Η Ήβη Αδάμου στο TLIFE: Ο Μιχάλης Κουινέλης, η 8χρονη κόρη τους, η Eurovision και τα κακοπροαίρετα σχόλια

Η Ήβη Αδάμου είναι από τους ανθρώπους που δύσκολα θα συναντήσεις χωρίς χαμόγελο. Από το κορίτσι των 16 ετών που γνώρισε το πανελλήνιο μέσα από το X Factor, μέχρι τη γυναίκα, τη μητέρα και την καλλιτέχνιδα που είναι σήμερα, έχουν μεσολαβήσει πολλές εμπειρίες, μεγάλες επιτυχίες, αλλά και στιγμές που τη βοήθησαν να ωριμάσει.

Σε μια ειλικρινή συνέντευξη στο TLIFE και στον Χρήστο Κούτρα που πραγματοποιήθηκε στον κήπο του ξενοδοχείου The Fiction Athens , η αγαπημένη τραγουδίστρια μιλά για τα πρώτα της βήματα, τα λάθη που έκανε, τη γνωριμία με τον Μιχάλη Κουινέλη, την οικογένεια που δημιούργησαν μαζί, τη μεγαλύτερη αλλαγή που έφερε στη ζωή της η κόρη τους, Ανατολή, τη Eurovision και τα κακοπροαίρετα σχόλια που την κάνουν να θυμώνει.

«Στα 16 μου δεν πρόλαβα να σκεφτώ τίποτα»

Γυρίζοντας πίσω στον χρόνο, η Ήβη Αδάμου θυμάται ότι όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα. Η συμμετοχή της στο X Factor άλλαξε τη ζωή της μέσα σε λίγους μήνες, σε μια ηλικία που, όπως παραδέχεται σήμερα, δεν είχε προλάβει ακόμη να διαμορφώσει τον χαρακτήρα και την καλλιτεχνική της ταυτότητα.

«Ήμουν μόλις 16 χρονών. Μπήκα πολύ νωρίς στη δουλειά, παιδάκι ουσιαστικά. Δεν πρόλαβα να σκεφτώ τίποτα. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και απλώς προχωρούσα με τη ροή των πραγμάτων», λέει χαρακτηριστικά.

Σήμερα, με την εμπειρία που έχει αποκτήσει, αναγνωρίζει ότι αρκετές επιλογές θα ήταν διαφορετικές.

 

«Σκέφτομαι πολύ περισσότερο πριν κάνω κάτι. Ήμουν πιο παρορμητική τότε. Σίγουρα θα επέλεγα διαφορετικούς συνεργάτες σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως να μη φορούσα κάποια πράγματα που φόρεσα τότε ή να μη δεχόμουν εύκολα κάποιες προτάσεις. Όμως δεν πειράζει. Μέσα από τα λάθη μαθαίνουμε».

Παρά τις δυσκολίες, δεν αισθάνεται ότι μετανιώνει για τη διαδρομή της. «Για κάποιο λόγο έγιναν όλα έτσι. Ήμουν παιδί και ήταν φυσιολογικό να κάνω λάθη. Ακόμη και σήμερα κάνουμε λάθη. Πόσο μάλλον τότε που δεν είχα καταλήξει ούτε στο τι μουσική ήθελα πραγματικά να κάνω».

Η γνωριμία με τον Μιχάλη Κουινέλη και το «Σαν έρθει η μέρα»

Η πρώτη συνάντηση με τον Μιχάλη Κουινέλη έγινε στα παρασκήνια του X Factor, όταν οι Stavento ήταν καλεσμένοι στο talent show.

Λίγο αργότερα, ο τότε παραγωγός της ζήτησε από τον Μιχάλη ένα τραγούδι για τον πρώτο προσωπικό της δίσκο. Εκείνος δεν είχε κάποιο solo κομμάτι, αλλά ένα ντουέτο. Ήταν το «Σαν έρθει η μέρα», που έμελλε να γίνει μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας.

«Μόλις το άκουσα είπα αμέσως “ναι”. Μου είχε κάνει ήδη πολύ καλή εντύπωση ο Μιχάλης από την πρώτη μας γνωριμία και το τραγούδι ήταν υπέροχο. Μετά δεν σταματήσαμε να το ακούμε. Σε όποια πόλη κι αν πηγαίναμε για περιοδεία, ακουγόταν παντού».

Μετά την περιοδεία οι δρόμοι τους χώρισαν προσωρινά. Εκείνος επέστρεψε στην Αλεξανδρούπολη και εκείνη στην Κύπρο για να ολοκληρώσει το σχολείο της.

«Ταξίδευα κάθε Σαββατοκύριακο στην Ελλάδα για δουλειά και διάβαζα μέσα στα αεροπλάνα. Τη Δευτέρα το πρωί ήμουν κανονικά στο σχολείο. Στη συνέχεια πέρασα στην Κοινωνιολογία στο Πάντειο και παράλληλα τραγουδούσα, έκανα βίντεο κλιπ και ηχογραφήσεις. Όλα γίνονταν μαζί».

Λίγα χρόνια αργότερα οι δυο τους συναντήθηκαν ξανά, όταν ο Μιχάλης έγραψε νέο τραγούδι για τον επόμενο δίσκο της.

«Εκεί ουσιαστικά αρχίσαμε να μιλάμε περισσότερο. Υπήρχε χημεία, αυτό είναι αλήθεια. Τότε το έλεγα συμπάθεια… Πού να ήξερα ότι αυτή η συμπάθεια ήταν τελικά καρδιοπάθεια», λέει γελώντας.

Όπως παραδέχεται, χρειάστηκε και η δική της… προσπάθεια για να εξελιχθεί η σχέση τους.

«Όταν κατάλαβα τι ένιωθα, έκανα κι εγώ τις κατάλληλες διαδικασίες για να… ξελογιαστεί».

«Μεγάλωσα μαζί με την Ανατολή – Εκείνη μου έμαθε την ουσία της ζωής»

Η προσωπική της ζωή με τον Μιχάλη Κουινέλη μετρά πλέον πολλά χρόνια και όπως παραδέχεται, η μεταξύ τους συνεργασία χτίστηκε σταδιακά, μέσα από αμοιβαία κατανόηση και σεβασμό.

«Το να συνεργάζεσαι με τον άνθρωπό σου, που είναι ταυτόχρονα σύντροφός σου, παραγωγός και συνθέτης σου, είναι κάτι που χτίσαμε με τα χρόνια. Βρήκαμε τον τρόπο να λειτουργεί όμορφα και να μην επηρεάζει την προσωπική μας ζωή. Το καλό είναι ότι καταλαβαίνει ακριβώς τι περνάω, γιατί είναι κι εκείνος καλλιτέχνης. Όταν του λέω κάτι, ξέρει ακριβώς πώς νιώθω, όπως κι εγώ όταν μου μιλά για τις δικές του δυσκολίες».

Τα τελευταία χρόνια η οικογένεια έχει επιλέξει ως βάση της την Αλεξανδρούπολη, μια απόφαση που αγαπούν, αν και επαγγελματικά τους δυσκολεύει.

«Είναι μια υπέροχη πόλη με ποιότητα ζωής και πολλές ευκολίες. Ωστόσο, η απόσταση από την Αθήνα κάνει τα πάντα πιο δύσκολα. Χρειάζεται τριπλάσια προσπάθεια για να πετύχεις πράγματα που διαφορετικά θα ήταν πολύ πιο εύκολα. Γι’ αυτό σκεφτόμαστε αρκετά σοβαρά το ενδεχόμενο να μετακομίσουμε στην Αθήνα».

Η μεγαλύτερη, όμως, αλλαγή στη ζωή της ήρθε με τη γέννηση της κόρης της, Ανατολής. Όπως εξομολογείται, η μητρότητα άλλαξε ολοκληρωτικά τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο.

«Δεν είμαι καθόλου ο ίδιος άνθρωπος πριν από την Ανατολή και μετά την Ανατολή. Τα παιδιά τελικά έρχονται για να μας διδάξουν πάρα πολλά πράγματα».

Η ίδια περιγράφει τη μητρότητα ως το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής της.

«Άρχισα να σκέφτομαι τρεις φορές πριν πω ή κάνω οτιδήποτε. Εγώ είμαι το πρότυπο για αυτό το μικρό ανθρωπάκι. Αύριο θα συμπεριφέρεται όπως βλέπει να συμπεριφέρομαι εγώ σήμερα. Είναι τεράστια ευθύνη».

Η Ήβη Αδάμου δεν κρύβει ότι μέσα από την κόρη της ανακάλυψε και μια νέα διάσταση της αγάπης.

«Δεν ήξερα ότι μπορώ να αγαπήσω τόσο δυνατά. Δεν ήξερα ότι ένας τόσο μικρός άνθρωπος μπορεί να σε κάνει να νιώσεις τόση αγάπη».

Παράλληλα, συνειδητοποίησε τι έχει πραγματική αξία στη ζωή.

«Η Ανατολή μου έμαθε ποια είναι η ουσία της ζωής. Είναι αυτές οι μικρές στιγμές. Να της κρατάω το χέρι, να περπατάμε δίπλα στη θάλασσα, να της φυσά ο αέρας τα μαλλιά και να μου χαμογελάει. Αυτή είναι η πραγματική ζωή. Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα».

Όταν τη ρωτούν τι θα ήθελε να νιώθει η κόρη της βλέποντας αυτή τη συνέντευξη μετά από πολλά χρόνια, η απάντησή της είναι συγκινητική. «Θέλω μόνο να είναι γερή και ευτυχισμένη. Και εύχομαι, όταν μεγαλώσει, να νιώθει περήφανη για τη μαμά της. Να μη ντρέπεται ποτέ για μένα. Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα».

«Η Ανατολή αναρωτιέται γιατί τα τραγούδια που γράφει ο μπαμπάς της τα τραγουδάω εγώ και όχι αυτή»

Η μικρή Ανατολή μεγαλώνει μέσα στη μουσική, όμως, όπως λέει γελώντας η τραγουδίστρια, δεν είναι ακριβώς… fan της μητέρας της.

«Τη μουσική την αγαπάει πολύ. Έχει ρυθμό, τραγουδάει σωστά, αλλά είναι λογικό. Δεν έχει έναν καλλιτέχνη στο σπίτι, έχει δύο. Από κάπου θα ακούσει μουσική».

Αυτό που τη διασκεδάζει περισσότερο είναι οι αυθόρμητες αντιδράσεις της κόρης της. «Δεν θέλει ιδιαίτερα να ακούει τα δικά μου τραγούδια. Μας λέει: “Γιατί ο μπαμπάς γράφει τραγούδια για τη μαμά και όχι για μένα;”».

Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει, ο Μιχάλης Κουινέλης έχει ήδη βάλει την κόρη τους στο στούντιο.

«Πολλές φορές την παίρνει μαζί του και έχει ήδη γράψει φωνές σε δύο τραγούδια. Δεν γλιτώνει από τη μουσική αυτό το παιδί».

Αυτό που θεωρούν, όμως, τη μεγαλύτερη επιτυχία τους ως γονείς δεν είναι αν θα ακολουθήσει καλλιτεχνική πορεία. «Το πιο σημαντικό είναι ότι εκφράζει τα συναισθήματά της χωρίς φόβο. Αυτό σημαίνει ότι νιώθει ασφάλεια μέσα στο σπίτι μας και για μένα είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία που έχουμε πετύχει ως γονείς».

«Δεν ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο – Φοβάμαι, αλλά δεν θέλω να μεγαλώσω την κόρη μου με φόβο»

Η Ήβη Αδάμου δεν κρύβει ότι η μητρότητα την έκανε να βλέπει διαφορετικά όσα συμβαίνουν γύρω της. Οι ειδήσεις που αφορούν τη βία, τις γυναικοκτονίες, τα παιδιά και τους πολέμους τη συγκλονίζουν, όμως προσπαθεί να μη μεγαλώνει την Ανατολή μέσα στον φόβο.

«Έχω άγχη και φοβίες για το αύριο. Βλέπουμε καθημερινά πράγματα που δεν είναι φυσιολογικά. Γυναικοκτονίες, παιδιά που κακοποιούνται, πόλεμοι… Αναρωτιέμαι πολλές φορές πώς γίνεται να συμβαίνουν όλα αυτά το 2026. Έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει κανονικότητα».

Παρόλα αυτά, όπως λέει, δεν θέλει να επιτρέψει στον φόβο να καθορίσει τη ζωή της οικογένειάς της.

«Δεν μπορώ να ζω με τον φόβο. Συζητάμε τα πάντα μέσα στο σπίτι και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα μιλήσουμε στην Ανατολή για όλα. Θέλω να μάθει να προστατεύει τον εαυτό της, αλλά δεν θέλω να μεγαλώσει πιστεύοντας ότι ο κόσμος είναι μόνο σκοτεινός. Η ζωή είναι το σήμερα. Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να ζούμε».

«Στο σχολείο ένιωσα άβολα μετά το X Factor»

Η επιτυχία ήρθε πολύ νωρίς στη ζωή της. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο μετά το X Factor, τίποτα δεν ήταν όπως πριν.

«Οι φίλοι μου παρέμειναν φίλοι μου. Αυτό που άλλαξε ήταν η συμπεριφορά των υπόλοιπων παιδιών απέναντί μου. Εγώ δεν είχα αλλάξει καθόλου. Ίσα-ίσα, είχα γίνει ακόμη πιο ντροπαλή γιατί ένιωθα όλο αυτό το άβολο κλίμα γύρω μου».

Όπως εξηγεί, δεν βίωσε bullying, αλλά αισθανόταν ότι όλοι την παρατηρούσαν διαφορετικά. «Υπήρχε αυτό το στραβοκοίταγμα, λες και είχαν αποφασίσει ότι “την είδε”. Σκεφτόμουν: “Μα δεν έχεις καν μιλήσει μαζί μου. Πώς ξέρεις ότι άλλαξα;” Ήταν μια περίεργη περίοδος για μένα».

«Πλέον διεκδικώ όσα μου αξίζουν»

Με τα χρόνια έμαθε να υπερασπίζεται περισσότερο τον εαυτό της, κάτι που, όπως παραδέχεται, δεν έκανε στα πρώτα βήματα της καριέρας της.

«Τώρα πια διεκδικώ αυτά που μου αξίζουν. Παλιά άφηνα πολλά πράγματα στην κρίση των άλλων, σαν να μην είχα εγώ άποψη. Δεν είναι έτσι. Αν δεν διεκδικήσεις εσύ αυτά που σου αξίζουν, δεν θα το κάνει κανείς».

Η τραγουδίστρια παραδέχεται πως ένιωσε αρκετές φορές αδικημένη στον επαγγελματικό χώρο, χωρίς όμως να θέλει να κατονομάσει περιστατικά.

«Ναι, έχω αδικηθεί. Νομίζω ότι όλοι αδικούμαστε, ειδικά στην αρχή. Μέχρι να μάθεις πού πατάς, κάνεις λάθη, επιτρέπεις συμπεριφορές που αργότερα λες “γιατί δεν μίλησα τότε;”».

Θυμάται, μάλιστα, ότι σε κάποιες εμφανίσεις είχε βιώσει καταστάσεις που σήμερα δεν θα δεχόταν.

«Σίγουρα υπήρξαν φορές που η φωνή μου ακουγόταν πιο χαμηλά από κάποιου άλλου καλλιτέχνη. Αυτά, δυστυχώς, συμβαίνουν. Όμως εύχομαι, αν ποτέ βρεθώ σε θέση να αποφασίζω εγώ, να μη φερθώ ποτέ έτσι σε έναν νέο άνθρωπο. Ο καθένας δίνει τον δικό του αγώνα και αξίζει σεβασμό».

Και πλέον έχει έναν ακόμη λόγο να υπερασπίζεται τον εαυτό της.

«Σκέφτομαι πάντα ότι η κόρη μου με παρακολουθεί. Αν εγώ δεν διεκδικώ τον εαυτό μου, πώς θα μάθει εκείνη να κάνει το ίδιο όταν μεγαλώσει;».

«Μετά τη Eurovision ένιωσα ότι απογοήτευσα – Σήμερα το βλέπω αλλιώς»

Η συμμετοχή της στη Eurovision το 2012 αποτελεί μέχρι σήμερα έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας της. Τότε ήταν μόλις 18 ετών και, όπως παραδέχεται σήμερα, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια πίεση που δύσκολα μπορεί να διαχειριστεί ένας τόσο νέος άνθρωπος.

«Τότε δεν υπήρχαν τα social media όπως σήμερα. Δεν υπήρχε όλη αυτή η υπερέκθεση. Παρ’ όλα αυτά, η Eurovision ήταν μια πολύ δύσκολη εμπειρία. Ο κόσμος βλέπει μόνο τη λάμψη, αλλά πίσω από αυτήν υπάρχουν εξάντληση, πρόβες, άγχος και τεράστια πίεση».

Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή αρρώστησε, καθώς, όπως λέει, το σώμα της είχε καταπονηθεί από την ένταση των ημερών.

«Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ήμουν άυπνη για πολλές μέρες από τις πρόβες. Αρρώστησα πριν από τον τελικό, γιατί πέφτει το ανοσοποιητικό όταν πιέζεσαι τόσο πολύ. Παρ’ όλα αυτά, ανεβαίνεις στη σκηνή και δίνεις ό,τι καλύτερο έχεις».

Η ίδια παραδέχεται ότι, όταν ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός, ένιωσε πως είχε απογοητεύσει τον κόσμο.

«Τότε έτσι ένιωσα. Επειδή δεν έφερα μια καλύτερη θέση, πίστευα ότι απογοήτευσα. Σήμερα το βλέπω τελείως διαφορετικά. Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα εκείνη τη στιγμή και αυτό έχει σημασία».

Παρά τη δική της αίσθηση, το τραγούδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

 «Στη Σουηδία έγινε νούμερο ένα, στην Ισπανία μπήκε στις πρώτες θέσεις και κάναμε πολλές συναυλίες στο εξωτερικό. Εκεί κατάλαβα ότι η μουσική είχε βρει τον δρόμο της».

Θα επέστρεφε στη Eurovision;

Η ερώτηση που, όπως λέει γελώντας, ακούει πιο συχνά από οποιαδήποτε άλλη είναι αν θα ξαναπήγαινε στη Eurovision.

Η απάντησή της δεν είναι αρνητική, αλλά συνοδεύεται από αρκετές προϋποθέσεις.

«Αν υπήρχαν οι ιδανικές συνθήκες, ένα τραγούδι που πραγματικά να πιστεύω ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο και μια πολύ δυνατή ομάδα πίσω του, τότε θα το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά».

Όταν, μάλιστα, η κουβέντα φτάνει στον Μιχάλη Κουινέλη, χαμογελά. «Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να δοκιμάζαμε κάτι μαζί. Γιατί όχι; Δεν ξέρω αν θα γίνει ποτέ, αλλά ποτέ μη λες ποτέ».

«Το πιο άσχημο είναι όταν λένε είμαι σε σχέση με τον Μιχάλη από συμφέρον. Εκεί πραγματικά μπορώ να εκνευριστώ πολύ»

Με τόσα χρόνια στον χώρο, η Ήβη Αδάμου έχει διαβάσει και ακούσει πολλά αρνητικά σχόλια. «Άλλοτε μου έλεγαν ότι είμαι πολύ αδύνατη, άλλοτε ότι πρέπει να χάσω κιλά. Έχω ακούσει τα πάντα».

Εκεί που πραγματικά θυμώνει είναι όταν κάποιοι αμφισβητούν τη σχέση της με τον Μιχάλη Κουινέλη.

«Το πιο άσχημο είναι όταν λένε ότι η σχέση μας έγινε από συμφέρον. Εκεί πραγματικά μπορώ να εκνευριστώ πολύ. Δεν έχω να αποδείξω σε κανέναν τι νιώθω για τον άνθρωπό μου».

Υπάρχει, όμως, ένα όριο που δεν επιτρέπει ποτέ να ξεπεραστεί. «Αν κάποιος αναφερθεί στο παιδί μας, εκεί αλλάζουν όλα. Εκεί μπορώ να γίνω έξαλλη».

Παρόλα αυτά, δεν μπαίνει ποτέ στη διαδικασία να απαντήσει δημόσια. «Δεν θα μπω σε αυτή τη διαδικασία. Όποιος γράφει τέτοια πράγματα μάλλον θέλει απλώς να βγάλει το δηλητήριό του. Δεν πρόκειται να πέσω σε αυτό το επίπεδο».

«Ετοιμάζουμε νέα τραγούδια και ένα ολοκαίνουριο album»

Η Ήβη Αδάμου διανύει μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο, έχοντας ήδη κυκλοφορήσει το νέο της τραγούδι «Ξελογιάστρα», ενώ ετοιμάζεται για μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε Ελλάδα και εξωτερικό.

«Μας περιμένει ένα υπέροχο καλοκαίρι. Έχουμε συναυλίες σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, αλλά και σε Σκόπια, Αλβανία, Τουρκία και πολλούς ακόμη προορισμούς».

Παράλληλα, προετοιμάζει το επόμενο μεγάλο μουσικό της βήμα. «Έρχονται καινούργια τραγούδια, ένα νέο album και πολύ όμορφα projects που ετοιμάζουμε. Είμαι πολύ χαρούμενη για όλα όσα έρχονται».