Ο γνωστός δημοσιογράφος και αθλητικογράφος, Βασίλης Μπακόπουλος, φιλοξενήθηκε στο τελευταίο επεισόδιο EQ για μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη με την Έλενα Παπαβασιλείου. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο θέμα υγείας που δεν του επέτρεψε να προχωρήσει στον επαγγελματικό αθλητισμό.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ο Βασίλης Μπακόπουλος είπε αρχικά: «Σκέφτηκα να κάνω καριέρα ποδοσφαιριστή και δεν είναι το τετριμμένο αυτό που λένε ότι ένας τραυματισμός μου το στέρησε. Και τα νομίζω γενικά ότι όσοι είναι να κάνουν καριέρα, κάνουν. Δύσκολα κάποιος να αδικηθεί από κάτι. Πιο πολύ αδικούμε τον εαυτό μας όταν δεν δουλεύουμε, όταν δεν κάνουμε διάφορα πράγματα».
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Η αλήθεια είναι όμως πως είχα ένα θέμα υγείας. Το έχουμε κουβεντιάσει και μαζί εκτός πλατό και με το φίλο μου σίγουρα που μίλησες, θα στο έχει πει αυτό. Ε, ένα θέμα υγείας που είχε σχέση με την καρδιά μου.
Και είχα μείνει για αρκετό καιρό εκτός δράσης αγωνιστικής, γιατί δεν γινόταν να παίξω. Ήταν θέμα ζωής και θανάτου που λένε. Ναι, ήτανε επώδυνο, γιατί ήταν και σε μια ηλικία πολύ τρυφερή. Δηλαδή, όταν σου λένε στα 16, στα 17 σου ότι σταματάς να παίζεις, ήταν λιγάκι άσχημο».
Ο Βασίλης Μπακόπουλος εξομολογήθηκε επίσης: «Υπέρ αυτού είμαι και εγώ, το να αφηγείσαι πράγματα που έχεις βιώσει προκειμένου κάποιος να βρει έναν δρόμο μέσα από αυτά, από τον δικό σου δρόμο. Όντως σε κάνει κάτι τέτοιο πολύ πιο δυνατό για τη συνέχεια.
Μου έδειξε ότι θα πρέπει να σκέφτεσαι διαφορετικά, να αλλάξεις το περίφημο mindset που έχεις εκείνη τη στιγμή και να πεις ότι πηγαίνουμε να δουλέψουμε διαφορετικά τον εαυτό μας…
Να αντιμετωπίσουμε μια δυσκολία που προήλθε από αυτό που προήλθε, που δεν μπορούσες να κάνεις και κάτι άλλωστε, και να φτάσεις σε έναν διαφορετικό δρόμο που σου δείχνει ότι μπορείς να ασχοληθείς με το ποδόσφαιρο για παράδειγμα, αλλά μέσα από μια άλλη διαδικασία».
«Κοίτα, τότε όταν συνέβη, τώρα ακούγεται πολύ ψύχραιμο από μέρους μου και η κουβέντα που κάνουμε είναι μετά από πάρα πολλά χρόνια. Έχουν περάσει 30 και… Ε, όταν συνέβη αυτό δεν ήμουν ψύχραιμος.
Στο Ιπποκράτειο θυμάμαι τον εαυτό μου για ένα μήνα να μένω και να κλοτσάω ό,τι βρίσκω μπροστά μου, έπιπλα… Γιατί αυτό που ένιωθα ήταν πολύ επώδυνο, όπως καταλαβαίνεις, ψυχολογικά. Αλλά σου είπα ότι σε βοηθάει και το περιβάλλον σου πολλές φορές, ο τρόπος που αντιμετωπίζουν οι γύρω σου αυτό το πρόβλημα.
Με βοήθησε η μητέρα μου σίγουρα, ο πατέρας μου σίγουρα τότε, πάρα πολύ, η αδερφή μου. Ήταν άνθρωποι που ήταν συνεχώς δίπλα μου και εννοείται οι φίλοι μου, οι πολύ καλοί μου φίλοι που είναι ακόμα και τώρα φίλοι μου. Ε, εννοείται στάθηκαν τότε τόσο κοντά ώστε να σου δείξουν ότι “εντάξει φίλε, υπάρχει κι άλλο αυτό, κοίτα γύρω σου τι γίνεται, προχώρα, αντιμετώπισέ το, σήκω στα πόδια σου πάλι και μετά ίσως να βγει και κάτι καλύτερο από αυτό”» κατέληξε στο EQ με την Έλενα Παπαβασιλείου.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ