Υπάρχουν πολιτικές διαδρομές που ξεκινούν από την εξουσία, τις οικογενειακές γνωριμίες ή τα προνόμια. Yπάρχουν και εκείνες που ξεκινούν από τις δυσκολίες της καθημερινότητας, τις προσωπικές μάχες και την ανάγκη ενός ανθρώπου να αποδείξει ότι η καταγωγή και οι κοινωνικές του συνθήκες δεν καθορίζουν το μέλλον του. Η ιστορία της Deb Haaland ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η Haaland, μέλος της φυλής Laguna Pueblo, μιας από τις αυτόχθονες κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών, μεγάλωσε σε μια οικογένεια με στρατιωτικές ρίζες, αλλά η δική της ζωή δεν ήταν στρωμένη με ευκολίες. Ως νεαρή γυναίκα βρέθηκε αντιμέτωπη με οικονομικές δυσκολίες, ενώ έγινε και ανύπαντρη μητέρα.
Για ένα διάστημα δυσκολεύτηκε ακόμη και να καλύψει βασικές ανάγκες της ίδιας και της κόρης της. Χρειάστηκε να εργαστεί σκληρά, να στηριχθεί στις δυνάμεις της και να επιμείνει σε μια πορεία που δεν έμοιαζε καθόλου αυτονόητη.
Παρά τις αντιξοότητες, δεν εγκατέλειψε τις φιλοδοξίες της. Σπούδασε, απέκτησε πτυχίο Νομικής και άρχισε να δραστηριοποιείται πολιτικά, έχοντας ως βασική προτεραιότητα την εκπροσώπηση των αυτοχθόνων πληθυσμών, την προστασία του περιβάλλοντος και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Το 2018 πέτυχε κάτι ιστορικό: εξελέγη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και έγινε μία από τις δύο πρώτες γυναίκες αυτόχθονης καταγωγής που έφτασαν στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η πολιτική της πορεία απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία το 2021, όταν ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν την επέλεξε για τη θέση της υπουργού Εσωτερικών. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών που μια αυτόχθονη Αμερικανίδα αναλάμβανε αυτό το υπουργείο.
Η θέση αυτή είχε ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το υπουργείο είναι αρμόδιο, μεταξύ άλλων, για τη διαχείριση ομοσπονδιακών εδαφών και φυσικών πόρων, αλλά και για ζητήματα που αφορούν τις σχέσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης με τις αυτόχθονες φυλές.
Για την Haaland, η ανάληψη αυτού του ρόλου δεν ήταν απλώς μια προσωπική επιτυχία. Ήταν και μια ιστορική στιγμή για κοινότητες που επί δεκαετίες παρέμεναν στο περιθώριο της πολιτικής εκπροσώπησης.
Η διαδρομή της αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η πολιτική μπορεί να αποκτήσει διαφορετικό νόημα όταν εκείνοι που λαμβάνουν τις αποφάσεις έχουν βιώσει οι ίδιοι τις δυσκολίες για τις οποίες καλούνται να νομοθετήσουν.
Αυτό που κάνει την ιστορία της ξεχωριστή δεν είναι μόνο οι τίτλοι που κατέκτησε. Είναι η απόσταση που διένυσε: από μια γυναίκα που αγωνιζόταν να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για την οικογένειά της, σε μια πολιτικό που βρέθηκε σε μία από τις σημαντικότερες θέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, ανοίγοντας έναν δρόμο που για πολλές γυναίκες, και ιδιαίτερα για τις γυναίκες των αυτόχθονων κοινοτήτων, παρέμενε για αιώνες κλειστός.
Φωτογραφία: Getty Images
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ