Ευαγγελία Μουμούρη: «Βρήκα νεκρό τον πατέρα μου στα 24 μου – Δεν πρόλαβα να πενθήσω»

Σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση προχώρησε η Ευαγγελία Μουμούρη, μιλώντας για την απώλεια του πατέρα της, που σημάδεψε τη ζωή της σε ηλικία μόλις 24 ετών.

Η αγαπημένη ηθοποιός, σε συνέντευξή της στο περιοδικό OK!, αναφέρθηκε στον ξαφνικό θάνατο του πατέρα της, τον οποίο βρήκε η ίδια νεκρό, αλλά και στον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε το θέατρο στη διαχείριση του πένθους της.

Όπως εξομολογήθηκε, εκείνη την περίοδο ετοιμαζόταν να κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα στην υποκριτική, όταν ένα γεγονός ανέτρεψε όσα είχε ονειρευτεί. Ο πατέρας της έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 50 ετών, χωρίς να προλάβει να την καμαρώσει ως επαγγελματία ηθοποιό.

Η Ευαγγελία Μουμούρη θυμήθηκε, μάλιστα, μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή από την τελευταία φορά που εκείνος την παρακολούθησε στη σκηνή, όταν συμμετείχε ακόμη στη θεατρική ομάδα του Παντείου Πανεπιστημίου.

«Στα 24 μου έχασα τον μπαμπά μου που έφυγε σε μικρή ηλικία, ήταν 50 χρόνων. Δεν με είδε ποτέ στο θέατρο, παρά μόνο σε μία παράσταση με τη θεατρική ομάδα του Παντείου πριν μπω στη δραματική σχολή του Εθνικού. Ενώ έπαιζα, ήρθε και μου άφησε ένα λουλούδι πάνω στη σκηνή και έφυγε. Μάλιστα, δεν τον είχα δει. Μου είπαν μετά ότι είχε περάσει. Ήταν το πρώτο και το τελευταίο λουλούδι που μου έδωσε» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, η ηθοποιός μίλησε για το σοκ που βίωσε όταν ήρθε αντιμέτωπη με τον θάνατό του, αποκαλύπτοντας πως δεν κατάφερε τότε να διαχειριστεί την απώλεια με τον τρόπο που θα ήθελε.

«Έφυγε ξαφνικά, εγώ τον βρήκα κιόλας έτσι. Ήταν να ξεκινήσω ως ηθοποιός και όλα γκρεμίστηκαν γύρω μου. Δεν πρόλαβα να πενθήσω, δεν ήξερα πώς. Κλείστηκα στο θέατρο και εκεί έβγαλα όλα τα συναισθήματα που είχα, είτε χαράς είτε λύπης. Το θέατρο με έσωσε. Είμαι σίγουρη ότι αν δεν έκανα θέατρο, δεν θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι τώρα».

Αμέσως μετά η ηθοποιός μίλησε για την απόφαση να σταθεί στα πόδια της αμέσως μετά την αποφοίτησή της από τη δραματική σχολή: «Λόγω συνθηκών αναγκάστηκα, μόλις τελείωσα τη δραματική σχολή, να στηριχτώ στα δικά μου πόδια. Και βέβαια, η αλήθεια είναι ότι το έκανα από εγωισμό.

Είχε πεθάνει ο μπαμπάς μου, είχα παίξει στο Εθνικό και αποφάσισα να νοικιάσω μόνη μου σπίτι. Η μαμά μου ήταν να πεθάνει (γέλια). Ήθελα να είμαι ανεξάρτητη, και όποιες αντιξοότητες υπάρξουν να τις περνάω μόνη μου. Από τότε πήρα τη ζωή μου στα χέρια μου. Με δυσκολία ζητούσα βοήθεια. Πλέον, έχω μάθει ότι δεν είναι κακό να το κάνεις».