Νικολάκης Ζεγκίνογλου: Από τις οικονομικές δυσκολίες στο Φεστιβάλ Καννών και τα συγχαρητήρια του Αντόνιο Μπαντέρας

Ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και στον δημοσιογράφο, Βλάση Κωστούρο.

Ο βραβευμένος ηθοποιός συμμετέχει φέτος για δεύτερη σεζόν στη θεατρική παράσταση “Cleansed” μίλησε, ανοίγοντας άγνωστες πτυχές του εαυτού του.

«Όταν ήμασταν φοιτητές στο ΤΕΙ, στο Μουσικής Τεχνολογίας στο Ρέθυμνο, υπήρχε και άλλος Νίκος. Το ψευδώνυμο που μου δώσανε λόγω ύψους ήταν το “Νικολάκης”, οπότε μετά έτσι λόγω νοσταλγίας το κράτησα. Άμα σε σε μικραίνουν για κάτι, κάν’ το εσύ ατού σου. Νικολάκης, μικρός, κοντούλης έτσι, αλλά εγώ θέλω να το κάνω αυτό προσόν μου», είπε αρχικά ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου.

Μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου εξομολογήθηκε: «Στην επαρχία που μεγάλωσα ήμουν λίγο outsider. Με την έννοια ότι, άμα έχεις κάποιες ευαισθησίες παραπάνω, η επαρχία δεν είναι πολύ πρόσφορο έδαφος για να το κάνεις αυτό. Όταν είχα πάει στην Κρήτη και άρχισα να δένομαι με ένα φίλο μου και του είπα ας πούμε σε μια αφιέρωση στο ραδιόφωνο ότι τον αγαπώ και τον αγαπούσα πραγματικά σαν φίλο, κάπως με κάνανε πέρα και τότε ξεκίνησα να κάνω παρέα με κορίτσια που ήταν λίγο πιο ευαίσθητα, οπότε με βοήθησαν σε αυτό».

Για την περίοδο που ταξίδεψε στο Φεστιβάλ των Καννών, με την ταινία του Βασίλη Κεκάτου, ο ηθοποιός σημείωσε: «Εγώ ήμουν σε πολύ καλή φάση ζωής, αλλά κακή οικονομικά. Δηλαδή το ότι ξαφνικά είσαι στο δώμα και δεν έχεις να φας τίποτα και μετά πίνεις σαμπάνια και σου λέει συγχαρητήρια ο Αντόνιο Μπαντέρας και ο Ρίκι Μάρτιν… Δεν μπορούσα να το χαρώ καθόλου, γιατί μέσα στο κεφάλι μου έπαιζε συνέχεια το ότι αυτό τώρα είναι το πικ μου ή είναι η αρχή μου;».

«Ο Αντόνιο Μπαντέρας μου είπε συγχαρητήρια. Εγώ είχα καταπιεί τη γλώσσα μου. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Είναι πολύ γλυκός και έβγαλε και ένα πολύ ωραίο λόγο για τη δουλειά του ηθοποιού ότι τα φώτα, πρεμιέρες, οι ιστορίες αυτά είναι μια μια λάμψη της στιγμής και δεν έχουν και τόσο πολύ σημασία να σου πω την αλήθεια, γιατί η δουλειά γίνεται από πίσω», συμπλήρωσε ο ηθοποιός.

Τέλος, σε ερώτηση για το πιο τρυφερό σχόλιο που του έχει κάνει ποτέ κάποιος για τη δουλειά του, ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου αποκάλυψε:

«Ένας κύριος στην παραλία που πηγαίνω στην Κρήτη και αράζουμε εκεί πέρα, όταν έκανα έναν ρόλο στην “Παραλία”, τη σειρά, τον Μανώλη, ένα χωριατάκι από τα Μάταλα, μου λέει “Σε βλέπω κάθε μέρα, νιώθω ότι είσαι δικός μου άνθρωπος, γιατί τον γιο μου τον λέγανε Μανώλη, σου έμοιαζε πάρα πολύ και είχε πέσει με ένα ελικόπτερο νομίζω, ήταν πιλότος ελικοπτέρου και είχε πεθάνει”. Και μου λέει “μου τον θυμίζεις πολύ”».