Οι δικές σας ιστορίες: «Το πρόβλημα μου είναι ότι μου έχει κάνει το σπίτι τσαντίρι!»

Οι δικές σας ιστορίες: «Το πρόβλημα μου είναι ότι μου έχει κάνει το σπίτι τσαντίρι!» | tlife.gr

Γειά σας,
θα ήθελα και εγώ να με βοηθήσετε με το πρόβλημα μου!

Εχω σχέση με το αγόρι μου 6 χρόνια. Είναι μια καλή σχέση μπορώ να πω, έχει τις καλές της στιγμές και τις κακές της βέβαια σε φυσιολογικά πλαίσια! Μια νορμάλ σχέση τελοσπάντων!

Το πρόβλημα μου είναι ότι τον τελευταίο 1,5 χρόνο μένουμε μαζί σε ένα μικρό στούντιο και μου έχει κάνει το σπίτι τσαντίρι!!!! Ο χώρος πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είναι μεγάλος. Είναι πολύ μικρός οπότε δεν έχει αρκετό χώρο για τα πράγματα μας!

Όταν πρωτομείναμε μαζί δεν δούλευα για 2-3 μήνες οπότε τα μάζευα. Του έκανα βέβαια και καμιά παρατήρηση να τα έχει λίγο πιο νοικοκοιρεμένα, αλλα μέχρι εκεί! Πλέον όμως δουλεύω και γυρίζω σπίτι και βλέπω πεταμένα χαρτιά – φακέλους πάνω στο γραφείο. Συρτάρια μισάνοιχτα αποσμητικά – χαρτικά – αρώματα κ.λ.π. σε σημεία που δεν είναι η θεση τους, να βρίσκονται ανοιγμένες συσκευασίες παρατημένες και όχι πεταμένες στα σκουπίδια. Φτιάχνω κάτι να φάμε και επειδή το μόνο τραπέζι που χωράει είναι το γραφείο τα μαζεύω όσο μπορώ για να στρώσω να φάμε. Και μετά αρχίζει: Πού το έβαλες εκείνο; Πού το έβαλες το άλλο; Το πέταξες; Μετά αρχίζει για τα μπλουζάκια του γιατί είναι στριμωγμένα! Του λέω γιατί δεν εχει χώρο! Εγώ τα βάζω στα συρτάρια μπλουζάκια με μπλουζάκια, παντελόνια με παντελόνια, εσώρουχα με εσώρουχα κλπ. Δεν μπορώ να τα χώνω όπου να ‘ναι απλά επειδή χωράνε. Είμαι λάθος πείτε μου;

Μετά μου λέει θα τα κάνω εγώ. Χάλια τα έχει!!! Αααα δεν ανέφερα και το άλλο! Παίρνει ενα μπλουζάκι το φοράει μια φορά, το πετάει στην καρέκλα. Mετά παίρνει άλλο, τα ίδια και μαζεύεται ένα βουνό! Τα παίρνω εγώ, τα βάζω στα άπλυτα και μου λέει, πού είναι εκείνο το μπλουζάκι; Του λέω, στα άπλυτα και μου λέει γιατί; Γιατί ήταν πεταμένο, του λέω. Μου λέει, αν δεν είναι να τα βάζεις αμέσως στο πλυντήριο μην τα παίρνεις καν. Τα μάζευα 1-2-3, τώρα τα έχω παρατήσει στη μοίρα τους! Δεν μπορώ εγώ να μαζεύω και αυτός να χαλάει μετά! Αλλά ώρες ώρες βλέπω αυτόν τον μικρό χώρο τόσο ακατάστατο και νιώθω απαίσια!! Αλλά δεν είμαι υπηρέτρια του!! Αυτή δηλαδή είναι η θέση της γυναίκας??? Όλο αυτό είναι απαίσιο!

Demi

ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ;

Το πρώτο φιλί, το πρώτο βλέμμα, η γνωριμία. Η αμηχανία, τα ευτράπελα, το συναίσθημα. Κεραυνοβόλος έρωτας, σχέση πάθους, σχέση λάθους, χωρισμός… Στείλε τη δική σου ξεχωριστή ερωτική ιστορία και δες την δημοσιευμένη. ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

READ more

Εσύ τι λες; Πες τη γνώμη σου
  1. Γι’ αυτό είναι το καλύτερο να δοκιμάζει ένα ζευγάρι τη συμβίωση όσο πιο γρήγορα μπορεί. Σίγουρα όχι μετά από μόνο 1 μήνα ραντεβού, που δεν ξέρουν καν αν έχουν κοινούς στόχους στη ζωή τους και αν θα ήθελαν γάμο και παιδιά, αλλά όχι να βγαίνεις, ας πούμε, ραντεβού 5 χρόνια και μετά από 2 μήνες συμβίωσης να βλέπετε ότι δεν ταιριάζετε και να χωρίσετε. Συνολικά, σκέψου ότι έχασες 6 χρόνια από τη ζωή σου με έναν άνθρωπο με τον οποίο δεν είναι να είστε μαζί. Πιστεύω ότι δεν πρόκειται να αλλάξει, για κανέναν. Αν ένας άνθρωπος δεν έχει εσωτερική τάξη και αρμονία, δεν θα την επιδιώκει ούτε εξωτερικά. Και φαντάσου τι θα γινόταν αν είχατε παιδί με δικές του ανάγκες και εσύ θα έπρεπε παράλληλα να τρέχεις πίσω από αυτόν τον άντρα-παιδί να μαζεύεις τα μπλουζάκια του και τα σκουπίδια του. Πιστεύω ότι το να έχεις μια «νορμάλ σχέση» είναι το μόνο εύκολο αν δεν δεσμεύεστε από ευθύνες. Τώρα που απέκτησε ο καθένας σας από μια ευθύνη, τόσο βασική όσο το να κρατάτε έναν χώρο τακτοποιημένο και καθαρό, εκείνος αγανακτεί και μόνο στη σκέψη. Καλύτερα να χωρίσετε τώρα παρά να αντιμετωπίσετε πιο σοβαρά ζητήματα που θα βρείτε μπροστά σας αργά ή γρήγορα.

  2. Αγαπητή Demi,
    Αυτή η συμπεριφορά του φίλου σου, είναι μέρος της προσωπικότητάς του,
    το να είναι κάποιος τακτικός, καθαρός και να σέβεται το χώρο που μένει, αλλά και τον συγκάτοικό του, είναι κάτι που μαθαίνεται σε μικρές ηλικίες και δεν αλλάζει εύκολα, πόσο μάλλον όταν λες οτι αντιδρά κάθε φορά που τακτοποιείς εσύ το χώρο ή τον παρατηρείς για τη συμπεριφορά του.
    Πρέπει να αναλογιστείς τα όριά σου, το αν έχει θέσει τα όριά σου στον συγκάτοικο, αλλά και να σταθμίσεις τα προτερήματά του και τα μειονεκτήματά του, με δεδομένο πάντα οτι η συμπεριφορά του έτσι θα παραμείνει και δεν θα αλλάξει όσα χρόνια και να περάσουν, αλλά όσο και μεγαλύτερο σπίτι να έχετε.
    Η θέση της γυναίκας είναι αυτή που επιτρέπει η γυναίκα να έχει και όχι, δεν είναι η συμβίωση απαίσιο πράγμα. Ξανασκέψου τι θες και αν είσαι κατά τα λοιπά ευτυχισμένη και ασφαλής στη σχέση που έχεις επιλέξει να είσαι.
    Φιλικά,
    Τίνα

  3. Και γω είμαι ακατάστατη και αυτό δύσκολα αλλάζει. Κάνε μια ήρεμη κουβέντα μαζί του και εξήγησέ του τι σε ενοχλεί. Να καταλάβει ότι το σπίτι είναι μικρό οπότε η ακαταστασία είναι αφόρητη.
    Ίσως θα πρέπει να χωρίσετε κάπως τους χώρους σας και ο καθένας στον δικό του ας κάνει ό,τι θέλει, αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να δεχτείς ότι δεν πρέπει να σε ενοχλεί η ακαταστασία του στον δικό του χώρο.

  4. Δυστυχώς δεν πρόκειται να αλλάξει εύκολα. Με κουβέντα και επικοινωνία ίσως να συμμορφωθεί τον πρώτο καιρό για σένα, ξέροντας πόσο σημαντικό σού είναι, αλλά αν ο ίδιος δεν το εντάξει στις συνήθειές του και χαλαρώσει ξανά, πολύ φοβάμαι θα ξαναδείς την ίδια ακαταστασία. Εξαρτάται κατά πολύ το πώς έχει μάθει κανείς από παιδί. Κάποτε με τους γονείς μου και τον αδερφό μου ζούσαμε σε πολύ μικρό διαμέρισμα και οι γονείς μάς έμαθαν από μικρά το πόσο οικονομία χώρου επιφέρει το να έχεις το κάθε πράγμα στη θέση του. Και έτσι μεγαλώσαμε. Δυστυχώς έχω γνωρίσει παιδιά, κυρίως άντρες (αιώνια αγοράκια στα μυαλά) που μεγάλωσαν με ολοδικό τους μεγάλο δωμάτιο, στο οποίο έμπαινε η μαμά μόνο για να καθαρίσει, οπότε και έχουν συνηθίσει στη δικιά τους ακαταστασία και δεν τους πειράζουν πια τα σκόρπια πράγματα. Πολύ κακώς κιόλας που ορισμένοι, όπως ο δικός σου, δικαιολογούν κιόλας την ακαταστασία ως μία «δικιά τους τάξη» (π.χ. τα μπλουζάκια στην καρέκλα επειδή θα τα ξαναφορέσει, έλεος). Αν δεν ταιριάζετε στα βασικά, μάλλον δεν θα ταιριάξετε σε άλλα μεγαλύτερα προβλήματα συμβίωσης. Μην χάνεις άλλο χρόνο, λοιπόν, πάει η περίοδος των ρομαντικών ραντεβού και του τρελού έρωτα. Αν δεν μπορείς να δεχτείς το δικό του χάλι που το βαφτίζει τάξη, τότε δεν έχει νόημα να συνεχίσετε μαζί.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.