Δώρα Αναγνωστοπούλου: «Δε με αγχώνει ο χρόνος, μέχρι στιγμής τον βλέπω ως σύμμαχο»

Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε η Δώρα Αναγνωστοπούλου στο περιοδικό Vita.

Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του μεσημβρινού δελτίου ειδήσεων του MEGA μίλησε στη Μικαέλα Θεοφίλου για το πώς καταφέρνει να διαχειρίζεται το άγχος και την ένταση της καθημερινότητα, πως συνδυάζει δουλειά και οικογένεια αλλά και τη σχέση της με τον χρόνο που περνά.

Πώς διαχειρίζεσαι το άγχος και την ένταση της καθημερινότητας;

Εξαρτάται από την επικαιρότητα για την οποία μιλάμε. Όταν αυτή είναι πολύ βαριά, δε μπορείς παρά να την κουβαλάς μαζί σου και στο σπίτι, και στις βόλτες, και με τους φίλους, και συχνά ως αγωνία για τα παιδιά και το μέλλον τους. Όταν είναι λιγότερο βαριά, μου αρκούν τα βασικά με τους δικούς μου ανθρώπους για να αποφορτιστώ. Μια βόλτα, μια αγκαλιά, ένα σινεμαδάκι και φεύγει όλη η ένταση.

Ως δημοσιογράφος και παρουσιάστρια υψηλών απαιτήσεων, πώς ισορροπείς ανάμεσα στον ρόλο της μητέρας και της επαγγελματία;

Μπορεί οι ρόλοι στη ζωή μας να αλλάζουν, αλλά μέσα σε αυτούς είμαστε πάντα οι ίδιοι άνθρωποι. Ως μαμά κουβαλώ όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της Δώρας, όπως και στην επαγγελματική μου ζωή. Είμαι τρυφερή και ειλικρινής στην οικογένεια, όπως και με τους συνεργάτες μου, είμαι όμως επίσης απαιτητική και πεισματάρα.

Πιστεύω στη δύναμη της ελεύθερης βούλησης και στόχος μου είναι να δίνω όσο μπορώ και μου επιτρέπεται το έναυσμα στους ανθρώπους του περιβάλλοντός μου να λειτουργούν αυτόνομα και δυναμικά απέναντι στη ζωή. Αυτό ισχύει και για τα παιδιά. Τώρα, αν η ερώτηση αφορά και τον χρόνο, δε θα ήταν έκπληξη αν πω ότι αυτός ποτέ δε φτάνει για να αισθάνεσαι ότι τα έχεις καλύψει όλα με τον τρόπο ακριβώς που θα ήθελες.

Πώς είναι η σχέση σου με τον χρόνο; Σε αγχώνει το πέρασμά του ή τον αντιμετωπίζεις ως σύμμαχο;

Δε με αγχώνει. Μέχρι στιγμής τον βλέπω όχι μόνο ως σύμμαχο αλλά και ως ευεργέτη. Δεν είναι αυτονόητο ότι θα φτάσουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα για να κοιταζόμαστε κάθε χρόνο στον καθρέφτη και να μας ενοχλούν οι ρυτίδες. Όσο λοιπόν είμαι καλά και υγιής, ναι, θα ήθελα φυσικά και να μεγαλώνω όμορφα. Και προς αυτή τη κατεύθυνση κινούμαι και με φροντίζω ολοένα και περισσότερο. Με καλό φαγητό, γυμναστική και ποιοτικό ύπνο.