Ζέτα Μακρυπούλια: «Μου αρέσουν οι σταθερές σχέσεις» – Το άγχος για το ντεμπούτο της στην Επίδαυρο

Τα κινηματογραφικά βραβεία Ίρις δόθηκαν χθες 17 Ιουνίου, τα οποία πραγματοποιήθηκαν στο Stegi Onassis και παρουσίασε η Ζέτα Μακρυπούλια.

Η Ζέτα Μακρυπούλια μίλησε στην κάμερα του Πρωινού και στη δημοσιογράφο Ελένη Παπαδόγια και μέσα σε όλα αναφέρθηκε στη θεατρική της επιστροφή αλλά και στο γεγονός ότι θα τη δούμε για πρώτη φορά στην Επίδαυρο με την παράσταση «Ειρήνη» του Νίκου Καραθάνου.

«Αγαπώ τις ταινίες, αγαπώ τον κινηματογράφο πάρα πολύ. Μετά από μια πολύ μεγάλη κρίση νομίζω ότι, τα τελευταία χρόνια ξαναβλέπουμε πολύ καλές ελληνικές ταινίες, και αυτό έχει σημασία» ανέφερε αρχικά η Ζέτα Μακρυπούλια με αφορμή την παρουσίαση των κινηματογραφικών βραβείων.

Στη συνέχεια, για το ντεμπούτο της στην Επίδαυρο, η Ζέτα Μακρυπούλια είπε: «Νιώθω πάρα πολύ ωραία που έχω επιστρέψει στο θέατρο και θα παίξω στην Επίδαυρο. Νιώθω κουρασμένη γιατί κάνουμε πρόβες καθημερινά, έχουν πέσει λίγο όλα μαζί, αλλά ανυπομονώ».

Για τα καλοκαιρινά της σχέδια δήλωσε: «Το καλοκαίρι θα κάνω περιοδεία, δεν έχει διακοπές φέτος. Πολύ λίγο μόνο. Έχω κάνει κάποιες περιοδείες, έχουν μια δυσκολία. Αλλά, αν η παρέα είναι καλή, είναι καλή και η περιοδεία».

«Μου αρέσουν οι σταθερές σχέσεις» είπε σε άλλο σημείο η ηθοποιός – παρουσιάστρια.

Τέλος, η Ζέτα Μακρυπούλια ρωτήθηκε για το αν ένιωσε «δικαίωση» όταν της έγινε η πρόταση για την Επίδαυρο με την ίδια να απαντά:  «Δεν έχω νιώσει ακόμα κάτι, γιατί συνήθως σε κάτι τέτοια παγώνω. Περιμένω εκείνη τη βραδιά και το μόνο που θέλω να ευχηθώ στον εαυτό μου, είναι να μην αγχωθώ πολύ γιατί είναι και πρεμιέρα και Επίδαυρος μαζί, και θέλω να το απολαύσω. Πάντα έχω άγχος μέχρι να βγω. Μετά εντάξει… Δε το κάνω επίτηδες, απλώς συμβαίνει».

Η Ζέτα Μακρυπούλια πρόκειται να κάνει το φετινό καλοκαίρι το ντεμπούτο της στις 24 και 25 Ιουλίου Επίδαυρο με τη θεατρική παράσταση «Ειρήνη»  σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου, ενώ στη συνέχεια θα περιοδεύσει σε διάφορες περιοχές της χώρας. 

Λίγα λόγια για το έργο

Η πρωτότυπη κωμωδία του Αριστοφάνη ανέβηκε για πρώτη φορά στα Μεγάλα Διονύσια του 421 π.Χ. και απέσπασε το δεύτερο βραβείο. Γράφτηκε σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία, λίγο πριν από τη Νικίειο Ειρήνη και ως αντίδραση στην ελπίδα για κατάπαυση των εχθροπραξιών που ανέτειλε χάρη στον θάνατο των φιλοπόλεμων στρατηγών, του Αθηναίου Κίμωνα και του Σπαρτιάτη Βρασίδα στη μάχη της Αμφίπολης. Η κωμωδία αντανακλά την έντονη κοινωνική κόπωση από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο και πραγματεύεται με λυρική ευφράδεια και τον γνώριμο αριστοφανικό σαρκασμό την παράλογη εμμονή στον πόλεμο και τις καταστροφικές συνέπειες που έχει στην καθημερινή ζωή, την εργασία και την ευτυχία των ανθρώπων.

Ο Αριστοφάνης αντιπαραβάλλει τη βία και το κέρδος των πολεμοκάπηλων με τη γονιμότητα, τον έρωτα και τη συλλογική ευημερία που φέρνει η ειρήνη. Παρά τη φαινομενικά ουτοπική λύση, η κωμωδία δεν είναι αφελής: αναγνωρίζει τις αντιστάσεις, τα συμφέροντα και την αδράνεια που εμποδίζουν την αποκατάσταση της ειρήνης.