Κλέλια Ρένεση για τη «Σπασμένη φλέβα» και την υποψηφιότητα στα Όσκαρ: «Δεν ψαρώνω με τα βραβεία»

Η μεγάλη επιτυχία της «Σπασμένης φλέβας» του Γιάννη Οικονομίδη, η οποία αποτελεί την επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για τα Όσκαρ του 2027, επιβεβαιώνει πως μια ιστορία με βαθιά κοινωνικές προεκτάσεις μπορεί να ξεπεράσει τα σύνορα και να αγγίξει το κοινό διεθνώς.

Η Κλέλια Ρένεση, που πρωταγωνιστεί στην ταινία, παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα Real Life και την Κορύνα Μανταγάρη, μιλώντας για τη διαδρομή του έργου, τη σημασία της διεθνούς αναγνώρισης, αλλά και τη χαρά της δημιουργίας που, όπως τονίζει, βρίσκεται πάνω από τα βραβεία και τις διακρίσεις.

Στη μεγάλη οθόνη η «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη, στην οποία πρωταγωνιστείς, είναι η επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για το Όσκαρ στην 99η διοργάνωση των βραβείων. Πώς ένιωσες όταν το άκουσες;

Οι δημιουργοί γεννούν μια ταινία και αυτή ταξιδεύει και έχει τη δική της ζωή. Εμένα μου έδωσε μεγάλη χαρά ότι το δημιούργημα του Γιάννη και της ομάδας αυτής παίρνει αυτή τη ζωντάνια και κυλά στις φλέβες των ανθρώπων, σπασμένες ή μη, και ταξιδεύει. Ξέρω ότι το έχουμε κάνει με τόση αγάπη, το έχουμε πιστέψει πολύ εμείς οι ίδιοι που το δημιουργήσαμε και πιο πολύ οι άνθρωποι που το γεννήσαμε και πιστεύω ότι θα πάει εκεί που είναι να πάει, ταξίδι στο φως και καλώς να έρθει ό,τι είναι.

Δεν ψαρώνω με τα βραβεία, δεν ψαρώνω με την αναγνωρισιμότητα. Είναι καλό που βγαίνει από τα σύνορα, γιατί η Ελλάδα, δυστυχώς ή ευτυχώς, είναι μια περιορισμένη αγορά και ανακυκλώνει συνέχεια δικές της εμμονές. Για κάποιους ο Οικονομίδης έχει ένα συγκεκριμένο κοινό και μέχρι εκεί και παύλα. Για κάποιους είναι ένας δημιουργός που έχει πολλά ακόμα να δώσει, κάποιοι στο εξωτερικό τον ανακαλύπτουν τώρα και σου λέει «όπα, κοίτα εδώ μια σύγχρονη τραγωδία που μας αφορά όλους».

Αυτό το συνειδητοποίησα από την πρώτη στιγμή που διάβασα το σενάριο. Δεν χρειάστηκε κάποιος να μου πει ότι αφορά όλο τον κόσμο. Γιατί ο ρόλος του Βασίλη Μπισμπίκη κυκλοφορεί παντού γύρω μας, όχι μόνο στην Ελλάδα, παντού στον κόσμο. Οπότε αφομοιώνεται και συμπυκνώνεται σε όλες τις κοινωνίες και έχει χώρο σε όλα τα πολιτιστικά δρώμενα. Γι’ αυτό και δεν έπαθα καμιά πλάκα, ίσως η έκπληξή μου είναι πώς κατάφεραν στην Ελλάδα να αναγνωρίσουν την ολότητα του έργου αυτού και να το πιστέψουν ότι αξίζει να πετάξει.

Μίλησες με τον Γιάννη Οικονομίδη και τους συμπρωταγωνιστές σου;

Όχι, δεν μιλήσαμε. Έχουμε μια ομάδα όπου μιλάμε όλοι οι συντελεστές και εκεί ανταλλάξαμε τα «γιούχου» μας και τα «όπα» μας και μέχρι εκεί. Δεν περιμένουμε μια υποψηφιότητα για να αγαπηθούμε πολύ και να γιορτάσουμε το έργο μας. Περιμένω πιο πολύ να βρούμε χρόνο να πάμε να πιούμε τα τσιπουράκια μας στην υγειά της ταινίας και να πούμε τα νέα μας. Η γιορτή μας έγινε όταν κάναμε την ταινία και το βγάλαμε από μέσα μας. Τώρα έχουμε ανοίξει τα χέρια και το έχουμε αφήσει να πετάξει.