Για δύο απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της, το πένθος και την προσπάθειά της να σταθεί δίπλα στην κόρη της, Λορένα, μίλησε η Χριστίνα Βίδου στη συνέντευξη που παραχώρησε στο zappIT και στον Γιώργο Σκρομπόλα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η δημοσιογράφος ξεκαθάρισε αρχικά ότι ο θάνατος του πρώην συντρόφου της και εκείνος του πατέρα της κόρης της ήταν δύο διαφορετικά γεγονότα, καθώς, όπως εξήγησε, συχνά οι ιστορίες τους συγχέονται.
«Είχα μια σχέση εγώ. Μόλις είχαμε πολύ λίγο καιρό χωρίσει, σκοτώθηκε. Μετά ήρθε ο μπαμπάς της Λορένας. Είχαμε χωρίσει και πέθανε. Αυτό. Δύο διαφορετικοί άνθρωποι», ανέφερε.
Η πρώτη απώλεια ήρθε όταν ήταν περίπου 25 ετών και την οδήγησε σε μια μακρά περίοδο κοινωνικής απομόνωσης. Για οκτώ με δέκα χρόνια, όπως περιέγραψε, κράτησε κοντά της μόνο την οικογένειά της και έναν μικρό κύκλο φίλων.
«Ήταν η πρώτη μεγάλη απώλεια που βίωσα και ήταν γύρω στα εικοσιπέντε, οπότε ήταν πολύ σοβαρό για μένα. Έτσι όπως τότε το διαχειρίστηκα. Άμα με ρωτήσεις τώρα, κακώς. Χάθηκαν πολλά χρόνια και χάθηκε πολύ η Χριστίνα, αλλά και αυτό έπρεπε προφανώς να γίνει», εξομολογήθηκε.
Στην προσπάθειά της να διαχειριστεί όσα αισθανόταν, απευθύνθηκε σε ψυχολόγο. «Δεν είμαι τόσο δυνατή. Και όταν νιώθεις ότι χρειάζεσαι μια βοήθεια, νομίζω δεν είναι κακό. Ίσα-ίσα», είπε, ενώ παραδέχτηκε πως, μετά από εκείνη την απώλεια, φοβήθηκε να αγαπήσει και να ερωτευτεί ξανά.
Όταν, χρόνια αργότερα, έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της Λορένας, η προτεραιότητά της ήταν η κόρη της. Η εμπειρία του πένθους τής ήταν πια γνώριμη, χωρίς αυτό να έκανε τον πόνο μικρότερο.
«Δυστυχώς, αυτό που παθαίνεις είναι απλά να ξέρεις την πορεία. Σοκ, άρνηση, πένθος, θλίψη. Ήξερα ποια είναι τα βήματα και αυτό με έχει κάνει πολύ σκληρό άνθρωπο. Και τότε στην απώλεια αυτή τη συγκεκριμένη του μπαμπά της Λορένας, το μυαλό μου ήταν στο παιδί. Τίποτα άλλο. Δηλαδή εννοείται εγώ κομμάτια και ράκος. Αλλά αυτό που με ενδιέφερε ήταν το παιδί. Τίποτα άλλο», περιέγραψε.
Μιλώντας για τη στάση που κράτησε απέναντι στην κόρη της, η Χριστίνα Βίδου εξήγησε ότι ήθελε να της αφήσει χώρο να εκφράσει τη θλίψη της, χωρίς να αισθανθεί ότι έπρεπε να την κρύψει.
«Ήμουν μία Χριστίνα με ό,τι αισθανόταν να της το δείχνει. Γιατί έπρεπε να καταλάβει, έτσι εγώ τουλάχιστον το θεώρησα, ότι πρέπει να πενθήσουμε. Πρέπει να κλάψουμε. Όχι, όχι πρέπει. Εάν θες να κλάψεις, κλάψε. Είναι φυσιολογικό. Εάν θες να κλειστείς στο δωμάτιό σου μέσα, είναι φυσιολογικό. Μην το κρατήσεις μέσα σου. Δεν ξέρω αν το πέτυχα να σου πω την αλήθεια», ανέφερε.
Σε εκείνη τη δύσκολη περίοδο στηρίχτηκε στην οικογένειά της, στην αδελφή της, Κατερίνα, αλλά και στον σύντροφό της, Δημήτρη. Οι δυο τους ήταν μαζί περισσότερα από 14 χρόνια, επιλέγοντας να διατηρούν ξεχωριστά σπίτια, μια συνθήκη που, όπως είπε, λειτουργούσε για τη σχέση τους.
«Ο Δημήτρης έχει μεγαλώσει στην ουσία το παιδί παράλληλα, αλλά δε μένουμε μαζί», αποκάλυψε, εξηγώντας ότι ο σύντροφός της επιθυμούσε να κρατά την προσωπική του ζωή μακριά από τη δημοσιότητα.
Για την επιλογή τους να μη συγκατοικήσουν, η ίδια σημείωσε: «Και τον αγαπάω βαθιά. Δε θέλω να ρισκάρω. Μ’ αρέσει να είμαι μόνη μου και του αρέσει επίσης να έχει αυτό το χώρο. Πέντε σπίτια διαφορά έχουμε, είμαστε ευτυχώς πάρα πολύ κοντά, αλλά δε θα ήθελα να το αλλάξω αυτό».
Όσο για τη Λορένα και τα βήματά της προς την ενηλικίωση, η δημοσιογράφος μίλησε με τρυφερότητα για το δέσιμό τους, αλλά και για την ανάγκη να την αφήσει σταδιακά να ανοίξει τα φτερά της. Θυμήθηκε, μάλιστα, ότι είχε βουρκώσει στο αεροδρόμιο, όταν η κόρη της έφευγε για πρώτη φορά στο εξωτερικό με το σχολείο.
Η δύναμη και η ενσυναίσθηση της Λορένας τής έδιναν εμπιστοσύνη. Η αγωνία της αφορούσε κυρίως τους ανθρώπους που θα συναντούσε στη διαδρομή της: «Επιλογές ανθρώπων. Οι φίλοι. Ποιος θα την προσεγγίσει; Πώς; Μη πάθει κάτι. Αυτό φοβάμαι. Αυτό».
Στην ερώτηση τι δεν γνώριζε η κόρη της για εκείνη, η Χριστίνα Βίδου επέστρεψε στον δικό της πόνο και στην προσπάθεια να φανεί δυνατή μετά τον θάνατο του πατέρα της.
«Ότι έχω πονέσει τόσο πολύ. Δεν το ξέρει. Γιατί στην αρχή έκανα ένα λάθος. Το είπες. Ήθελα όταν έφυγε ο μπαμπάς της, να δείξω ότι είμαι δυνατή. Και δεν ξέρω αν τότε, εκείνα τα χρόνια, κατάλαβε ότι πονάω πάρα πολύ. Αλλά ναι, νομίζω τώρα το έχει καταλάβει», εξομολογήθηκε.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ