Το λάθος που κάνουν σχεδόν όλες οι μαμάδες πριν τον ύπνο

Ξαπλώνεις επιτέλους στο κρεβάτι, το σπίτι έχει ησυχάσει και για πρώτη φορά μέσα στη μέρα νιώθεις ότι σου ανήκει λίγος χρόνος. Και κάπου εκεί ξεκινάει το γνωστό σκηνικό, ένα scroll που υποτίθεται θα κρατήσει πέντε λεπτά και καταλήγει να τρως τον ύπνο σου χωρίς καν να το καταλάβεις. Δεν είναι ότι δεν ξέρεις πως θα είσαι κουρασμένη την επόμενη μέρα, απλά εκείνη τη στιγμή μοιάζει πιο σημαντικό να πάρεις πίσω κάτι που σου έλειψε όλη μέρα, λίγο χώρο μόνο για σένα. Αυτό ακριβώς είναι το λάθος που κάνουν σχεδόν όλες οι μαμάδες και δεν έχει να κάνει με τεμπελιά ή κακή οργάνωση, αλλά με μια βαθιά ανάγκη για προσωπικό χρόνο που δεν καλύπτεται αλλιώς.

Γιατί “κλέβεις” χρόνο από τον ύπνο σου

Αν το δεις πιο ψύχραιμα, δεν καθυστερείς τον ύπνο σου επειδή δεν νυστάζεις, αλλά επειδή εκείνη την ώρα νιώθεις ελεύθερη. Όλη μέρα είσαι σε ρόλους, μαμά, σύντροφος, εργαζόμενη, διαχειρίστρια του χάους, και κάπου εκεί ο εαυτός σου μπαίνει τελευταίος στη λίστα. Το βράδυ είναι η μόνη στιγμή που δεν σε χρειάζεται κανείς και προσπαθείς να την κρατήσεις λίγο παραπάνω. Αυτό το φαινόμενο έχει και όνομα, λέγεται revenge bedtime procrastination, και είναι πιο συχνό απ’ όσο νομίζεις. Ουσιαστικά είναι μια μικρή “εκδίκηση” απέναντι στη μέρα που δεν σου άφησε χώρο. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η εκδίκηση έχει κόστος, γιατί τελικά πληρώνεις με ενέργεια, διάθεση και καθαρό μυαλό την επόμενη μέρα.

Τι σου κάνει χωρίς να το καταλαβαίνεις

Μπορεί να σου φαίνεται αθώο, αλλά η έλλειψη ύπνου δεν είναι απλώς λίγη κούραση. Όταν κοιμάσαι λιγότερο από όσο χρειάζεσαι, το σώμα σου αρχίζει να δουλεύει σε “έκτακτη ανάγκη”. Πέφτει η συγκέντρωσή σου, αυξάνεται το άγχος, γίνεσαι πιο ευερέθιστη, και το πιο σημαντικό, δεν έχεις αντοχές για τα απλά της καθημερινότητας. Παράλληλα επηρεάζεται και το σώμα σου, το ανοσοποιητικό αποδυναμώνεται, οι ορμόνες πειράζονται και μπαίνεις σε έναν φαύλο κύκλο όπου όσο πιο κουρασμένη είσαι τόσο περισσότερο έχεις ανάγκη αυτόν τον νυχτερινό χρόνο. Και εκεί είναι η παγίδα, γιατί αυτό που μοιάζει σαν φροντίδα του εαυτού σου, στην πραγματικότητα τον εξαντλεί λίγο λίγο.

Πώς να κρατήσεις τον εαυτό σου χωρίς να χάσεις τον ύπνο σου

Δεν χρειάζεται να κόψεις αυτόν τον χρόνο, χρειάζεται να τον μετακινήσεις. Αν βρεις έστω και μικρές “ανάσες” μέσα στη μέρα, δεκαπέντε λεπτά χωρίς τύψεις, χωρίς ρόλους, το βράδυ δεν θα μοιάζει σαν η μοναδική σου ευκαιρία. Μπορεί να είναι ένας καφές ήσυχα, μια μικρή βόλτα, ακόμα και λίγη ανούσια χαζομάρα στο κινητό αλλά συνειδητά. Το βράδυ βοήθα τον εαυτό σου να κλείσει, άφησε το κινητό πιο μακριά, φτιάξε μια μικρή ρουτίνα που να σου λέει ότι τώρα ξεκουράζεσαι, όχι ότι “κερδίζεις χρόνο”. Και κάτι ακόμα που δεν λέγεται συχνά, δες τι πραγματικά έχεις ανάγκη, γιατί πολλές φορές δεν είναι το scrolling αλλά το να νιώσεις ότι υπάρχεις κι εσύ μέσα στη μέρα σου.

Δεν χρειάζεται να γίνεις τέλεια για να κοιμηθείς νωρίς, ούτε να τα κάνεις όλα σωστά από αύριο. Το μόνο που αξίζει να κρατήσεις είναι ότι ο χρόνος για σένα δεν είναι πολυτέλεια που χωράει μόνο τη νύχτα. Αν συνεχίσεις να τον στριμώχνεις εκεί, θα νιώθεις πάντα ότι δεν φτάνει και θα ζητάς όλο και λίγο παραπάνω. Αν όμως αρχίσεις να τον απλώνεις μέσα στη μέρα, ακόμα και σε μικρές δόσεις, κάτι αλλάζει. Κοιμάσαι χωρίς να νιώθεις ότι χάνεις, ξυπνάς χωρίς να νιώθεις ότι ξεκινάς ήδη κουρασμένη, και κυρίως αρχίζεις να θυμάσαι ότι δεν είσαι μόνο μαμά αλλά και άνθρωπος που αξίζει να υπάρχει μέσα στο ίδιο του το πρόγραμμα.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock