Ο Σόλων Τσούνης στο TLIFE: Το «Σόι» σου, ο «Ταρτούφος», η αγάπη για τις τέχνες και το άγχος της καθημερινότητας

Ο Σόλων Τσούνης είναι μια από τις πιο ευγενικές φυσιογνωμίες στον χώρο της υποκριτικής. Τα μάτια, άλλωστε, λένε ότι είναι ο καθρέφτης της ψυχής του ανθρώπου, και στα δικά του, εύκολα μπορεί κανείς να διακρίνει την ευγένεια, τη ζεστασιά, αλλά και την αγάπη για τους γύρω του.

Η ζωή του είναι συνυφασμένη με τις τέχνες, φωτογραφία, ζωγραφική, υποκριτική, και τώρα κεραμική. Μέσα από αυτές εκφράζεται, υπάρχει… Στη φύση, την άλλη του μεγάλη αγάπη, βρίσκει καταφύγιο όταν έχει χρόνο και θέλει να γεμίσει τις μπαταρίες του και να… «τα πει» με τον εαυτό του.

Η φετινή σεζόν είναι για εκείνον αρκετά γεμάτη επαγγελματικά. Από τη μια τα γυρίσματα της πολυαγαπημένης σειράς «Το Σόι σου» στον Alpha και από την άλλη η θεατρική παράσταση «Ταρτούφος» στην οποία πρωταγωνιστεί.

Αν και στη συνέντευξή του στο TLIFE παραδέχεται πως είναι δύσκολος ο συνδυασμός των δυο, εξηγεί πως δε θα μπορούσε να αρνηθεί καμία από τις δυο αυτές προτάσεις.

Παράλληλα, ο Σόλων Τσούνης μιλά στο TLIFE για την ηρεμία που επιζητά στη ζωή του, τον τρόπο που έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος του μέσα στα χρόνια και παραδέχεται πως στην αρχή της καριέρας του «έχασε» για λίγο τις ισορροπίες του.

Όταν χτύπησε το τηλέφωνό σου και σου είπαν ότι θα ξαναγίνει το «Σόι σου», ότι ξεκινάτε, το πίστεψες; Ή στην αρχή σκέφτηκες ότι, εντάξει, ίσως είναι μια πλάκα;

Όχι, όχι. Το πίστεψα, γιατί υπήρχε γενικότερα η αίσθηση ότι θέλουν να ξαναγίνει. Βέβαια, να πούμε ότι η επιστροφή της σειράς δεν είναι κάτι που έγινε απότομα. Όλα έγιναν σταδιακά. Μας είχε πλησιάσει αρκετό καιρό πριν ο κ. Καραγιάννης για να ξανακάνουμε τη σειρά. Η δυσκολία ήταν στο να μπορέσουμε να συμφωνήσουμε όλοι, να μην έχουμε κλείσει κάτι άλλο.

Όλα αυτά τα χρόνια τη σειρά τη βλέπαμε κάθε μέρα, και όχι μόνο μια φορά μέσα στη μέρα. Οι ρόλοι αυτοί κατά κάποιο τρόπο σας ακολουθούσαν – και σας ακολουθούν – και το κοινό σας έχει ταυτίσει μαζί τους. Όταν αποφασίστηκε να επιστρέψει η σειρά, υπήρξε στιγμή που να σκέφτηκες ότι ίσως είναι καλύτερα να μην το κάνεις για να απαγκιστρωθείς κάποια στιγμή απο τον ρόλο του Διονύση;

Όχι, τώρα πια δεν τον έχω τέτοιους ενδοιασμούς. Παλιότερα ναι, το σκεφτόμουν. Γι’ αυτό και αν δεις τις δουλειές που έχω κάνει από το 2018 που σταμάτησε η σειρά πρώτη φορά, μέχρι και σήμερα, ήταν πολύ διαφορετικές και οι περισσότερες θεατρικές.

Με είχε πιάσει το άγχος του ότι πρέπει να αποδείξω ότι μπορώ να κάνω και άλλα πράγματα. Πλέον όμως δεν σκέφτομαι καθόλου με αυτόν τον τρόπο. Ήταν μια δική μου ανασφάλεια που έχω ξεπεράσει εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Σε τι πιστεύεις ότι οφείλεται η τεράστια επιτυχία της σειράς;

Είναι πολλοί οι παράγοντες θεωρώ. Ένας από τους σημαντικότερους είναι η χημεία που έχουμε μεταξύ μας. Επίσης είναι μια σειρά για όλη την οικογένεια, μπορεί να την παρακολουθήσει από ένα μικρό παιδί μέχρι έναν πολύ ηλικιωμένο άνθρωπο. Το θέμα της είναι αγαπησιάρικο, μιλάει για την ελληνική οικογένεια και μπορεί εύκολα ο τηλεθεατής να ταυτιστεί με κάποιον από τους χαρακτήρες, είτε από την οικογένεια των Χαμπέων, είτε από την οικογένεια των Τριαντάφυλλων. Είναι ανάλαφρο, είναι χιουμοριστικό, είναι αξιοπρεπές. Όλοι αυτοί οι παράγοντες θεωρώ ότι έχουν συμβάλει στην επιτυχία της σειράς.

Στη σειρά, ο Διονύσης έχει πλέον έναν γιο. Πόσο εύκολο ήταν για σένα να μπεις στον ρόλο του πατέρα και να μπορέσεις να δημιουργήσεις μια σχέση εμπιστοσύνης με ένα τόσο μικρό παιδί, που δεν είναι επαγγελματίας, για να βγει το σωστό αποτέλεσμα;

Καταρχάς, το συγκεκριμένο παιδί είναι καταπληκτικό. Είναι σαν επαγγελματίας. Είναι τρομερά ώριμος, τρομερά ταλαντούχος, πολύ καλός χαρακτήρας, πάντα διαβασμένος. Οπότε, μου ήταν πολύ εύκολο να συνδεθώ μαζί του. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος της ερώτησης, ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Και στη ζωή μου, ως Σόλωνας, ωριμάζω, μεγαλώνω, βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή του Διονύση. Φαντάστηκα πώς θα ήταν έξι χρόνια μετά από το σημείο που τον άφησα, πιο ώριμος.

Στη σειρά ο μικρός Βαγγέλης Χαμπέας είναι ένα πιστό αντίγραφο του παππού του. Αν ποτέ αποκτήσεις τα δικά σου παιδιά, ποιά είναι τα χαρακτηριστικά του δικού σου μπαμπά που θα ήθελες να έχουν;

Όλοι παίρνουμε χαρακτηριστικά από τους γονείς μας. Κι εγώ έχω πάρει από τον πατέρα μου, έχω πάρει και από τον παππού μου. Οπότε θεωρώ ότι είναι φυσιολογικό που ο μικρός ο Χαμπέας πήρε στοιχεία και από μένα, αλλά και από τον παππού. Κυρίως από τον παππού. Και επειδή κάνουμε κωμωδία, το βρήκα πάρα πολύ έξυπνο να μοιάζει ο μικρός στον παππού και να διαιωνιστεί αυτή η “κόντρα¨ που έχει ο Διονύσης με τον πατέρα του, και στη σχέση με τον γιο του.

Να πούμε βέβαια, ότι και στον Διονύση έχω βάλει στοιχεία του Βαγγέλη και της Χαρούλας. Αν προσέξεις, ο Διονύσης είναι αρκετά εκρηκτικός, όπως και ο Βαγγέλης. Σε ό,τι έχει να κάνει με τη δική μου ζωή, ότι και αν έπαιρνε το παιδί μου από τον δικό μου πατέρα, ωραίο θα ήταν. Ήταν πολύ καλός άνθρωπος ο μπαμπάς μου.

Ως Σόλωνας, ποιά στοιχεία έχεις «κλέψει» από τους δικούς σου γονείς;

Νομίζω ότι έχω κληρονομίσει από τους γονείς μου και θετικά και αρνητικά στοιχεία.Κάτι πολύ σημαντικό που έχω μάθει από εκείνους είναι να είμαι χρήσιμος στην κοινωνία. Θέλω να είμαι χρήσιμος, να προσπαθώ να είμαι πάντα καλός, να είμαι ευγενικός….Αλλά έχω πάρει και αρνητικά όμως.
Ο μπαμπάς μου ήταν αρκετά αγχώδης, αυτό το χαρακτηριστικό το έχω κι εγώ. Απ’ τη μαμά μου έχω πάρει το ότι της αρέσει η ησυχία και το ότι είναι μοναχική ως άνθρωπος. Μ’ αρέσει και μένα η μοναχικότητα, μου αρέσει να αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου. Η μητέρα μου, αγαπάει επίσης τα φυτά, τα αγαπάω και εγώ. Ο πατέρας μου, αγαπούσε τη φύση, την αγαπάω και εγώ.

Μου είπες πριν ότι είσαι αγχώδης ως άνθρωπος. Πώς διαχειρίζεσαι το κομμάτι του άγχους, ειδικά κάνοντας μια δουλειά που είναι γεμάτη ανασφάλειες;

Ναι, δεν είναι πολύ εύκολο. Το καλό είναι ότι όσο μεγαλώνω το άγχος μειώνεται. Το επάγγελμά μας είναι τόσο επισφαλές και σου προβάλει τις ανασφάλειές σου πολύ καθαρά στη ζωή σου, και όλο αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο στη διαχείρισή του. Θέλει ισορροπία, θέλει ωριμότητα, θέλει δουλειά για να μετριάσει κανείς το άγχος του. Θεωρώ ότι μεγαλώνοντας έχω καταφέρει να το διαχειρίζομαι πολύ καλύτερα αυτό το κομμάτι.

Η δουλειά σας φλερτάρει πολύ έντονα και με τη ματαιοδοξία. Σε σένα σε τι βαθμό υπάρχει αυτό το στοιχείο;

Είναι κάτι που επίσης δουλεύω. Προσπαθώ να ξεχωρίζω τη φιλοδοξία από τη ματαιοδοξία. Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό. Θεωρώ ότι πρέπει να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τις δύο αυτές έννοιες. τη φιλοδοξία από τη ματαιοδοξία. Όπως και το επαγγελματικό κομμάτι από το προσωπικό κομμάτι. Γενικώς αυτό το επάγγελμα παίζει με τις ισορροπίες.

Εσύ έχεις νιώσει ποτέ να χάνεις τις δικές σου ισορροπίες;

Ναι, νομίζω στην αρχή της καριέρας μου, μπορώ να πω ότι έχασα κάπως τις ισορροπίες. Αλλά είναι φυσιολογικό γιατί μπαίνεις ξαφνικά σε έναν χώρο που δεν μπορούσες να φανταστείς πώς είναι στην πράξη. Γιατί, στη σχολή παίρνεις μια μικρή γεύση από αυτό που μπορεί να έρθει, αλλά στην πράξη είναι όλα πολύ διαφορετικά. Είναι όλα πολύ πιο έντονα.

Είναι πολύ διαφορετικό να είσαι σε μια σκηνή και να σε χειροκροτάνε από κάτω, ή να σε αναγνωρίζουν στον δρόμο ή να ασχολούνται μαζί σου. Όταν τα ζεις για πρώτη φορά όλα αυτά, είναι λογικό να επηρεαστείς και κάπου να χάσεις τις ισορροπίες σου.

Από εκεί και πέρα, χρειάζεται δουλειά με τον εαυτό σου και είναι στο χέρι του καθενός να διαχωρίσει το επάγγελμα από τη ζωή και να απομυθοποιήσει τη σοβαρότητα των πραγμάτων. Στην τελική, δε σημαίνει τίποτα αν σε αναγνωρίζει ο κόσμος, είναι απλώς ένα φυσικό επακόλουθο της δουλειάς μας.

Ανταγωνισμό έχεις βιώσει στη δουλειά;

Ναι, έχω βιώσει ανταγωνισμό.

Εσύ, έχεις φανεί ανταγωνιστικός απέναντι σε συναδέλφους σου;

Όχι, προσωπικά δεν έχω υπάρξει ανταγωνιστικός. Είναι κάτι που το θεωρώ ανόητο να συμβαίνει. Δεν αφήνω τον εαυτό μου να υπάρξει ανταγωνιστικός. Έχω νιώσει όμως τον ανταγωνισμό από άλλους. Είναι κι αυτό στη φύση της δουλειάς μας ομως. Καλώς ή κακώς το επάγγελμα του ηθοποιού ένα πολύ ανταγωνιστικό.

Κι εκεί όμως, πρέπει να ξεχωρίσεις τον δημιουργικό ανταγωνισμό από τον «κακό» ανταγωνισμό. Το να θαυμάζεις κάποιον επειδή είναι καλός και μέσω αυτού να θες κι εσύ να βελτιωθείς για να ανέβει επίπεδο η δουλειά, είναι απόλυτα θεμιτό. Το πρόβλημα είναι όταν προσπαθείς να ξεπεράσεις τον άλλον και να τον υπονομεύσεις για να φανείς εσύ.

Την ίδια περίοδο σε βλέπουμε και στο θέατρο, στην παράσταση «Ταρτούφος». Πόσο εύκολο είναι να συνδυάζεις τα πολύωρα γυρίσματα, με μια τόσο απαιτητική παράσταση;

Είναι πράγματι μια αρκετά σωματική και απαιτητική παράσταση. Σίγουρα δεν είναι εύκολος ο συνδυασμός και μάλιστα όσο μεγαλώνεις γίνεται ακόμα και πιο δύσκολος. Υπάρχουν μέρες που μπορεί να δουλεύω 16-17 ώρες τη μέρα. Αλλά, ελεύθεροι επαγγελματίες είμαστε, οπότε όταν έχουμε και μια καλή παράσταση και ένα καλό σίριαλ είναι δύσκολο να πούμε όχι στο ένα απ’ τα δύο.

Η ζωγραφική εξακολουθεί να υπάρχει στη ζωή σου; Θυμάμαι παλιότερα που μου είχες πει ότι θα έκανες και μία έκθεση.

Η ζωγραφική υπήρχε πάντα και θα υπάρχει πάντα στη ζωή μου. Αυτό το διάστημα όμως, δεν έχω τον χρόνο που θα ήθελα για να ζωγραφίσω. Γιατί και η ζωγραφική είναι κάτι που απαιτεί πολλές ώρες. Η ζωγραφική για μένα, δεν είναι ένα χόμπι. Προσωπικά ζωγραφίζω με την προοπτική να βγάλω έργα και να κάνω κάτι δικό μου, μια έκθεση, όπως σου είχα πει.

Επειδή λοιπόν το κάνω πολύ σοβαρά, και όλο αυτό απαιτεί αρκετό χρόνο, αυτή τη περίοδο δεν ζωγραφίζω, αλλά όταν σε λίγο καιρό κατέβει η παράσταση θα ξαναμπώ στο εργαστήριό μου και θα συνεχίσω το έργο μου. Κάποια στιγμή ναι, θα κάνω και την έκθεση που είχαμε πει, αλλά δεν βιάζομαι. Όταν είμαι έτοιμος, θα συμβεί κι αυτό.

Και η κεραμική πώς μπήκε στη ζωή σου;

Η κεραμική είναι κάτι που είχα στο μυαλό μου πολλά χρόνια. Είχα πάρει μια γεύση όταν ήμουν μικρός, στην εφηβεία, τότε που έμενα ακόμα στο Αγρίνιο. Είχα πάει σ’ ένα εργαστήριο κεραμικής οπότε είχα μία πρώτη επαφή με τον πηλό. Είναι και αυτή μια τέχνη που μ’ αρέσει πάρα πολύ. Τώρα την σπουδάζω λίγο πιο συγκεκριμένα.

Είναι πολύ δύσκολη τέχνη. Θέλει πολλή εξάσκηση, θέλει πολλή μελέτη, θέλει πολύ χρόνο επίσης. Ευελπιστώ κάποια στιγμή να φτάσω στο σημείο που να μπορώ να πω ότι κατέχω και αυτή την τέχνη. Γενικώς μ’ αρέσουν οι τέχνες. Μ’ αρέσει να ασχολούμαι με τις τέχνες. Έχω σπουδάσει πολλά πράγματα πάνω στις τέχνες. Έχω σπουδάσει και φωτογραφία, έχω σπουδάσει και γραφιστική.

Νομίζω όλη σου η ζωή περιστρέφεται γύρω από τις τέχνες

Ναι, νομίζω ότι είναι πολύ πολύ βασικό κομμάτι της ζωής μου οι τέχνες. Με εκφράζουν οι τέχνες. Μέσα από αυτές εκφράζομαι.
Εκφράζεσαι καλύτερα μέσω κάποιας τέχνης απ’ ότι μπορεί να εκφραστείς στην καθημερινότητά σου μέσα απ’ τα λόγια, μέσα από μια κουβέντα;

Είναι πολύ διαφορετικός τρόπος έκφρασης ο ένας και πολύ διαφορετικός τρόπος έκφρασης ο άλλος. Με τις τέχνες εκφράζεις την ψυχή σου, εκφράζεις πιο εσωτερικά πράγματα. Στην καθημερινότητα εκφράζεσαι για να επικοινωνήσεις. Βέβαια με τους δικούς σου ανθρώπους εκφράζεσαι επίσης εσωτερικά και βαθιά.

Νωρίτερα μου είπες ότι είσαι και ένας αρκετά μοναχικός άνθρωπος. Πόσο εύκολα εμπιστεύεσαι ή αφήνεις χώρο σε νέους ανθρώπους να μπουν στη ζωή σου;

Γενικά είμαι ένας ανοιχτός άνθρωπος. Αν νιώσω ότι έρχονται καλοσυνάτοι άνθρωποι στη ζωή μου, είμαι πολύ ανοιχτός στο να τους δώσω χώρο. Αν νιώσω κάτι «πονηρό» ή κάτι «ύποπτο», είμαι πιο επιφυλακτικός. Έχει να κάνει με την ενέργεια που θα μου βγάλει ο κάθε άνθρωπος.

Πόσο σημαντικό είναι για σένα, για να μπορείς να είσαι απόλυτα αποδοτικός και λειτουργικός στη δουλειά σου, να υπάρχει ηρεμία και στην προσωπική σου ζωή;

Το να υπάρχει ηρεμία στη ζωή μου είναι για μένα το ιδανικό γιατί αυτόματα αυτό σημαίνει ότι είναι καθαρό και το μυαλό μου, είμαι πιο συγκεντρωμένος. Όταν δεν περνάς καλά στην προσωπική σου ζωή ή σου συμβαίνει κάτι έντονο ή άσχημο, κάνεις μια παραπάνω προσπάθεια να συγκεντρωθείς. Να πετάξεις το πρόβλημά σου, να το αφήσεις πίσω.

Βέβαια η δουλειά του ηθοποιού έχει το καλό ότι εκείνη τη στιγμή που την κάνεις μπαίνεις τόσο πολύ μέσα στον ρόλο, οπότε ξεχνάς όλα τα προβλήματα. Αλλά τελειώνοντας τη δουλειά τα προβλήματα επανέρχονται. Οπότε είναι σημαντικό να είμαστε ήρεμοι στη ζωή μας. Βέβαια, ζωή είναι, έχει και τις αναποδιές, οπότε ζούμε μ’ αυτές και προσπαθούμε να τις ξεπερνάμε. Αλλά νομίζω γενικώς είναι σημαντικό πράγμα να υπάρχει ηρεμία. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που τροφοδοτούνται από τις εντάσεις. Δεν μ’ αρέσουν οι εντάσεις γενικότερα, μου παίρνουν ενέργεια.

Σε μια κενή -από επαγγελματικές υποχρεώσεις- μέρα, τι είναι αυτό που θα κάνεις για να χαλαρώσεις;

Θα πάω κάπου κοντά στη φύση, είτε σε μια θάλασσα, είτε στο βουνό, είτε στο χωριό μου. Θα ‘μαι με το σκύλο μου, με τους φίλους μου. Τέτοια πράγματα με γεμίζουν. Θα ζωγραφίσω, θα κάνω τη γυμναστική μου. Αλλά την απόλυτη ηρεμία και γαλήνη τη νιώθω κάνοντας πράγματα στη φύση. Είμαι παιδί της φύσης, έχω μεγαλώσει μέσα σε αυτή.

Κλείνοντας, θα ήθελα να μου πεις αν έχετε κάνει συζητήσεις για το μέλλον της σειράς; Θα συνεχιστεί και του χρόνου;

Δεν έχουμε κάποια επίσημη ανακοίνωση μέχρι στιγμής. Ευελπιστώ και εύχομαι ότι θα συνεχιστεί και του χρόνου.

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος