Συγκινημένος ο Γιώργος Κωνσταντίνου για την Μάρω Κοντού: «Μου την έσκασε, δεν ήξερα τίποτα – Είδα ένα μεταφυσικό όνειρο το βράδυ πριν πεθάνει»

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Studio στις 3» στον ΣΚΑΪ, το απόγευμα της Τρίτης 1ης Σεπτεμβρίου, και μίλησε στην Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για την απώλεια της αγαπημένης του φίλης και επί χρόνια συμπρωταγωνίστριάς του, Μάρως Κοντού.

Ο αγαπημένος ηθοποιός αποκάλυψε πως τίποτα στις τελευταίες επικοινωνίες τους δεν τον είχε προετοιμάσει για την είδηση του θανάτου της, ενώ περιέγραψε και ένα όνειρο που είδε λίγες ώρες πριν μάθει ότι η Μάρω Κοντού είχε φύγει από τη ζωή.

Με εμφανή συγκίνηση, ο Γιώργος Κωνσταντίνου θυμήθηκε πως μέχρι και δύο μήνες πριν από τον θάνατό της είχαν συναντηθεί τυχαία σε εστιατόριο και είχαν καθίσει μαζί, με τη Μάρω Κοντού να είναι, όπως είπε, τόσο ζωντανή και επικοινωνιακή, ώστε να μην του περάσει από το μυαλό πως αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα.

«Όσο κι αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει όταν φεύγουν από τη ζωή οι συνάδελφοι μου. Με ξαφνιάζει γιατί ξέρετε όλους αυτούς, επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου. Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω κοίτα και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω γιατί να φεύγει ο άνθρωπος; Κάτι αφελέστατο. Κι όμως. Μου δημιουργεί κάτι.

Με την Μάρω Κοντού είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Ξεκινήσαμε μαζί, από την Οδό Ονείρων από το ’60. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνει πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν τίποτα. Και από τότε είχαμε μια φιλία. Ξέρετε, έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω, που έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια, μέσα τουλάχιστον στο διάστημα που ζούμε τις παραστάσεις, έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι» ανέφερε αρχικά ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

«Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα. Δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν ξέρανε κάτι. Δεν το μοιράστηκε με κανέναν. Μα δεν το ήξερα. Δυο μήνες πριν, εκτός του ότι τηλεφωνιόμασταν κατά καιρούς, συναντηθήκαμε κιόλας σε ένα εστιατόριο και κάθισα και πήγα και κάθισα στο τραπέζι το δικό μου, κάθισα δίπλα της. Δηλαδή, γιατί ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, τόσο, πώς το λένε, δεν είχε κάτι που να έλεγα κάτι της συμβαίνει.

Και μου ήρθε ταμπλάς. Και να σας πω ένα μεταφυσικό, αν επιτρέπεται. Το βράδυ κοιμόμουν και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί ήταν και ένας ηθοποιός. Δεν μπορώ να τον διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς. Πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα, κάτι. Και όπως πηγαίνουμε και μιλάγαμε με τη Μάρω, ξαφνικά τη χάνω και λέω «Πού είναι», λέει, «η Μάρω;» Λέει «Θα έρθει αργότερα». «Μα τι αργότερα», λέω, «τώρα θα γίνει». Και αρχίζω και φωνάζω «Μάρω» και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει να πούμε «Καλά», λέει, «θα το κάνουμε άλλη φορά αυτό». Ξυπνάω το πρωί και ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω συλλυπητήρια. Πώς σου φαίνεται αυτό; Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει» αποκάλυψε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Μια σχέση ζωής που ξεκίνησε πριν από έξι δεκαετίες

Η σχέση του Γιώργου Κωνσταντίνου με τη Μάρω Κοντού ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια μιας επιτυχημένης καλλιτεχνικής συνεργασίας. Γνωρίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν συνεργάστηκαν στην ιστορική «Οδό Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι, και από τότε παρέμειναν ο ένας στη ζωή του άλλου. Ο ίδιος ο Γιώργος Κωνσταντίνου είχε δηλώσει στο παρελθόν πως δεν χάθηκαν ποτέ, πως αγαπούσαν ο ένας τον άλλον και διατηρούσαν σταθερή επικοινωνία όλα αυτά τα χρόνια. Το 2021, όταν εμφανίστηκαν μαζί στην εκπομπή «Προσωπικά» της ΕΡΤ, μιλούσαν ήδη για μια σχέση που μετρούσε 59 χρόνια.

Στη συλλογική μνήμη, βέβαια, οι δυο τους θα παραμένουν για πάντα ο Αντωνάκης και η Ελενίτσα από την εμβληματική ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» του 1965. Το ζεύγος Κοκοβίκου έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά ζευγάρια του ελληνικού σινεμά, με τη χημεία τους να περνά από τη μεγάλη οθόνη σε πολλές ακόμη συνεργασίες αλλά, κυρίως, σε μια πραγματική φιλία που άντεξε στον χρόνο.

Μόλις το 2024, ο Γιώργος Κωνσταντίνου χαρακτήριζε τη Μάρω Κοντού την αγαπημένη του κινηματογραφική παρτενέρ, τονίζοντας πως εξακολουθούσαν να είναι φίλοι, να μιλούν και να συζητούν. Γι’ αυτό και όταν εκείνη έφυγε από τη ζωή, στις 15 Ιουλίου 2026, το δικό του αντίο είχε τη λιτότητα δύο ανθρώπων που δεν χρειάζονταν πολλά λόγια μεταξύ τους: «Αντίο Ελενίτσα μου, άλλα είχαμε συμφωνήσει».