Μετακόμιση σε νέο σπίτι: Τι σημαίνει πραγματικά για ένα παιδί αυτή η αλλαγή;

Η μετακόμιση, για σένα τον ενήλικα, είναι κούτες, λίστες, μεταφορική και λίγο άγχος που κάπως μπαίνει σε τάξη. Για ένα παιδί όμως είναι κάτι πολύ πιο υπαρξιακό. Είναι η αίσθηση ότι το γνώριμο έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια του, ακόμη κι αν το νέο σπίτι έχει μεγαλύτερο δωμάτιο ή ωραιότερη θέα. Το παιδί δεν μετακομίζει απλώς χώρο, μετακινείται συναισθηματικά, κοινωνικά και ψυχικά. Χάνει μικρές σταθερές που για σένα περνούν απαρατήρητες, τη διαδρομή για το σχολείο, τη θέση στον καναπέ, τον ήχο της γειτονιάς. Δεν χρειάζεται να το δραματοποιήσεις, αλλά χρειάζεται να το δεις καθαρά. Η μετακόμιση δεν είναι ουδέτερη εμπειρία για ένα παιδί, είναι μια αλλαγή που ζητά κατανόηση, χρόνο και παρουσία.

Όταν αλλάζει το περιβάλλον, αλλάζει και το μέσα του

Το παιδί δεν έχει τα εργαλεία να εξηγήσει πάντα τι νιώθει. Μπορεί να μη σου πει ότι στενοχωριέται, αλλά να το δείξει αλλιώς, με περισσότερη σιωπή, με ξεσπάσματα ή με μια ξαφνική αδιαφορία για πράγματα που αγαπούσε. Η αλλαγή περιβάλλοντος είναι για το παιδί ένας σοβαρός στρεσογόνος παράγοντας, ειδικά αν συνοδεύεται από αλλαγή σχολείου. Εκεί δεν χάνει μόνο χώρο, χάνει ρόλους, φίλους, τη θέση του μέσα σε μια ομάδα. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθηση και τη διάθεσή του, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι πάει στραβά. Το σημαντικό είναι να ξέρεις ότι αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι καπρίτσιο, είναι τρόπος προσαρμογής. Όσο πιο μικρό το παιδί, τόσο πιο σωματικά και έμμεσα εκφράζεται αυτή η πίεση.

Η σημασία των σχέσεων που δεν χάνονται

Στο νέο μέρος όλοι σου λένε πόσο σημαντικό είναι να κάνει καινούριους φίλους, και είναι. Αλλά εξίσου σημαντικό είναι να μη νιώσει ότι οι παλιοί εξαφανίζονται. Οι σχέσεις που προϋπήρχαν λειτουργούν σαν συναισθηματικό σωσίβιο. Όταν το παιδί κρατά επαφή με φίλους από πριν, νιώθει ότι η ζωή του δεν κόπηκε στα δύο. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για πιο εσωστρεφή παιδιά, που δυσκολεύονται να ανοιχτούν γρήγορα. Η σταθερότητα στις σχέσεις μειώνει το αίσθημα μοναξιάς και ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας. Δεν χρειάζονται υπερβολές, ένα τηλεφώνημα, μια βιντεοκλήση, μια επίσκεψη όποτε γίνεται. Το μήνυμα που περνάς είναι απλό αλλά καθοριστικό, τίποτα πολύτιμο δεν χάνεται επειδή αλλάξατε διεύθυνση.

Πώς μπορείς να στηρίξεις χωρίς να πιέσεις

Ο ρόλος σου δεν είναι να κάνεις τη μετακόμιση τέλεια, αλλά να την κάνεις ανεκτή. Να μιλήσεις στο παιδί καθαρά, χωρίς να ωραιοποιείς τα πάντα, αλλά και χωρίς να φορτώνεις τον φόβο σου πάνω του. Όταν το βάζεις μέσα στη συζήτηση, του δίνεις αίσθηση ελέγχου. Όταν του επιτρέπεις να διαλέξει πράγματα που το αφορούν, όπως το δωμάτιό του, του δείχνεις ότι η γνώμη του μετρά. Και όταν αναγνωρίζεις τα συναισθήματά του χωρίς να τα ακυρώνεις, χτίζεις εμπιστοσύνη. Δεν χρειάζεται να βιαστεί να προσαρμοστεί, ούτε να είναι χαρούμενο από την πρώτη μέρα. Η σταθερή σου παρουσία, ο χρόνος μαζί του και η συνέπεια στην καθημερινότητα είναι τα πιο ισχυρά εργαλεία προσαρμογής που έχεις.

Η μετακόμιση δεν είναι από μόνη της τραύμα, αλλά μπορεί να γίνει δύσκολη εμπειρία αν αγνοηθούν τα σημάδια. Όταν δίνεις χώρο στο παιδί να νιώσει, να εκφραστεί και να κρατήσει κομμάτια της ζωής του, του μαθαίνεις κάτι πολύτιμο. Ότι οι αλλαγές δεν σημαίνουν απώλεια ταυτότητας, αλλά μετάβαση. Και αυτό είναι ένα μάθημα ζωής που το συνοδεύει πολύ πέρα από το νέο σπίτι.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock