Ο Παύλος Χαϊκάλης μίλησε για τον θρυλικό «Ταμτάκο», κατά κόσμον Μιχάλη Μόσιο που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών. Ο ηθοποιός ήταν από τους τελευταίους που συνεργάστηκαν μαζί του σε θεατρική παράσταση στην Κύπρο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σε δηλώσεις του στο Πρωινό του ΑΝΤ1, ο Παύλος Χαϊκάλης εξομολογήθηκε για τον Μιχάλη Μόσιο:
«Δε ξεκινάει καλά η μέρα με τη δυσάρεστη είδηση, γιατί ο Μιχάλης ήταν η τελευταία μου συνεργασία που κάναμε τότε σε εκείνη την περιβόητη περιοδεία που έγινε στην Κύπρο. Ήταν ένα αυθεντικό παιδί. Είναι αυθεντικό παιδί, παραμένει και θα συνεχίσει έτσι, ό,τι έχει να κάνει στη μεταθάνατο ζωή του, γιατί τον διέκρινε η ειλικρίνεια, η, ντομπροσύνη, η αμεσότητα. Δεν ήταν παιδί με δεύτερες σκέψεις.
Ήταν ένας άνθρωπος πολύ ταλαιπωρημένος, χωρίς να κρατάει κακία στους συναδέλφους του, γιατί είχε υποφέρει πάρα πολύ από συναδέλφους. Πάλεψε πάρα, πάρα, πάρα πολύ για να κρατήσει και να επιβιώσει μέσα σε αυτό το χώρο.
Τον πολεμήσανε πολύ άγρια, λόγω της επιτυχίας που έκανε, αλλά γενικότερα και ο τύπος του επειδή δεν ήταν και πολύ συμπαθής, σε σχέση με αυτό που έκανε με τους Ρομά.
Προφανώς οι Ρομά τον αγαπούσαν πάρα πολύ και τον αγαπάνε νομίζω ακόμα. Ήτανε με ένα χαμόγελο, με πολύ χιούμορ στη ζωή του. Δεν ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος δινόταν εύκολα, δινόταν εκεί που άξιζε να δοθεί.
Είχα την τιμή να με περιβάλλει με τη φιλία του, είχαμε επαφές μέχρι πρόσφατα. Πνίγομαι αυτή τη στιγμή από τα συναισθήματά μου, γιατί πραγματικά ο Μιχάλης ήταν ένα εκπληκτικό παιδί και στάθηκα πολύ τυχερός που τον γνώρισα και συνεργάστηκα μαζί του. Σπουδαίος ηθοποιός.
Εύχομαι πραγματικά να το θυμούνται όλοι για το μεγάλο του ταλέντο και την προσφορά του στο θέατρο. Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του και την αγάπη μου στη γυναίκα του, τη Βάσω. Με τσάκισες με αυτό το τηλεφώνημα».
Ποιός ήταν ο Μιχάλης Μόσιος
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις10 Μαρτίου 1947 ενώ η καταγωγή του ήταν από την Στενήμαχο Ημαθίας.
Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου «Ταμτάκου», ρόλο που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών.
Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1972 με το έργο «Αν ήμουν πλούσιος».
Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από την δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού «Ταμτάκου» γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.
Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως “Πλούτος” του Αριστοφάνη, “Αγαμέμνων” του Αισχύλου, “Βάτραχοι” του Αριστοφάνη, “Αντιγόνη” του Σοφοκλή, “Μάκβεθ” του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, “Φάουστ” του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, “Ένα Ονειρόδραμα” του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, “Ερωτόκριτος” του Βιτσέντζου Κορνάρου, “Ο Βασιλικός” του Αντωνίου Μάτεση, “Το Ζευγάρωμα” του Γρηγόριου Ξενόπουλου, “Οι Πίθηκοι” του Γρηγόρη Βαφιά και “Γεωργάκης Ολύμπιος – Εμμανουήλ Παππάς – Οι ρίζες” των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.
Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία “Αν Ήμουν Πλούσιος” σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου[2] και στην θεατρική παράσταση “Ριχάρδος Γ’” με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.
Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση “Τα Πατατάκια” του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση “Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο”, την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης “Ο Σεΐχης Της Καβάλας” με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση “Παπαδόπουλος και Σία” και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση “Η Χαρτοπαίχτρα”.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ