αμφισβήτησης.

«Δηλαδή, να σας θυμίσω ότι και υπήρχαν και βραβεύσεις σε ανθρώπους που δεν είχαν καν σύσταση ΜΚΟ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την προσφορά και μετά βγήκαν ότι τα έπαιζαν στα φρουτάκια».

Και συνεχίζει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να γνωρίζουν οι πολίτες πού καταλήγουν οι δωρεές τους:

«Να ψάχνουμε ποιος είναι από πίσω, τι κάνει αυτή η ΜΚΟ, πού τα πόσα παίρνει, πού τα δίνει. Αυτά δεν πρέπει να είναι αυτονόητα; Δεν γίνεται να είμαστε εδώ πέρα ένα μπάχαλο. Είναι, είναι παράνοια. Οπότε θύμωσα που για άλλη μία φορά είναι όλο αυτό το μπάχαλο και επιτρέπει το μπάχαλο όλη αυτή την χυδαιότητα που συμβαίνει».

Γιατί, όπως επισημαίνει η Κατρίνα Τσάνταλη, οι πραγματικοί χαμένοι από μια κοινωνία που σταματά να εμπιστεύεται και να προσφέρει δεν είναι οι οργανώσεις. Είναι τα παιδιά, τα ζώα και οι άνθρωποι που εξακολουθούν να χρειάζονται τη στήριξή μας.