Χρήστος Λούλης: «Τα πράγματα τότε ήταν πολύ σκληρά, ήταν και μια εποχή που ήταν αλλιώς τα πράγματα»

Μια αναδρομή σε μία από τις σημαντικές συνεργασίες της θεατρικής του διαδρομής έκανε ο Χρήστος Λούλης, το απόγευμα της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου, μέσα από την εκπομπή «Στούντιο 4».

Ο γνωστός ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος της Κατερίνας Καραβάτου και του Χρήστου Φερεντίνου και, μεταξύ άλλων, μίλησε για την παράσταση «Cleansed», στην οποία πρωταγωνιστεί αυτή την περίοδο.

Ο Χρήστος Λούλης είχε συμμετάσχει και στο πρώτο ανέβασμα του έργου, το 2001, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Λευτέρη Βογιατζή. Επιστρέφοντας σήμερα στο ίδιο έργο, αυτή τη φορά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο ηθοποιός γύρισε τον χρόνο πίσω και μοιράστηκε τις αναμνήσεις του από τη συνεργασία του με τον σπουδαίο σκηνοθέτη.

«Τα πράγματα τότε ήταν πολύ σκληρά, δεν ήταν μόνο ο Λευτέρης Βογιατζής που ήταν πολύ σκληρός, ήταν και μία εποχή που ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ήταν η εποχή που υπήρχε ακόμα ο απόηχος του σκηνοθέτη κέρβερου, του σκηνοθέτη δυνάστη πάνω στους ηθοποιούς. Βέβαια ο Λευτέρης ήταν ο πιο σκληρός απ όλους αλλά και ο πιο ταλαντούχος. Ήταν δύσκολο αλλά ταυτόχρονα που υπήρχε αυτό το βασανιστήριο υπήρχε το δάχτυλό του που έδειχνε κάπου πολύ ψηλα» είπε ο Χρήστος Λούλης.

«Όταν είσαι νέος, φιλόδοξος, περίεργος, θες να μάθεις, να προχωρήσεις, ένας άνθρωπος ταλαντούχος μπορεί να σε βασανίσει χωρίς να το καταλάβεις. Εγώ δεν καταλάβενα ότι γίνεται, τώρα που μεγάλωσα μπορώ να σκεφτώ και να πω ότι συνέβαινε αυτό».

Ο Χρήστος Λούλης πρόσθεσε: «Έβλεπα έναν άνθρωπο ναι μεν ταλαντούχο, ο οποίος όμως είχε μία πάρα πολύ μεγάλη αναπηρία. Την αναπηρία αυτή που είχε, νόμιζε ότι μπορούσε να την αντικαταστήσει με μια στιγμή στην τέχνη, που δεν υπολόγιζε τίποτε άλλο. Είχε μία προσωπική ανάγκη, να ξεπεράσει μία αναπηρία του. Γι’ αυτόν τον λόγο μπορούσε να πάρει ένα νυστέρι και να σου κάνει μία τομή».