Στρας, μεταλλικές σκιές, έντονο ρουζ και χείλη με glossy φινίρισμα είναι μόνο μερικά από τα βασικά συστατικά του disco makeup το οποίο έρχεται ξανά στο προσκήνιο, φέρνοντας μαζί του τη λάμψη, την ελευθερία και την ακαταμάχητη διάθεση για πειραματισμό της δεκαετίας του ’70.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το εμβληματικό βιβλίο «Disco Beauty: Nighttime Make-Up» της διάσημης makeup artist Sandy Linter που αποτύπωσε όσο λίγα την αισθητική εκείνης της εποχής επιστρέφει, σχεδόν 50 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, για να εμπνεύσει μια νέα γενιά beauty lovers.
Η πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το 1978 και έκτοτε απέκτησε σχεδόν μυθική υπόσταση, αποτελώντας ένα πολύτιμο συλλεκτικό αντικείμενο για όσους αγαπούν την ιστορία του μακιγιάζ. Μάλιστα, σύμφωνα με τη Sandy Linter, οι παλιές εκδόσεις του βιβλίου είχαν φτάσει να πωλούνται στη δευτερογενή αγορά ακόμη και για 1.000 δολάρια.
Η ανακάλυψη αυτή στάθηκε η αφορμή για την επανέκδοσή του το 2026, με το μεγαλύτερο μέρος του αρχικού περιεχομένου να παραμένει αναλλοίωτο. Έτσι, οι εμβληματικές εικόνες, οι τεχνικές και η ατμόσφαιρα μιας εποχής που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το μακιγιάζ γίνονται ξανά προσβάσιμες.
Πριν από τα tutorials, υπήρχαν τα beauty books
Σήμερα, αρκούν μερικά λεπτά στο YouTube ή στο TikTok για να ανακαλύψεις ένα νέο makeup trick, να μάθεις πώς θα πετύχεις το τέλειο smokey eye ή να αντιγράψεις το αγαπημένο σου celebrity look. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όμως, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Τα βιβλία αποτελούσαν μία από τις βασικές πηγές έμπνευσης και γνώσης για όσους ήθελαν να εξελίξουν τις δεξιότητές τους στο μακιγιάζ.
Όπως εξηγεί η Sandy Linter, εκείνη την περίοδο το ευρύ κοινό δεν γνώριζε απαραίτητα πώς να χρησιμοποιεί τα προϊόντα μακιγιάζ. Δεν υπήρχαν οι κανόνες και οι αμέτρητοι οδηγοί που έχουμε σήμερα, ενώ οι makeup artists διαμόρφωναν τις δικές τους τεχνικές και αισθητικές προσεγγίσεις, πειραματιζόμενοι με χρώματα, υφές και σχήματα.
Αυτό ακριβώς αποτυπώνει το βιβλίο,μια δημιουργική περίοδο κατά την οποία το μακιγιάζ δεν περιοριζόταν σε συγκεκριμένες οδηγίες, αλλά αποτελούσε μέσο προσωπικής έκφρασης. Η ένταση, η φαντασία και η διάθεση να ξεπεράσεις τα συνηθισμένα ήταν μέρος της γοητείας του.
Η Gia Carangi, η Bitten Knudsen και η λάμψη του Studio 54
Ένας από τους λόγους που το βιβλίο παραμένει τόσο ξεχωριστό είναι το φωτογραφικό του υλικό. Σε αντίθεση με πολλές εκδόσεις της εποχής, οι οποίες βασίζονταν κυρίως σε εικονογραφήσεις, το Disco Beauty περιλαμβάνει εντυπωσιακές φωτογραφίες μοντέλων, ανάμεσά τους και η Gia Carangi, μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της μόδας στα τέλη των ’70s και στις αρχές των ’80s.
Η αισθητική του βιβλίου συνδέεται άμεσα με τη νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης και την εκρηκτική ατμόσφαιρα του Studio 54, του θρυλικού club στο οποίο συναντιούνταν μοντέλα, καλλιτέχνες και celebrities. Η Sandy Linter επιμελούνταν τα makeup looks πολλών διάσημων γυναικών της εποχής, δημιουργώντας μια χαρακτηριστική εικόνα που συνδύαζε θηλυκότητα, ένταση και glam διάθεση.
Η makeup artist και ιστορικός του μακιγιάζ Erin Parsons, η οποία είχε αποκτήσει μια παλιά έκδοση του βιβλίου από το eBay, έχει αναφερθεί στην αξία του ως συλλεκτικού αντικειμένου και ως πηγής αναφοράς για την αισθητική των ’70s. Αντίστοιχα, η σχεδιάστρια μόδας Anna Sui έχει εκφράσει τον θαυμασμό της για την ιδιαίτερη τεχνική της Linter και τη θηλυκή προσέγγισή της στο μακιγιάζ.
Στο εξώφυλλο της έκδοσης βρίσκεται και πάλι το αείμνηστο μοντέλο Bitten Knudsen. Η επιλογή δεν ήταν τυχαία αφού η Sandy Linter ήθελε μια γυναίκα με δυναμική παρουσία και ατρόμητη ενέργεια, όχι ένα χαμογελαστό, χαριτωμένο πρόσωπο. Φανταζόταν ένα μοντέλο έτοιμο να βγει από τη λιμουζίνα και να μπει στο club, ενσαρκώνοντας ακριβώς την τολμηρή διάθεση της disco εποχής.
Η επιστροφή του disco makeup
Η επανέκδοση του βιβλίου έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το μακιγιάζ απομακρύνεται σταδιακά από την απόλυτη κυριαρχία των διακριτικών, σχεδόν αόρατων looks. Οι έντονες σκιές, οι χρωματικές αντιθέσεις, το λαμπερό φινίρισμα και οι πιο εκφραστικές επιλογές αποκτούν ξανά χώρο στη σύγχρονη beauty σκηνή.
Η ίδια η Linter επισημαίνει, μάλιστα, μια ενδιαφέρουσα διαφορά ανάμεσα στο ρουζ του σήμερα και εκείνο που δημιουργούσε τη δεκαετία του ’70. Ενώ οι σύγχρονες τεχνικές συχνά δίνουν έμφαση σε πιο στρογγυλεμένο και απαλό αποτέλεσμα, η δική της προσέγγιση ήταν διαφορετική, με το χρώμα να λειτουργεί ως βασικό στοιχείο της συνολικής εικόνας.
Η νέα έκδοση περιλαμβάνει, επίσης, αφιερώματα σε πρόσωπα που συνδέθηκαν με εκείνη την εποχή και δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή. Ανάμεσά τους υπάρχει ειδική αναφορά στη Gia Carangi, η οποία πέθανε το 1986 από επιπλοκές που σχετίζονταν με το AIDS.
Κεντρική φωτογραφία: Sandy Linter / Instagram.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ