Midimalism: Το στυλ που κάνει το σπίτι σου να δείχνει ζωντανό κι όχι στημένο

Υπήρξε μια εποχή που η διακόσμηση έμοιαζε να απαιτεί στρατόπεδο επιλογής. Ή ήσουν μινιμαλιστής με λευκούς τοίχους, κρυμμένα αντικείμενα και ένα βάζο μόνο του πάνω στο τραπέζι ή ήσουν μαξιμαλιστής και έπρεπε να γεμίσεις το σπίτι με χρώματα, prints, βιβλία, κορνίζες και πράγματα που φώναζαν “κοίτα με”. Κάπου εκεί ο περισσότερος κόσμος κουράστηκε. Γιατί η αλήθεια είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ζουν ούτε σε gallery ούτε σε σκηνικό ταινίας του Γουές Άντερσον.

Ζουν σε σπίτια όπου πίνουν καφέ μισοκοιμισμένοι, αφήνουν μια ζακέτα στην καρέκλα και θέλουν να χαλαρώνουν χωρίς να νιώθουν ότι το σπίτι τούς επιπλήττει αισθητικά. Έτσι γεννήθηκε το Midimalism, η τάση που ισορροπεί ανάμεσα στην ηρεμία του μινιμαλισμού και στη ζεστασιά του μαξιμαλισμού. Είναι ένα στιλ που κρατά τον χώρο καθαρό αλλά όχι άψυχο, προσεγμένο αλλά όχι αποστειρωμένο. Και μάλλον γι’ αυτό έχει αρχίσει να εμφανίζεται παντού, γιατί μοιάζει περισσότερο με πραγματική ζωή.

Ηρεμία χωρίς ψυχρότητα

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν πολλοί όταν προσπαθούν να φτιάξουν “ήρεμο” σπίτι είναι ότι αφαιρούν τόσα πολλά που ο χώρος χάνει κάθε αίσθηση ζωής. Το Midimalism λειτουργεί αλλιώς. Ξεκινά από μια καθαρή βάση αλλά αφήνει χώρο για προσωπικότητα. Οι interior designers εξηγούν πως ο εγκέφαλος ξεκουράζεται όταν το περιβάλλον δεν είναι γεμάτο οπτικό θόρυβο και αυτό έχει λογική. Όταν μπαίνεις σε ένα δωμάτιο όπου υπάρχουν υπερβολικά πολλά χρώματα, αντικείμενα και πληροφορίες, το μάτι δεν ξέρει πού να σταθεί.

Από την άλλη, όταν όλα είναι άδεια και αυστηρά, ο χώρος μοιάζει απρόσωπος. Η ισορροπία βρίσκεται κάπου στη μέση. Ένας μεγάλος καναπές σε γήινη απόχρωση, ένα ιδιαίτερο φωτιστικό, λίγα βιβλία που πραγματικά διαβάζεις και ένα έργο τέχνης που σου λέει κάτι αρκούν για να δημιουργήσεις ατμόσφαιρα. Το Midimalism δεν θέλει να εντυπωσιάσει τους καλεσμένους σου. Θέλει να μπορείς να αναπνέεις καλύτερα μέσα στο ίδιο σου το σπίτι.

Οι υφές είναι το νέο “στολίδι”

Αν παρατηρήσεις προσεκτικά τα σπίτια που δείχνουν πραγματικά ζεστά, θα καταλάβεις ότι συνήθως δεν είναι γεμάτα αντικείμενα. Είναι γεμάτα υφές. Το Midimalism βασίζεται πολύ στα φυσικά υλικά γιατί δημιουργούν βάθος χωρίς να βαραίνουν τον χώρο. Ξύλο, λινό, μαλλί, πέτρα, κεραμικά, βαμβάκι, όλα αυτά κάνουν ένα σπίτι να δείχνει πιο ανθρώπινο. Και υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό.

Ο εγκέφαλος συνδέει τις φυσικές υφές με χαλάρωση και ασφάλεια, ειδικά σε μια καθημερινότητα γεμάτη οθόνες, πλαστικό και τεχνητό φως. Γι’ αυτό και ένα ξύλινο τραπέζι με μικρές ατέλειες δείχνει πιο όμορφο από ένα τέλειο αλλά ψυχρό έπιπλο. Το ίδιο συμβαίνει και με τα υφάσματα. Μια λινή κουρτίνα που κινείται με τον αέρα ή ένα χαλί με έντονη υφή δίνουν χαρακτήρα χωρίς να χρειάζονται υπερβολές. Οι designers μιλούν πλέον πολύ για tactile interiors, δηλαδή σπίτια που δεν είναι μόνο όμορφα στο μάτι αλλά ενεργοποιούν και την αίσθηση της αφής. Και αυτή η λεπτομέρεια αλλάζει τελείως τον τρόπο που βιώνεις έναν χώρο.

Το σπίτι αποκτά χαρακτήρα όταν δεν μοιάζει αντιγραφή

Για χρόνια η διακόσμηση πέρασε μια περίεργη φάση όπου όλα έμοιαζαν βγαλμένα από το ίδιο Instagram account. Ίδιος καναπές, ίδια coffee table , ίδιο κερί, ίδιο beige παντού. Το Midimalism έρχεται να βάλει ξανά μέσα στο σπίτι την προσωπική ιστορία. Γι’ αυτό και τα vintage αντικείμενα, τα παλιά έπιπλα, οι κορνίζες από ταξίδια ή ένα φωτιστικό που βρήκες τυχαία αποκτούν ξανά αξία. Ο στόχος δεν είναι να γεμίσεις τον χώρο αλλά να κρατήσεις πράγματα που έχουν λόγο ύπαρξης.

Οι designers επιμένουν πολύ στην έννοια του editing, δηλαδή στο να αφαιρείς ό,τι μοιάζει “filler”. Αν κάτι υπάρχει απλώς για να γεμίσει ένα ράφι, μάλλον δεν χρειάζεται να είναι εκεί. Αντίθετα, ένα αντικείμενο με ιστορία τραβά αμέσως το βλέμμα γιατί κάνει τον χώρο να δείχνει αληθινός. Αυτό είναι και το πιο γοητευτικό στοιχείο του Midimalism. Δεν κυνηγά την τελειότητα. Κυνηγά τη συνοχή. Θέλει το σπίτι να μοιάζει ότι εξελίχθηκε φυσικά μέσα στον χρόνο και όχι ότι αγοράστηκε ολόκληρο μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο.

Το Midimalism μοιάζει περισσότερο με τρόπο ζωής παρά με trend διακόσμησης. Είναι η ιδέα ότι το σπίτι δεν χρειάζεται να αποδεικνύει κάτι συνεχώς, ούτε να ακολουθεί πιστά κάθε νέα τάση για να δείχνει όμορφο. Ένας χώρος γίνεται πραγματικά ενδιαφέρων όταν συνδυάζει ηρεμία, λειτουργικότητα και μικρές λεπτομέρειες που λένε κάτι για τον άνθρωπο που ζει μέσα του. Γι’ αυτό και τα midimalist σπίτια έχουν μια διαφορετική αίσθηση. Δεν δείχνουν άδεια αλλά ούτε φορτωμένα. Δεν μοιάζουν “στημένα” για φωτογράφιση αλλά ούτε πρόχειρα. Έχουν εκείνη τη ζεστασιά που σε κάνει να θέλεις να καθίσεις λίγο παραπάνω στον καναπέ, να χαζέψεις το φως που πέφτει στο ξύλινο τραπέζι και να νιώσεις ότι ο χώρος γύρω σου λειτουργεί τελικά υπέρ σου και όχι εναντίον σου.

Εικόνα άρθρου: iStock