Σε αγαπώ αλλά από απόσταση – Γίνεται;

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο νοιάζομαι και στο χάνομαι, και συνήθως τη συνειδητοποιείς όταν έχεις ήδη περάσει απέναντι. Όταν σκέφτεσαι τον άλλον περισσότερο απ’ όσο σκέφτεσαι τον εαυτό σου, όταν η διάθεσή σου ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με τις επιλογές του, όταν η αγωνία σου γίνεται μόνιμη κατάσταση. Η αποστασιοποίηση με αγάπη δεν είναι ψυχρότητα ούτε αδιαφορία, είναι μια στάση ζωής που σου επιτρέπει να παραμένεις παρών χωρίς να διαλύεσαι. Σημαίνει ότι συνεχίζεις να νοιάζεσαι, αλλά σταματάς να ζεις μέσα στα προβλήματα του άλλου, να τα κουβαλάς σαν δικά σου, να προσπαθείς να τα λύσεις με το ζόρι. Είναι μια επιλογή ωριμότητας, δύσκολη αλλά απελευθερωτική, που προστατεύει και εσένα και τη σχέση.

Τι σημαίνει πραγματικά αποστασιοποίηση με αγάπη

Αποστασιοποιούμαι δεν σημαίνει ότι γυρίζω την πλάτη ή εξαφανίζομαι συναισθηματικά. Σημαίνει ότι κάνω ένα βήμα πίσω από την παρόρμηση να διορθώσω, να σώσω, να προλάβω τα λάθη του άλλου. Αναγνωρίζεις ότι κάθε ενήλικας έχει δικαίωμα στις επιλογές του, ακόμη κι αν δεν σου αρέσουν, ακόμη κι αν τον βλέπεις να δυσκολεύεται. Όταν αποστασιοποιείσαι με αγάπη, σταματάς να δίνεις συμβουλές που δεν σου ζητήθηκαν, να ελέγχεις, να πιέζεις, να λειτουργείς σαν γονιός ή σωτήρας. Κρατάς χώρο για τα συναισθήματά σου, τα εκφράζεις καθαρά, αλλά δεν αναλαμβάνεις ευθύνες που δεν σου ανήκουν. Αυτό δεν μειώνει τη φροντίδα, τη κάνει πιο καθαρή, πιο έντιμη και πολύ πιο βιώσιμη.

Γιατί σε προστατεύει συναισθηματικά

Όταν είσαι μόνιμα μπλεγμένος στα προβλήματα των άλλων, το σώμα και το μυαλό σου πληρώνουν τον λογαριασμό. Άγχος, κακή ποιότητα ύπνου, ευερεθιστότητα, μια αίσθηση ότι ποτέ δεν ησυχάζεις. Η αποστασιοποίηση σου δίνει τον απαραίτητο ψυχικό χώρο για να αναπνεύσεις. Σε βοηθά να μειώσεις την ένταση, να αντιδράς λιγότερο παρορμητικά και να σταματήσεις να ζεις σε κατάσταση συναγερμού. Όταν δέχεσαι ότι δεν μπορείς να αλλάξεις τον άλλον, σταματάς να εξαντλείσαι σε έναν αγώνα χωρίς τέλος. Η ενέργεια επιστρέφει σε σένα, εκεί που έχει πραγματικό νόημα. Και όσο πιο σταθερός είσαι εσύ, τόσο πιο υγιής γίνεται και ο τρόπος που σχετίζεσαι.

Πώς βοηθά και τον άλλον χωρίς να το καταλαβαίνει

Μπορεί να φαίνεται παράδοξο, αλλά το να μην επεμβαίνεις συνεχώς είναι συχνά η μεγαλύτερη βοήθεια. Όταν σταματάς να καλύπτεις λάθη, να μαλακώνεις συνέπειες και να λύνεις καταστάσεις αντί για τον άλλον, του δίνεις χώρο να αναλάβει ευθύνη. Οι άνθρωποι μαθαίνουν μέσα από τις εμπειρίες τους, όχι από τον συνεχή έλεγχο. Η υπερπροστασία δημιουργεί εξάρτηση και θυμό, ακόμη κι αν ξεκινά από αγάπη. Η αποστασιοποίηση με αγάπη δείχνει σεβασμό, εμπιστοσύνη και ισότητα. Δεν μιλάς από θέση ανωτερότητας, δεν υποτιμάς τη δυνατότητα του άλλου να σταθεί στα πόδια του. Και αυτό, όσο δύσκολο κι αν είναι στην αρχή, ενισχύει την αυτοεκτίμησή του και την αλήθεια της σχέσης.

Ουσιαστικά, η αποστασιοποίηση με αγάπη σε μαθαίνει να μένεις στη λωρίδα σου. Να αναγνωρίζεις τι είναι δική σου ευθύνη και τι όχι. Να φροντίζεις τις ανάγκες σου χωρίς ενοχές και να εκφράζεις τα όριά σου χωρίς φόβο. Δεν είναι εύκολη πρακτική, ειδικά αν έχεις μάθει να ορίζεσαι μέσα από το να είσαι χρήσιμος ή απαραίτητος. Όμως είναι μια δεξιότητα που καλλιεργείται με μικρά βήματα, με επίγνωση και, συχνά, με υποστήριξη. Όσο περισσότερο τη δουλεύεις, τόσο λιγότερο χάνεσαι μέσα στους άλλους και τόσο περισσότερο επιστρέφεις στον εαυτό σου. Και από εκεί, μπορείς να αγαπάς με τρόπο πιο καθαρό, πιο ήρεμο και πολύ πιο αληθινό.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock