Με αφορμή τη Γιορτή του Πατέρα, η Δανάη Μπάρκα προχώρησε σε μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media, αφιερωμένη σε όλους τους πατεράδες και στους άνδρες που έχουν αναλάβει με αγάπη και αφοσίωση τον γονεϊκό ρόλο. Η παρουσιάστρια συνόδευσε το μακροσκελές μήνυμά της με φωτογραφίες από την παιδική της ηλικία, αλλά και από τον πρόσφατο γάμο της με τον Φάνη Μπότση στην Πύλο, μια από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της ζωής της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ανάμεσα στα πρόσωπα που ξεχώρισαν εκείνη την ημέρα ήταν και ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, ο άνθρωπος που η ίδια έχει περιγράψει πολλές φορές ως δεύτερο πατέρα της. Μάλιστα, στον γάμο της ήταν εκείνος που τη συνόδευσε στην εκκλησία και την παρέδωσε στους γονείς της, επιβεβαιώνοντας τον ξεχωριστό δεσμό που τους ενώνει εδώ και χρόνια. Στην ανάρτησή της, η Δανάη Μπάρκα αναφέρθηκε στους «δύο μπαμπάδες» με τους οποίους μεγάλωσε, τον βιολογικό της πατέρα και τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, υπογραμμίζοντας πως αυτό που τους ενώνει είναι η αγάπη, η στήριξη και τα πολύτιμα μαθήματα ζωής που της πρόσφεραν.
«Για κάθε άνδρα εκεί έξω που θέλει περισσότερο χρόνο να καταλάβει την σημαντικότητα του. Για κάθε άνδρα που έχει μεγαλώσει με τη νοοτροπία του «δεύτερου ρόλου» στην γονεϊκότητα. Για κάθε άνδρα που του έμαθαν πως δεν πρέπει να κλαίει, δεν πρέπει να κάτσει να παίξει με την κόρη του κοριτσίστικα παιχνίδια, δεν πρέπει να δείξει αδύναμος ή φοβισμένος.
Για κάθε άνδρα που κλήθηκε να αναθρέψει ένα παιδί χωρίς να είναι βιολογικά δικό του. Για κάθε άνδρα που δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να «ζήσει» όλη την οικογένεια και κάποιοι τον θεωρούν υποδεέστερο. Η σημερινή μέρα είναι για κάθε άνδρα που δημιουργεί με όποιον τρόπο υπάρχει μια οικογένεια. Πατέρα δεν σε κάνει ο τίτλος, ή η δύναμη, ή τα στερεότυπα.
Πατέρα σε κάνει η αγάπη, η φροντίδα, το νοιάξιμο, η ειλικρίνεια, ο σεβασμός προς τη μαμά και τον εαυτό σου, η αναγέννηση μετά από πτώσεις, η τρυφερότητα, τα αστεία. Κανένα παιδί δεν μαθαίνει να κοιτάει αυτά που νομίζουμε. Όλα τα παιδιά θέλουμε απλά αγάπη, χαμόγελο & μια αγκαλιά να ξεπερνάμε τα πάντα.
Οι μεγαλύτεροι “μάγκες” που έχω γνωρίσει είναι αυτοί που έκλαψαν, λύγισαν, φοβήθηκαν, έχασαν αλλά δεν τα παράτησαν και η αγκαλιά τους ήταν πάντα ανοιχτή για τα παιδιά και την οικογένεια τους. Μπαμπάδες, χρόνια πολλά! Να χαίρεστε, να απολαμβάνετε και να μοιράζεστε. Σπάστε κάθε παλιά παγιωμένη και ριζωμένη ταμπέλα που υπάρχει γι αυτό τον ρόλο και να είστε ο εαυτός σας.
Υ.Γ : μεγάλωσα με 2 μπαμπάδες -εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Το κοινό τους ήταν το πόσο με αγάπησαν, με στήριξαν με τον δικό τους τρόπο & μου έμαθαν να γελάω να συγκινούμαι να μαθαίνω απ τα λάθη μου και τις βλακείες και να κάνω χιούμορ ακόμα και στα δύσκολα»
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ