Τραϊάνα Ανανία: «Έχω κακοποιηθεί, είναι ακραίο το σοκ που περνάω κάθε φορά για να μπορέσω να εμπιστευτώ κάποιον»

Με αφορμή τον ρόλο της στην ταινία «Τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή;», η Τραϊάνα Ανανία βρέθηκε το πρωί της Πέμπτης 15 Ιανουαρίου καλεσμένη στην εκπομπή «Super Κατερίνα».

Η Τραϊανα Ανανία, μέσα σε όλα, μίλησε για τις κακοποιητικές συμπεριφορές που έχει βιώσει στην παιδική της ηλικία, αλλά και μεγαλύτερη σε σχέση της, αποκαλύπτοντας τη δυσκολία που έχει κάθε φορά που μπαίνει σε μια νέα σχέση να εμπιστευθεί κάποιον.

«Έχω μιλήσει για την κακοποίηση που έχω δεχτεί. Δεν ήταν από σχέση. Ήταν στην παιδική ηλικία, σε ένα concept ιδρυματικό, ήταν και από άνθρωπο του συγγενικού μου περιβάλλοντος και από το σχολείο που ήμουν. Ήμουν σε ένα σχολείο που ενώ φαινόταν ότι ήταν του Χριστού και του Θεού, δεν ήταν αυτό το πράγμα…» εξομολογήθηκε αρχικά η Τραϊάνα Ανανία.

«Έχω κάνει ψυχοθεραπεία. Έχω σπουδάσει και ψυχολογία…Είναι άμυνα αυτό που βγάζω προς τους δημοσιογράφους. Είναι ένα ποτήρι που δε φτάνει άλλη σταγόνα να μπει. Είμαι πάρα πολύ ευαίσθητη στην υποκρισία. Την υποκρισία μπορώ να τη διακρίνω από χιλιόμετρα…» πρόσθεσε η ηθοποιός.

Στη συνέχεια, η Τραϊάνα Ανανία είπε, «Το πολύ θετικό όταν δουλεύεις το τραύμα σου, είναι ότι τουλάχιστον δεν ταυτίζεσαι με τον θύτη σου. Αν δε δουλέψεις το τραύμα σου, κινδυνεύεις να γίνεις ίδιος με τον θύτη σου…Έχω βιώσει κακοποιητική συμπεριφορά και σε σχέση μου…Στην αρχή επιζητάς ασυνείδητα κακοποιητές, γιατί θες να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι δεν έχεις κακοποιηθεί, ότι ήταν κάτι νορμάλ αυτό που βίωσες και ότι όλοι είναι έτσι. Κάπως εκλογικεύεις όλο αυτό που έχεις πάθει…

Γύρω στα 28 μου που είχα ερωτευθεί και είχε βγει και προς τα έξω, ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με έναν υγιή άνθρωπο. Στην αρχή πάθαινα εγκεφαλικά, δε καταλάβαινα. Μου μίλαγε τη γλώσσα της αγάπης κι εγώ νόμιζα ότι παίζει θέατρο γιατί δεν ήμουν συνηθισμένη…Και τώρα περνάω μια πολύ ταραχώδη φάση στην προσωπική μου ζωή. Έχω τόσα θέματα που βγαίνουν κάθε φορά. Το σοκ που περνάω κάθε φορά για να μπορέσω να εμπιστευτώ, είναι ακραίο…».