Οι δικές σας ιστορίες: «Ή θα μείνουμε μαζί ή το διάλαμε… Και μου είπε όχι!!!»

Οι δικές σας ιστορίες: «Ή θα μείνουμε μαζί ή το διάλαμε… Και μου είπε όχι!!!» | tlife.gr

Καλησπέρα στην παρέα…

Λοιπόν, κορίτσια εγώ έμενα στην Ελλάδα, είχα μια σχέση 5 χρόνια και δεν πήγε ποτέ παρακάτω. Ούτε καν σε μια συμβίωση… Οπότε μια ωραία πρωία τα παράτησα όλα και ήρθα στην Ολλανδία.

Με πόνεσε πολύ που δεν με κράτησε, να κάνει έστω μια κίνηση, έστω μια προσπάθεια τέλος πάντων. Αυτό τελείωσε. Απλά μετά από αυτό και πλέον στην ηλικία των 27, ορκίστηκα πως κάποια επόμενη σχέση που θα κρατήσει καλά, με γερές βάσεις και κοντά στο εύλογο περιθώριο του ενός χρόνου και κάτι για μένα, θα πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα (της συμβίωσης)!!!

Υπάρχει αυτή η σχέση επιτέλους και είναι παρά πολύ όμορφη με μηδέν προβλήματα και ζυγώνει στον 1,5 χρόνο. Εγώ λόγω οικονομικής μου κατάστασης δεν αντέχω προς το παρόν να νοικιάζω μόνη μου κάτι καθώς τα ενοίκια είναι εξωφρενικά. Οπότε σκέφτηκα να κάνω μια ξεκάθαρη κουβέντα στο σύντροφο μου. Ή θα μείνουμε μαζί ή το διάλαμε… Και μου είπε όχι!!!

Τι μου προτείνετε να κάνω; Ήμουν σκληρή; Χωρίσαμε εν τέλει!!!

Eleni

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ;

Το πρώτο φιλί, το πρώτο βλέμμα, η γνωριμία. Η αμηχανία, τα ευτράπελα, το συναίσθημα. Κεραυνοβόλος έρωτας, σχέση πάθους, σχέση λάθους, χωρισμός… Στείλε τη δική σου ξεχωριστή ερωτική ιστορία και δες την δημοσιευμένη. ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

READ more

Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
  1. Δεν δίνεις και πολλά στοιχεία..
    Το ήθελες πραγματικά να μείνετε μαζί ή το είχες πρόγραμμα ότι ο,τι και να γίνει θα μείνετε μαζί σε ένα χρόνο;Και πως σου είπε το όχι,σου είπε να χωρίστε ή σου εξήγησε κάποιους λόγους για τους οποίους του φαίνεται ακόμα νωρίς;
    Αν είναι έτσι όπως τα γράφεις και δεν υπήρξε κάποια παραπάνω συζήτηση τότε δεν βλέπω ο άλλος να ενδιαφέρεται και πολύ για σένα.Όπως και να χει μου βγάζεις ότι κουβαλάς ακόμα θέματα από τον πρώην σου και δεν σε βοηθάει να χαλαρώσεις και να περνάς καλά στις σχέσεις σου.Τίποτα δεν γίνεται κατά παραγγελία ή σου βγαίνουν κάποια πράγματα ή όχι

  2. Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο χώρισα κι εγώ πρόσφατα, Ελένη, οπότε σε καταλαβαίνω απόλυτα στην ανάγκη σου. Μένω κι εγώ στο εξωτερικό μόνιμα, αλλά μοιράζομαι το διαμέρισμά μου με την αδερφή μου, μιας και μαζί αποφασίσαμε να φύγουμε, και μιας και, όπως σωστά λες, τα ενοίκια είναι εξωφρενικά υψηλά. (Παραδόξως, είναι αρκετά ακριβά να μείνεις σ’ ένα στούντιο, ας πούμε, 30 τ.μ., αν σκεφτείς ότο για λίγα λεφτά παραπάνω μπορείς να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα 65 τ.μ. με σαλόνι και υπνοδωμάτιο.) Λοιπόν, κάπως έτσι ήμουν κι εγώ με την τελευταία μου σχέση. Σχεδόν δύο χρόνια ήμαστε μαζί, αλλά δεν έβλεπα καμία πρόθεση εκ μέρους του να πάμε ένα βήμα παραπέρα μετά τα ραντεβού και τις διανυκτερεύσεις ο ένας στο διαμέρισμα του άλλου. Έχει τύχει να μένω και, ας πούμε, δύο μέρες σερί στο σπίτι του, και φυσικά τα πηγαίναμε πολύ καλά, αλλά η πραγματική δοκιμασία είναι η καθημερινή συνύπαρξη στο ίδιο διαμέρισμα. Κι εκείνος έμενε με συγκάτοικο, οπότε θα περίμενε κανείς ότι ένας άνδρας όπως ο πρώην μου, 35 χρονών, με μία σχέση που, όπως μου δήλωνε, τον κάλυπτε απόλυτα, θα ήταν βασικά προς δικό του όφελος να μου κάνει πρόταση και να μείνουμε μαζί. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν έγινε και κατάλαβα ότι δεν θα γίνει ποτέ, ειδικά όταν μου έλεγε ότι δεν πιστεύει στο γάμο και έβρισκε ένα σωρό δικαιολογίες για το γιατί δεν μπορούσε να συζήσει. Κι επειδή δεν είμαι πάπλωμα για να «καλύπτω απόλυτα» τον άλλον χωρίς να έχω ανάλογες προσδοκίες, αποφάσισα να τον χωρίσω όσο καλά κι αν τα πηγαίναμε. Ήταν φανερό ότι δεν θα με παντρευόταν ποτέ, κι απ’ την άλλη δεν τον συνέφερε να με χωρίσει. Οπότε, έκανα εγώ το επώδυνο βήμα και σήμερα έχω πιο πολλές πιθανότητες να γνωρίσω τον κατάλληλο για μένα, που να θέλει να αναλάβει ευθύνες σε μία ζωή μαζί. Δεν θα ήθελα, φυσικά, να συζήσει ένας άνδρας μαζί μου μόνο επειδή είναι πιο οικονομική λύση ή επειδή είναι απλώς πρακτικό. Φυσικά και πρέπει να υπάρχουν αισθήματα και κοινές προοπτικές στη ζωή ως βασικό κριτήριο για να μείνουμε μαζί. Και η συμβίωση είναι δοκιμασία για μια σχέση. Οπότε, ποιο το νόημα να βγαίνετε ενάμιση και δύο χρόνια ραντεβού, και ξαφνικά να χωρίσετε, ας πούμε, στους 6 μήνες συμβίωσης; Εσύ θα έχεις χάσει συνολικά 2 με 2,5 χρόνια με έναν άνδρα που μπορούσες να ξέρεις απ’ την αρχή ότι δεν είναι για σένα. Συνήθως καταλαβαίνεις στους 6 μήνες με έναν χρόνο ραντεβού αν ταιριάζετε. Και να ξέρεις, ήταν η πιο επικίνδυνη κατάσταση αυτή, η «1,5 χρόνο χωρίς προβλήματα.» Φυσικά και δεν θα είχατε προβλήματα, ήσαστε δύο ώριμοι ενήλικες που βρισκόσαστε όποτε μπορούσατε και είχατε καλή διάθεση, τι προβλήματα να είχατε… Έτσι μπορούσατε να είστε μαζί και για μια δεκαετία και όλα ρόδινα! Και θα είχες χάσει εσύ τόσο καιρό με κάποιον που δεν κοιτούσε να πάει βήμα παραπέρα μαζί σου, και μετά θα σε άφηνε γιατί θα ένιωθε ότι «έχετε βαλτώσει.» Και θα σε άφηνε για άλλη. Στην οποία, κατά ειρωνεία, θα έκανε πρόταση γάμου στο τρίμηνο σχέσης. 🙂 Μπράβο σου που πήρες την απόφαση να το διαλύσετε, έχοντας εκφράσει άφοβα τα θέλω σου. Έτσι δίνεις ευκαιρία στον εαυτό σου να γνωρίσει κάποιον πιο κατάλληλο, ενώ είναι και για τον πρώην σου μία… «θεραπεία με ηλεκτροσόκ» να έλθει στα συγκαλά του και να καταλάβει ότι δεν πρέπει να κάνει μία γυναίκα να περιμένει αν αυτός θέλει να φανεί άνδρας και να πράξει το σωστό σε μια σχέση. Μπράβο σου και πάλι, τώρα δώσε χρόνο στον εαυτό σου και να ξέρεις ότι θα βρεθεί άνδρας να σε αγαπήσει και να αναλάβει απέναντί σου ό,τι ευθύνες χρειαστεί. Σου εύχομαι καλή τύχη και καλή συνέχεια στην όμορφη ζωή σου στην Ολλανδία!

  3. Ήσουν σκληρή, αλλά ήσουν ειλικρινής και από αυτό έβγαλες και συμπεράσματα. Αν ένας άντρας δεν είναι έτοιμος μετά από τόσο διάστημα να κάνει το επόμενο βήμα μαζί σου, μάλλον δεν θα είναι ποτέ έτοιμος. Κι εγώ ήμουν σε τέτοια φάση κάποτε, είχα χάσει χρόνο με έναν τύπο για δυόμιση χρόνια και όταν τον ρώτησα αν πάει πουθενά όλο αυτό, μου απάντησε «θέλουμε καιρό για να γνωριστούμε.» Τι καιρό ήθελε και πόση γνωριμία πια περαιτέρω ήθελε, εφόσον βρισκόμασταν σχεδόν κάθε μέρα, δεν το κατάλαβα ποτέ μου. Σήμερα είμαι 31 και παντρεμένη με έναν άντρα που μια φορά με είδε, μου πρότεινε να πάμε για μεσημεριανό μέσα στην επόμενη βδομάδα και μετά από τέσσερις μήνες μου έκανε πρόταση γάμου. Αυτό ήταν. Ούτε κοσκίνισμα ούτε πενταετία μαζί μόνο και μόνο «για να γνωριστούμε.» Φταίμε εμείς οι γυναίκες πολλές φορές που ελπίζουμε, υπομένουμε και χάνουμε χρόνο κι ενέργεια αντί να δίνουμε ένα τέλος στο ένα έτος γνωριμίας, και πριν την επέτειο του ενός έτους μη σου πω, και να κάνουμε τη ζωή μας. Συμμερίζομαι, λοιπόν, την άποψή σου και σου εύχομαι να βρεις αυτό που ψάχνεις. Είσαι ήδη 27-28 χρονών, και το καλό είναι ότι δεν πρόκειται να χάσεις άλλο χρόνο άδικα με κανέναν!

  4. Πρέπει να λάβουμε υπόψη τι ηλικία είχε ο δεσμός σου και επίσης το αν έμενε μόνος του ή με συγκάτοικο ή γονείς. Επειδή αν ήταν κάτω από 30 και έμενε με συγκάτοικο, σημαίνει ότι ακόμα δεν είχε καν την εμπειρία να μένει μόνος του σε ολοδικό του διαμέρισμα, άρα η προοπτική συμβίωσης να τον τρόμαζε λιγάκι. Όχι μόνο λόγω του νεαρού της ηλικίας, αλλά και επειδή καλά-καλά δεν είχε ζήσει σε εξολοκλήρου δικό του χώρο. Η συγκατοίκηση παραπέμπει λίγο σε φοιτητική ζωή, πρέπει ένας άντρας να περάσει κι από το στάδιο της διαμονής μόνος, έστω και αν είναι σε γκαρσονιέρα 20 τ.μ. Πιστεύω ότι ήσουν πολύ σκληρή μαζί του και από την άλλη, στάθηκες ειλικρινής και μπορεί στην πορεία να βρεις κάποιον που θα είναι πιο σίγουρος και να μη χρειαστεί εσύ να του κάνεις πρώτη την κουβέντα για συμβίωση. Απ’ ότι κατάλαβα, δεν ήταν τόσο πολύ το πρόβλημα το ότι δεν μένατε μαζί, αλλά ίσως βαθύτερα αίτια, για παράδειγμα να σε πείραζε που δεν φαινόταν έτοιμος να πάρει πιο σοβαρές αποφάσεις για τη σχέση σας. Ή μπορεί να έδειχνε αβέβαιος για το αν ήθελε εσένα και μόνο ή αν ήθελε να κρατάει προοπτικές ανοιχτές στα προσωπικά του. Μπορεί η διαίσθησή σου να σου έλεγε άλλα. Ό,τι κι αν ήταν, είναι καλύτερα για σένα που έθεσες τους όρους σου και χώρισες παρά να έκανες το λάθος να παραμένεις σε μια σχέση για χρόνια, ελπίζοντας ο άλλος ν’ αλλάξει γνώμη. (Θα μου πεις, η Κέιτ Μίντλτον περίμενε οχτώ χρόνια για να δεχτεί πρόταση γάμου… ναι, αλλά αυτός ήταν ο Πρίγκηπας Ουίλιαμ!)

  5. Λυπάμαι πολύ που είχες αυτή την εμπειρία. Συμφωνώ με την άποψη της Δέσποινας, μήπως κουβαλάς ακόμα τον πόνο μέσα σου για εκείνη την πενταετή σχέση? Να έχεις επενδύσει 5 χρόνια σε σχέση δεν είναι και λίγα, και αυτό που σε πονάει είναι ότι ο πρώην σου εκείνος δεν σε διεκδίκησε μετά. Αλλά άφησέ το πίσω σου αυτό. Ξέρεις έτσι κι αλλιώς ότι στην Ελλάδα που είμαστε αναγκασμένοι να μένουμε με τους γονείς μας μέχρι τα 30 και να φύγουμε μόνο αν βρούμε διαμέρισμα σε καλή τιμή και με τσοντάρισμα συγγενών γαμπρού και νύφης πριν το γάμο, μην το ψάχνεις. Δεν είναι όπως στο εξωτερικό που δίνουν φορολογικές ελαφρύνσεις ακόμα και σε συμβίωση χωρίς γάμο.Τώρα, το τι λόγους είχε ο άλλος που δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να συζήσει μαζί σου στην Ολλανδία, ένα κράτος με καλές παροχές προς νεαρά ζευγάρια, δεν μας το λες για να έχουμε μία πλήρη εικόνα. Μην αγχώνεσαι, στα 27 έχεις ακόμα πολύ χρόνο μπροστά σου και θα δείξει ο καιρός αν τα ξαναβρείτε με τον πρόσφατο πρώην σου και προχωρήσετε σε συμβίωση ή μπορεί να γνωρίσεις την αγάπη της ζωής σου με άλλον. Ζωή είναι αυτή, δεν είναι μόνιμο πρόγραμμα, οπότε ζήσε, απέκτησε εμπειρίες, μάθε από τα λάθη σου και κοίταζε μπροστά πάντα!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.