Όταν ο σύντροφός σου δεν έχει χρόνο: Πώς κρατιέται η σχέση τότε;

Ξεκινάς μια σχέση με ενθουσιασμό, συζητήσεις που κρατούν ώρες και εκείνη την αίσθηση ότι κάποιος σε βλέπει, σε ακούει, σε διαλέγει. Και ξαφνικά η ζωή μπαίνει με φόρα. Δουλειές που δεν τελειώνουν, ωράρια που δεν χωράνε άνθρωπο, κούραση που δεν αφήνει χώρο ούτε για σκέψη. Όταν ο σύντροφός σου δεν έχει χρόνο, δεν χάνεται απλώς το μαζί, δοκιμάζεται και το αίσθημα ασφάλειας. Αναρωτιέσαι αν ζητάς πολλά, αν είσαι υπερβολικός, αν πρέπει να κάνεις πίσω για να χωρέσεις στη ζωή του. Η αλήθεια είναι πως η συναισθηματική ασφάλεια δεν χτίζεται μόνο με ώρες και ραντεβού. Χτίζεται με πρόθεση, καθαρότητα και μικρές σταθερές που κάνουν τον άλλον να νιώθει σημαντικός, ακόμα και μέσα στο χάος.

Όταν η έλλειψη χρόνου δεν σημαίνει έλλειψη ενδιαφέροντος

Το πρώτο που χρειάζεται να ξεκαθαρίσεις μέσα σου είναι ότι η απουσία χρόνου δεν ταυτίζεται πάντα με αδιαφορία. Κάποιοι άνθρωποι μπαίνουν σε περιόδους επιβίωσης, όπου όλη η ενέργεια πάει στο να αντέξουν την καθημερινότητα. Αυτό δεν τους κάνει κακούς συντρόφους, τους κάνει εξαντλημένους. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η κατάσταση γίνεται μόνιμη και εσύ μένεις με τα συναισθήματά σου στο χέρι. Εκεί χρειάζεται να δεις αν, έστω και μέσα στον περιορισμένο χρόνο, υπάρχει προσπάθεια. Ένα μήνυμα που δεν είναι τυπικό, μια κουβέντα που δεν αναβάλλεται επ’ αόριστον, μια ειλικρινής αναγνώριση ότι κάτι σου κόστισε. Η συναισθηματική ασφάλεια δεν θέλει ποσότητα, θέλει ποιότητα και συνέπεια.

Πώς μιλάς για τις ανάγκες σου χωρίς να νιώθεις ότι ζητιανεύεις

Το δύσκολο κομμάτι δεν είναι να καταλάβεις τον άλλον, αλλά να μην ακυρώσεις εσένα. Αν νιώθεις παραμελημένος και το καταπίνεις στο όνομα της κατανόησης, αργά ή γρήγορα θα μετατραπεί σε θυμό. Η ουσία είναι να μιλήσεις καθαρά, όχι επιθετικά και όχι απολογητικά. Δεν χρειάζεται να πεις ότι φταίει, χρειάζεται να πεις πώς νιώθεις. Όταν λες τι σου λείπει χωρίς κατηγορίες, δίνεις στον άλλον χώρο να ανταποκριθεί. Και αν δεν μπορεί, το ξέρεις νωρίς. Η συναισθηματική ασφάλεια γεννιέται εκεί που υπάρχει διάλογος, όχι σιωπή από φόβο μήπως γίνεις βάρος.

Η σχέση δεν μπορεί να είναι το μοναδικό σου καταφύγιο

Όσο λιγότερο χρόνο έχει ο σύντροφός σου, τόσο πιο σημαντικό γίνεται να έχεις κι εσύ ζωή. Φίλους, ενδιαφέροντα, στιγμές που δεν περιμένουν από κάποιον άλλον για να συμβούν. Όχι για να απομακρυνθείς, αλλά για να μην κρεμαστεί όλη σου η συναισθηματική ισορροπία από ένα πρόγραμμα που δεν ελέγχεις. Όταν γεμίζεις τον χρόνο σου με πράγματα που σε θρέφουν, μπαίνεις στη σχέση πιο ήρεμος και πιο σταθερός. Και αυτό, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, κάνει τη σχέση πιο ασφαλή και για τους δύο.

Στο τέλος, η ερώτηση δεν είναι αν αντέχεις μια δύσκολη περίοδο, αλλά αν νιώθεις ότι υπάρχει κοινή προσπάθεια. Μια σχέση μπορεί να περάσει φάσεις έντασης, κούρασης και περιορισμού, χωρίς να χάνει τον πυρήνα της. Αν όμως χρειάζεται συνεχώς να μικραίνεις για να χωρέσεις, κάτι δεν ισορροπεί. Η συναισθηματική ασφάλεια δεν σημαίνει ότι όλα είναι εύκολα. Σημαίνει ότι ακόμα και στα δύσκολα, υπάρχει χώρος για σένα, για τη φωνή σου και για το μαζί που δεν μπαίνει στο περίμενε.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock