Ξεσπά η Μαριάννα Τουμασάτου: «Υπάρχει πολύς θυμός στην ελληνική κοινωνία – Βαδίζουμε σε βάλτο, αυτά είναι γελοιότητες»

Η Μαριάννα Τουμασάτου παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Enjoy και τη δημοσιογράφο Μαρία Ανδρέου, με αφορμή τη φετινή θεατρική παράσταση «Τακούνια στον βάλτο».

Μεταξύ άλλων, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τη σημερινή κοινωνία, εκφράζοντας την άποψή της τόσο για την εικόνα που παρουσιάζει όσο και για τον ρόλο των media.

Πώς βλέπετε τους Έλληνες σήμερα;

Πολύ κουρασμένους και όλο αυτό βγαίνει σε κατάθλιψη και νεύρα. Πολλά τα σκάνδαλα και τα χρήματα τα παίρνουν οι κατέχοντες την εξουσία και τα δικά τους κομματικά παιδιά, αν και πλέον βλέπουμε ότι αυξήσεις μισθών γίνονται και στους παπάδες. Μήπως να γίνουμε ιερείς; Η ελληνική οικογένεια έχει γονατίσει από τα έξοδα, οι γονείς βλέπουν τους μισθούς τους να εξανεμίζονται μέχρι τα μισά του μήνα. Τα έξοδα είναι πιο πολλά από τα έσοδα πια. Υπάρχει πολύς θυμός στην ελληνική κοινωνία και δικαίως. Τι έχει γίνει με τις 57 ψυχές στα Τέμπη;

Κάναμε έναν σιδηρόδρομο, βάλαμε και δυο τρένα και όπου βγει; Πως τον στελεχώσαμε, με ποιους και πως τον συντηρούμε; Θα αποδοθεί δικαιοσύνη; Τι γίνεται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Τι συναλλαγές έγιναν κάτω από το τραπέζι; Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ξεπερνά τη φαντασία, τα όρια, τα προσχήματα. Δρόμοι να βαφτίζονται χωράφια; Να μην υπάρχουν πρόβατα και να δηλώνονται ότι υπάρχουν; Δεν μιλάμε ότι δηλώθηκαν κάποια παραπάνω, δηλώθηκαν ζώα ανύπαρκτα! Αυτά είναι γελοιότητες, είναι χάλια.

Δεν είναι υπερβολή. Είναι ντροπή. Έγινε κανονικότητα, ανύπαρκτο κοπάδι ζώων. Αν δεν τελειώσει αυτό το πελατειακό κομματικό ρουσφέτι στη χώρα, θα γινόμαστε συνεχώς ρεζίλι στο εξωτερικό. Ο κόσμος δεν αντέχει πολιτικά άλλο αυτή τη διάβρωση.

Δηλαδή που βαδίζουμε;

Μέσα σε βάλτο. Πατάμε μέσα σε κινούμενο βάλτο, για να χρησιμοποιήσω και τον τίτλο της παράστασης. Είναι όπως στο έργο μας τα πράγματα. Οι πάντες κρύβονται, αλλά τα φώτα είναι στραμμένα στη δεξίωση και σιγά σιγά όλα βγαίνουν στη φόρα. Αλλά στην Ελλάδα, στην πολιτική και στην προσωπική μας ζωή, όπως στον γάμο του υπουργού, αυτό που μας νοιάζει είναι το φαίνεσθαι, όχι η αλήθεια, η πραγματικότητα. Μας νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, αν είμαστε δυνατοί, πλούσιοι, το στάτους.

Ο υπουργός στο έργο μας είναι εντελώς ψυχρός, ραδιούργος, δαιμόνιος, η γυναίκα του είναι ακόμα πιο ρομαντική, πιστεύει ακόμα στον γάμο τους και θαυμάζει την άνδρα της. Υπάρχουν και αυτοί που εθελοτυφλούν.

Και τα μίντια τι ρόλο παίζουν σε όλο αυτό το σκηνικό;

Άλλοτε είναι διαπλεκόμενα, άλλοτε ψάχνουν να βρουν λαβράκι, άλλοτε πιέζουν την εξουσία για να πάρουν και αυτά το μερίδιο τους, άλλοτε αποτελούν μοχλό πίεσης, άλλοτε είναι μέρος του συστήματος και πληρώνονται για να είναι τα παπαγαλάκια των πολιτικών. Σε κάθε περίπτωση, τα ΜΜΕ καθορίζουν την κοινή γνώμη και ξεκάθαρα είναι η τέταρτη εξουσία.

Υπάρχουν όμως και σπουδαίοι δημοσιογράφοι που έχουν φωνή, που κάνουν αγώνα, που βγάζουν ειδήσεις, που αποκαλύπτουν σκάνδαλα, σημαντικές προσωπικότητες, μάχιμοι και πνευματικοί άνθρωποι. Βλέπεις τους πολεμικούς ανταποκριτές μας, πηγαίνουν στα διάφορα σημεία πολέμου χωρίς ασφάλεια ζωής. Και μπορεί να φοβούνται, αλλά πάνε κοντά στους λαούς που δοκιμάζονται και ξε-φοβούνται, είναι το καθήκον της ενημέρωσης και της αλήθειας που τους καλεί και αυτό είναι πολύ συγκινητικό, πολύ ανθρώπινο.