Υπάρχουν σπίτια που σε κερδίζουν από την πρώτη στιγμή και υπάρχουν άνθρωποι που σε κάνουν να νιώθεις σαν να τους γνωρίζεις χρόνια. Η Χριστίνα Λαμπίρη καταφέρνει και τα δύο. Η γνωστή δημοσιογράφος και παρουσιάστρια υποδέχτηκε το TLIFE και τον Χρήστο Κούτρα στο σπίτι της στο Μάτι, εκεί όπου το γαλάζιο της θάλασσας συναντά την απόλυτη ηρεμία, σε έναν χώρο που πριν από λίγα χρόνια βρέθηκε στο επίκεντρο της μεγαλύτερης τραγωδίας που γνώρισε η περιοχή.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Σήμερα, τίποτα δεν θυμίζει τις εικόνες της καταστροφής. Το σπίτι έχει ξαναγεννηθεί, όπως και η ίδια. Ήρεμη, χαμογελαστή και εμφανώς γαλήνια, η Χριστίνα Λαμπίρη ανοίγει την καρδιά της και μιλά για όλα: την τηλεόραση που αγάπησε, τη μεγάλη επαγγελματική απογοήτευση που δεν ξεπέρασε ποτέ, τη ζωή μετά τα φώτα, τα εγγόνια της που έχουν αλλάξει τις προτεραιότητές της, αλλά και τη νέα καθημερινότητα στο εστιατόριο που δημιούργησε με τον σύζυγό της.
Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην ξεκινήσει από το σπίτι της. Ένα σπίτι που γνώρισε τη φωτιά και την απόλυτη καταστροφή το καλοκαίρι του 2018.
«Περάσαμε δύσκολα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με αυτά που έζησαν άνθρωποι που έχασαν τους δικούς τους. Οι υλικές ζημιές αποκαθίστανται. Οι άνθρωποι δεν επιστρέφουν ποτέ», λέει με εμφανή συγκίνηση.
Η ίδια θυμάται ότι μεγάλο μέρος του σπιτιού είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Δωμάτια εξαφανίστηκαν, έπιπλα έγιναν στάχτη και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αποκτήσει ξανά τη σημερινή του μορφή. Παρ’ όλα αυτά, δεν επιτρέπει στον εαυτό της να μένει στο παρελθόν.
Σήμερα, η καθημερινότητά της περιστρέφεται γύρω από την οικογένεια. Κυρίως γύρω από τους δύο εγγονούς της, τον Διονύση και τον Χρήστο, που όπως παραδέχεται αποτελούν το μεγαλύτερο «ξεμυάλισμά» της.
«Είμαι η γιαγιά που κάνει χατίρια, αλλά είμαι και αυστηρή όταν πρέπει. Ήμουν παλιάς σχολής ως μητέρα και παραμένω λίγο παλιάς σχολής και ως γιαγιά», λέει γελώντας.
Η γιαγιά τους υπήρξε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τηλεοπτικά πρόσωπα, όμως εκείνα δεν φαίνεται να δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη δημοσιότητα. Για εκείνα είναι απλώς… η γιαγιά τους.
Η τηλεόραση, άλλωστε, δεν υπήρξε ποτέ για τη Χριστίνα Λαμπίρη κάτι περισσότερο από μία δουλειά.
«Ποτέ δεν παρασύρθηκα από τη λάμψη. Έκανα τη δουλειά μου και μετά επέστρεφα στο σπίτι και στην οικογένειά μου. Δεν κυνηγούσα τις δημόσιες εμφανίσεις ούτε τις κοσμικές υποχρεώσεις.»
Παραδέχεται, βέβαια, πως υπήρξαν στιγμές που η τεράστια αναγνωρισιμότητα μπορούσε να σε παρασύρει, ακόμη κι αν γνώριζες πολύ καλά πώς λειτουργεί ο χώρος.
Θυμάται χαρακτηριστικά ένα ταξίδι της στο Τολέδο της Ισπανίας, όταν ένα πούλμαν με Έλληνες τουρίστες την αναγνώρισε και δημιουργήθηκε γύρω της ένας μικρός… πανικός για φωτογραφίες και αυτόγραφα.
«Δεν γίνεται να μην σε επηρεάζει λίγο όλο αυτό. Όπου κι αν πήγαινα, ο κόσμος ερχόταν να μιλήσει, να βγάλει φωτογραφίες, να ρωτήσει πράγματα.»
Ακόμη και μια απλή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ μετατρεπόταν πολλές φορές σε… τηλεοπτικό πάνελ, με τον κόσμο να ζητά πληροφορίες για πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης.
Η πιο συχνή ερώτηση;
«Είναι ο Γρηγόρης Αρναούτογλου τόσο καλό παιδί όσο δείχνει;»
Η απάντησή της είναι απολύτως ξεκάθαρη:
«Ναι. Δαγκωτό. Είναι αυθεντικά καλό παιδί.»
Η ίδια υπερασπίζεται χωρίς δεύτερη σκέψη και την παρουσία του σε πολλές εκπομπές.
«Όσες εκπομπές κι αν κάνει, εφόσον φέρνει τηλεθέαση, γιατί να μην τις κάνει; Η τηλεόραση είναι τηλεθέαση. Κανείς δεν χαρίζεται σε κανέναν.»
Η συζήτηση περνά αναπόφευκτα στο σήμερα της ελληνικής τηλεόρασης.
Η Χριστίνα Λαμπίρη δεν κρύβει ότι αν είχε η ίδια ένα κανάλι, θα χώριζε πολύ αυστηρά την ενημέρωση από την ψυχαγωγία και δηλώνει πως δυσκολεύεται να αποδεχθεί τη σημερινή μορφή του infotainment.
«Δεν μπορείς να μιλάς για μια γέννηση, μετά για τα μπουζούκια και αμέσως μετά για ένα φρικτό έγκλημα με το ίδιο ύφος, το ίδιο outfit και την ίδια διάθεση. Δεν γίνεται.»
Ανατρέχοντας στα χρόνια του «Super Star», παραδέχεται ότι εκείνη την εποχή υπήρξαν υπερβολές, αλλά υπενθυμίζει πως οι εκπομπές εκείνης της περιόδου είχαν ξεκάθαρη ταυτότητα.
«Ναι, κάναμε υπερβολές. Είχαμε κιτρινισμό, είχαμε κραυγές. Τα αναγνωρίζω όλα. Αλλά ήμασταν καθαρό προϊόν. Αυτό ήμασταν.»
Μάλιστα αποκαλύπτει κάτι που σήμερα μοιάζει σχεδόν απίστευτο.
«Όταν κάναμε 12%-13% τηλεθέαση, ντρεπόμουν να κυκλοφορήσω στους διαδρόμους του σταθμού. Σήμερα με αυτά τα νούμερα κανονίζουν τις μεταγραφές τους σε άλλα κανάλια.»
Ένα από τα πιο συγκινητικά σημεία της συζήτησης αφορά την εκπομπή που ετοιμαζόταν να παρουσιάσει, λίγα χρόνια πριν στο MAK TV και τελικά δεν βγήκε ποτέ στον αέρα.
Με εμφανή φόρτιση θυμάται μήνες προετοιμασίας, συνεργάτες, γυρίσματα trailer, δοκιμαστικά, σήματα και μία ομάδα που είχε ήδη δημιουργηθεί.
Και ξαφνικά… τέλος.
«Όταν μου ανακοίνωσαν ότι η εκπομπή δεν θα προχωρήσει, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ήταν η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου.»
Αυτό που την πλήγωσε περισσότερο, όπως λέει, δεν ήταν η προσωπική της απογοήτευση.
Ήταν η αίσθηση ότι έπρεπε να κοιτάξει στα μάτια τους συνεργάτες που είχαν πιστέψει στο νέο εγχείρημα.
«Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να κόβεται μια εκπομπή πριν καν βγει στον αέρα. Δεν παίζεις με τη δουλειά και την ψυχολογία τόσων ανθρώπων.»
Παρά την αγάπη που εξακολουθεί να νιώθει για την τηλεόραση, ξεκαθαρίζει πως μια πιθανή επιστροφή θα γινόταν μόνο υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
«Η τηλεόραση είναι όλη μου η ζωή. Από το 1992 μέχρι το 2018 δεν σταμάτησα ούτε στιγμή. Αλλά σήμερα θα επέστρεφα μόνο αν ήμουν απολύτως βέβαιη ότι μπορώ να υπηρετήσω σωστά αυτό που θα κάνω.»
Η ζωή της πλέον έχει αλλάξει.
Εκτός από την ενασχόλησή της με την τοπική αυτοδιοίκηση, αφιερώνει μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς της στο εστιατόριο που διατηρεί μαζί με τον σύζυγό της.
Και μπορεί να ακούγεται παράξενο, όμως υποστηρίζει πως η εστίαση είναι πολύ πιο δύσκολη από την τηλεόραση.
«Νόμιζα ότι η δημοσιογραφία ήταν το πιο δύσκολο επάγγελμα. Έκανα λάθος. Η εστίαση είναι πολύ πιο απαιτητική. Πάνω απ’ όλα έχει να κάνει με την ασφάλεια του κόσμου. Αυτό είναι το πρώτο που σκέφτομαι κάθε μέρα.»
Κοιτάζοντάς τη σήμερα, δύσκολα μπορεί κανείς να μη διαπιστώσει πόσο διαφορετική είναι η εικόνα της. Πιο ήρεμη, πιο ισορροπημένη και πιο γαλήνια από ποτέ.
Η ίδια δεν διστάζει να αποδώσει μεγάλο μέρος αυτής της αλλαγής στον άνθρωπο της ζωής της.
«Το καλύτερο που μπορούσε να μου συμβεί ήταν ο Θανάσης. Η ισορροπία είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή.»
Και ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της Χριστίνας Λαμπίρη. Όχι οι τηλεοπτικές επιτυχίες, ούτε οι υψηλές τηλεθεάσεις μιας ολόκληρης εποχής.
Αλλά το γεγονός ότι κατάφερε να αφήσει πίσω της τη λάμψη, χωρίς να χάσει ποτέ τον εαυτό της.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ