Αθανασία Τσουμελέκα: «Ήμουν ένα ευτραφές κορίτσι και άρχισα να ασχολούμαι με τον αθλητισμό για να αδυνατίσω για έναν άνδρα»

Η Αθανασία Τσουμελέκα βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Happy Day» το πρωί της Τετάρτης 21 Οκτωβρίου.

Η Ολυμπιονίκης στο βάδην, μέσα σε όλα, μίλησε για τη ζωή της μετά τον στίβο, για την ενασχόλησή την με την υποκριτική αλλά και για τον ρόλο της ως μητέρα.

«Κατ’ αρχάς πάντα μου άρεσε το σανίδι αλλά πάντα ντρεπόμουνα. Είχα παίξει μόνο σε μία σχολική παράσταση γιατί με είχε απορροφήσει πάρα πολύ ο αθλητισμός», είπε αρχικά η Αθανασία Τσουμελέκα.

Για την ενασχόλησή της με τον αθλητισμό, η ίδια σημείωσε: «Πάντα-παντού πήγαινα τρέχοντας. Ο αθλητισμός ήρθε μοιραία. Αν και εγώ δεν ήμουν το ταλέντο στις οικογένεια, ήταν η αδελφή μου. οικογένεια. Εμένα με είχαν για τις μπαλίτσες. Αυτό μου λέγανε, αλλά εμένα αυτό με έτρωγε μέσα μου και έλεγα όχι, εγώ θα σας αποδείξω ότι είμαι ταλέντο».

«Επίσης, ήμουν ένα ευτραφές κοριτσάκι, το οποίο δεν περίμεναν ποτέ ότι θα κάνει αντοχή. Και είχα ξεκινήσει με σφαίρα, με δίσκο, με τέτοια αγωνίσματα και επειδή είχα ερωτευτεί ένα αγόρι έπρεπε να τον κερδίσω. Και τότε δεν υπήρχε το διαδίκτυο για να ψάχνουμε πώς θα αδυνατίσουμε. Οπότε αυτό που έκανα είναι μετά το τέλος της προπόνησης, έτρεχα για να χάσω τα κιλά μου. Τελικά το αγόρι έπεσε και ήταν η πρώτη μου σχέση», συμπλήρωσε η Αθανασία Τσουμελέκα.

«Ο αθλητισμός με είχε απορροφήσει πάρα πολύ, οπότε είχα μείνει πίσω στην κοινωνική μου ζωή, στο να μαθαίνω τι γίνεται στον κόσμο, γιατί είχα απομονωθεί. Ήμουν ένα αντικείμενο που έπρεπε μόνο να λειτουργεί. Δεν υπήρχε ψυχή, γιατί έπρεπε να μηδενίζω τα συναισθήματα για να μπορώ να αποδίδω.

Δε μου έλειπαν πράγματα γιατί ήταν στόχος για μένα, οπότε είχα κλειδώσει. Είχα παρωπίδες και έλεγα θέλω αυτό να το κάνω», τόνισε η Ολυμπιονίκης.

Για τον ρόλο της ως μητέρα, η Αθανασία Τσουμελέκα σημείωσε: «Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση και νομίζω ότι και με άλλες μαμάδες που μιλάω πάντα υπάρχουν τύψεις. Ήδη ήταν πολύ δύσκολο όταν στο σχολείο τους έλεγαν “θα γίνεις σαν τη μαμά σου”. Ήταν, ήταν κάτι το οποίο εμένα με πίεζε ψυχολογικά».

«Η κόρη μου και ο γιος μου δεν θέλουν να ασχοληθούν ενεργά με πρωταθλητισμό. Η ζωή είναι δική τους. Δε θέλω να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνω εγώ», κατέληξε η Αθανασία Τσουμελέκα.