Υπάρχει μια στιγμή που κοιτάς γύρω σου και σκέφτεσαι ότι κάτι δεν σου μιλάει πια. Όχι επειδή το σπίτι σου είναι κακό ή λάθος, αλλά επειδή άλλαξες εσύ. Οι ανάγκες σου, οι ρυθμοί σου, η καθημερινότητά σου. Το σπίτι όμως μένει εκεί, ακίνητο, φορτωμένο με αντικείμενα, συνήθειες και αποφάσεις άλλων εποχών. Και κάπου εκεί γεννιέται η απόσταση. Το καλό νέο είναι ότι αυτή η σχέση δεν χρειάζεται ανακαίνιση για να ξαναζωντανέψει. Χρειάζεται παρατήρηση, μικρές μετακινήσεις και λίγο συνειδητό χρόνο. Όπως κάθε σχέση που θέλεις να κρατήσει, έτσι κι αυτή θέλει φροντίδα, όχι υπερβολή. Αν σταματήσεις να το βλέπεις σαν project και αρχίσεις να το βλέπεις σαν χώρο ζωής, τότε κάτι αλλάζει. Και αλλάζει πιο γρήγορα απ’ όσο νομίζεις.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο χώρος ως εμπειρία και όχι ως βιτρίνα
Όταν καθαρίζεις το σπίτι σου, δεν αρκεί να τακτοποιήσεις συρτάρια και ντουλάπια. Αυτό που σε κουράζει συνήθως είναι το οπτικό βάρος, τα πολλά μικρά πράγματα που ζητούν την προσοχή σου χωρίς λόγο. Πάγκοι γεμάτοι, τραπέζια που έχουν χάσει τη λειτουργία τους, ράφια που δεν αναπνέουν. Αν αφαιρέσεις ό,τι δεν χρησιμοποιείς ή δεν αγαπάς πραγματικά, ο χώρος αρχίζει να ηρεμεί. Δεν χρειάζεται να γίνει άδειος, χρειάζεται να γίνει καθαρός στη ματιά. Όταν βλέπεις τον χώρο πιο καθαρά, τον νιώθεις πιο δικό σου. Και κάπου εκεί γεννιέται ξανά η σύνδεση. Το σπίτι δεν σε πιέζει, σε υποδέχεται. Δεν σου θυμίζει εκκρεμότητες, σου δίνει χώρο να υπάρξεις.
Μικρές αλλαγές που ξυπνούν το σπίτι
Δεν χρειάζεται να αγοράσεις τίποτα για να νιώσεις ανανέωση. Δοκίμασε να μετακινήσεις έπιπλα, να αλλάξεις τη θέση μιας πολυθρόνας, να φέρεις ένα φωτιστικό πιο κοντά εκεί που κάθεσαι. Άλλαξε τη χρήση ενός χώρου έστω για λίγο. Πιες καφέ σε ένα δωμάτιο που αγνοείς, διάβασε εκεί που δεν διαβάζεις ποτέ. Αυτές οι μικρές μετατοπίσεις κάνουν το σπίτι να μοιάζει καινούριο, χωρίς να είναι. Το ίδιο ισχύει και με τα αντικείμενα. Ό,τι αγαπάς μπορεί να επανέλθει με άλλη σειρά, άλλη θέση, άλλο φως. Δεν χρειάζεσαι περισσότερα πράγματα, χρειάζεσαι καλύτερη σχέση με αυτά που ήδη έχεις.
Το σπίτι ως χώρος ζωής και μνήμης
Ένα σπίτι αγαπιέται όταν γεμίζει εμπειρίες. Όχι όταν είναι άψογο. Όταν κάθε δωμάτιο έχει κάτι που σου θυμίζει ποιος είσαι, τι έχεις ζήσει, τι θέλεις να ζήσεις. Φωτογραφίες, μικρά αντικείμενα, αναμνήσεις που δεν είναι διακοσμητικά αλλά σημεία αναφοράς. Όταν ζεις πραγματικά τους χώρους σου, όταν καλείς ανθρώπους, γελάς, ξεκουράζεσαι, τότε το σπίτι αποκτά βάθος. Δεν είναι σκηνικό, είναι μάρτυρας ζωής. Και αυτό δημιουργεί δεσμό. Έναν δεσμό που δεν χρειάζεται τάσεις, αλλά παρουσία.
Μικρές αλλαγές, μεγάλη διαφορά
- Απομάκρυνε ό,τι δεν χρησιμοποιείς ή δεν αγαπάς
- Μετέφερε αντικείμενα από δωμάτιο σε δωμάτιο
- Άλλαξε τη θέση των επίπλων έστω και λίγο
- Καθάρισε τις επιφάνειες από περιττά πράγματα
- Φέρε φυτά ή λουλούδια στον χώρο
- Χρησιμοποίησε δωμάτια που αγνοείς
- Πρόσθεσε προσωπικά αντικείμενα και φωτογραφίες
- Κάνε το σπίτι χώρο συνάντησης, όχι βιτρίνα
- Επένδυσε σε μικρές καθημερινές απολαύσεις
- Εστίασε συνειδητά σε όσα σου αρέσουν στο σπίτι
Το σπίτι δεν χρειάζεται να γίνει τέλειο για να το αγαπήσεις. Χρειάζεται να γίνει αληθινό. Να αντανακλά τη ζωή σου όπως είναι τώρα, όχι όπως ήταν ή όπως νομίζεις ότι θα έπρεπε να είναι. Όταν αρχίζεις να βλέπεις τον χώρο σου με καλοσύνη, αλλάζει και ο τρόπος που κινείσαι μέσα του. Και κάπως έτσι, χωρίς κόπο και χωρίς μεγάλα σχέδια, η σχέση ξαναζεσταίνεται. Όχι γιατί έκανες πολλά, αλλά γιατί είδες ξανά το σπίτι σου με άλλα μάτια.
Κεντρική εικόνα και εικόνες άρθρου: iStock
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ