Η Τζίνα Πούλου στο TLIFE: Η δύναμη της φωνής, το τραγούδι ως «φάρμακο» για την ψυχή και οι αλήθειες που ανακάλυψε μέσα από το νέο της βιβλίο

Η φωνή είναι κάτι πολύ περισσότερο από το μέσο με το οποίο επικοινωνούμε. Είναι ο τρόπος που εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, η αντανάκλαση της ψυχικής μας κατάστασης και, πολλές φορές, ένα πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να μας οδηγήσει στην αυτογνωσία και την εσωτερική ισορροπία.

Με αφορμή το νέο της βιβλίο, Η φωνή ως εργαλείο αυτοάμυνας και εκτόνωσης, η διακεκριμένη υψίφωνος και Ολιστική Vocal Coach Τζίνα Πούλου μιλά στο TLIFE για τη δύναμη της φωνής, τη σχέση της με την ψυχική υγεία, τον τρόπο με τον οποίο το τραγούδι μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο αποφόρτισης, αλλά και για τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε απέναντι στη δική μας έκφραση.

Σε μια ουσιαστική και βαθιά ανθρώπινη συζήτηση, εξηγεί γιατί κανείς δεν γεννιέται χωρίς φωνή, αλλά συχνά μαθαίνει να τη σιωπά, ενώ μοιράζεται προσωπικές εμπειρίες, επιστημονικά δεδομένα και πολύτιμες συμβουλές που μας καλούν να ακούσουμε – ίσως για πρώτη φορά πραγματικά – τον εαυτό μας.

Διάβασε παρακάτω τη συνέντευξη:

– Θυμάστε τη στιγμή που καταλάβατε ότι η φωνή είναι κάτι πολύ περισσότερο από τραγούδι;

Δεν θυμάμαι μια συγκεκριμένη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι η φωνή είναι κάτι πολύ περισσότερο από τραγούδι, γιατί ουσιαστικά δεν έχασα ποτέ την επαφή μαζί της. Από παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να εκφράζεται ελεύθερα: να τραγουδά, να μιλά δυνατά, να φωνάζει, χωρίς τον φόβο του πώς θα ακουστεί. Μάλιστα, στα σχολικά μου χρόνια, όταν χάναμε τη ντουντούκα στις εκδηλώσεις, οι συμμαθητές μου έλεγαν χαριτολογώντας: «Να έρθει η Πούλου, που μιλάει δυνατά, για να ακούμε!»

Αργότερα η φωνή έγινε το επάγγελμά μου. Από την εφηβεία μου ακόμη μπήκα επαγγελματικά στον κόσμο της όπερας και μέχρι σήμερα η φωνή αποτελεί τον πολυτιμότερο σύμμαχό μου. Η βαθύτερη όμως συνειδητοποίηση ήρθε μέσα από τις εμπειρίες της ζωής. Έχοντας βιώσει σημαντικές απώλειες, δύσκολες καταστάσεις, απογοητεύσεις και έντονες ψυχικές πιέσεις, κατάλαβα εκ των υστέρων ότι η καθημερινή, απαιτητική χρήση της φωνής μου λειτουργούσε ως ένας φυσικός μηχανισμός αποφόρτισης. Εκείνη την εποχή δεν το αντιλαμβανόμουν συνειδητά. Σήμερα, όμως, γνωρίζω ότι κάθε πρόβα, κάθε παράσταση και κάθε μελέτη ενός λυρικού έργου δεν ήταν μόνο καλλιτεχνική εργασία, αλλά ταυτόχρονα μια διαδικασία βαθιάς ψυχικής εκτόνωσης.

Η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει πλέον αυτό που εγώ βίωνα εμπειρικά. Το τραγούδι και η σωστή φωνητική έκφραση ενεργοποιούν μηχανισμούς στον οργανισμό που συμβάλλουν στην έκκριση ουσιών, όπως οι ενδορφίνες, και η ωκυτοκίνη, οι οποίες σχετίζονται με την ευεξία, τη μείωση του άγχους και του πόνου, αλλά και την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας.

Αυτό που ένιωθα μετά από μια απαιτητική παράσταση ήταν ένα βαθύ συναισθηματικό άδειασμα. Έφευγε το βάρος που κουβαλούσα, αισθανόμουν γειωμένη, ανανεωμένη, γεμάτη ενέργεια, με περισσότερη αισιοδοξία και τη βεβαιότητα ότι μπορώ να αντιμετωπίσω οτιδήποτε με απασχολούσε.

Επομένως, για να απαντήσω στην ερώτησή σας, τα ευεργετικά οφέλη της φωνής τα ανακάλυψα μεν αργά, αλλά τα βίωνα μια ζωή.

– Ποια ήταν η μεγαλύτερη προσωπική σας ανακάλυψη γράφοντας αυτό το βιβλίο;

Ήξερα πάνω κάτω τις ευεργετικές ιδιότητες του τραγουδιού, αλλά όχι στον βαθμό που με οδήγησε η έρευνά μου. Εντυπωσιάστηκα και κατανόησα, γιατί όλοι κάποια στιγμή νιώθουμε την ανάγκη να τραγουδάμε, έστω και στα κρυφά. Γιατί αν όχι όλοι, οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ακούν ένα γνωστό τραγούδι ξεκινούν να το σιγοτραγουδούν. Δεν γίνεται το ίδιο, όταν ακούν κάποιον να μιλάει. Δεν θέλουν να μιλήσουν ταυτόχρονα με τον άλλον. Αυτό κάτι σημαίνει! Η μαγεία του τραγουδιού κρύβει μια μεγάλη εσωτερική ανάγκη. Το τραγούδι είναι βιολογική ανάγκη. Αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό!

Ανακάλυψα την επίδραση της φωνής στα έμβρυα και στα νεογνά. Με εντυπωσίασε το πώς επηρεάζεται το ηχόχρωμά τους και το πώς προσπαθούν να συνδεθούν με συγκεκριμένη φωνητική συχνότητα με τον κόσμο, όταν έρχονται στη ζωή. Κάτι που όλοι έχουμε βιώσει! Επίσης, αγνοούσα την δύναμη που έχει η φωνή σε ανθρώπους που πάσχουν από άνοια, Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ και το μέγεθος της ψυχολογικής επίδρασης της φωνής μας σε εμάς τους ίδιους, αλλά και στους άλλους. Και αυτές είναι μόνο λίγες από τις πολλές ανακαλύψεις!

– Έχετε συναντήσει ανθρώπους που ξεκίνησαν λέγοντας «δεν μπορώ να τραγουδήσω» και τελικά άλλαξαν τη ζωή τους μέσα από τη φωνή τους;

Έχω συναντήσει ανθρώπους εξαιρετικά διστακτικούς, που λαχταρούν να τραγουδήσουν, αλλά τους έχει αφαιρεθεί το δικαίωμα, λόγω έντονης κριτικής που έχουν δεχτεί που έφτανε στα όρια της γελοιοποίησης και έχω δει να μεταμορφώνονται ψυχικά. Αλλάζει η ιδιοσυγκρασία τους, καθαρίζει το μυαλό τους, μένει χώρος μέσα τους για την χαρά. Αυτά σας τα μεταφέρω, όπως τα έχω εισπράξει και μου έχουν ειπωθεί. Υπό αυτήν την έννοια, ναι, αλλάζει η ζωή τους. Ως φυσικό επακόλουθο, εφόσον έχουν «ξανασυστηθεί» με τη φωνή τους και την έχουν αποδεχτεί, το ηχόχρωμά τους βελτιώνεται, δυναμώνει και μαζί με αυτό δυναμώνει και η αυτοπεποίθησή τους.

– Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα που λέμε στον εαυτό μας σχετικά με τη φωνή μας;

Ξεκάθαρα το :«Δεν έχω φωνή για τραγούδι». Τεράστιο ψέμα και άδικο!

– Υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και στον τρόπο που χρησιμοποιούμε τη φωνή μας;

Απόλυτη σχέση, όπως ανέφερα και παραπάνω. Για να είμαι ακριβής θα έλεγα ότι πρόκειται για μία  σύνδεση αμφίδρομη. Η αυτοπεποίθηση επηρεάζει την απόδοση της φωνής μας, αλλά και η φωνή μας μπορεί να ενισχύσει ή όχι την αυτοπεποίθησή μας.

Όταν ένας άνθρωπος νιώθει ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αυτό αποτυπώνεται στη φωνή του. Έχει φωνή σταθερή, εκφραστική που αποπνέει σιγουριά. Αντίθετα, η ανασφάλεια κάνει τη φωνή πιο διστακτική, αδύναμη ή/και σφιγμένη.

Η φωνή μαρτυρά πολλά πράγματα, χωρίς να χρειαστεί να περιγραφούν με λόγια. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός της φωνής για να διακρίνεις τη διστακτικότητα ή τη σιγουριά σε έναν άνθρωπο, όταν αρχίσει να μιλάει.

Όταν κάποιος εκπαιδεύεται στο να χρησιμοποιεί τη φωνή του σωστά, ακόμα και αν μέσα του νιώθει άβολα, δεν «εκτίθεται», γιατί η φωνή βγαίνει στηριγμένη και σίγουρη. Έτσι, σταδιακά, αλλάζει και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Νιώθει ότι τα καταφέρνει. Και μαζί με τη φωνή βελτιώνεται και η στάση του σώματος, η παρουσία του και ο τρόπος που επικοινωνεί με τους άλλους.

– Πόσο επηρεάζουν το άγχος και οι καθημερινές πιέσεις τον ήχο της φωνής μας;

Πάρα πολύ. Ξεκινάει ένα ντόμινο αλλοιώσεων με αλλαγές στο αναπνευστικό μοτίβο, στο σώμα και αναπόφευκτα καταλήγει στη φωνή. Η φωνή είναι ο καθρέφτης της ψυχοσωματικής μας κατάστασης.  Θα προσπαθήσω να το απλοποιήσω όσο μπορώ για να γίνει κατανοητό. Η ιδανική κατάσταση για την παραγωγή της φωνής μας είναι να ακολουθείται η εξής διαδικασία: εισπνέω χαμηλά, το διάφραγμα κατεβαίνει, ο αέρας ρέει και περνάει αβίαστα από τις χορδές και μιλάμε. Όταν αγχωνόμαστε όμως,  η αναπνοή γίνεται ρηχή και αυτό είναι το κύριο στάδιο της αρχής της καταπόνησης. Διαταράσσεται η ροή του αέρα, αρχίζουν να  σφίγγονται οι μυϊκές ομάδες του λαιμού, το σώμα δεν συμμετέχει και όλη η προσπάθεια παραγωγής της φωνής μεταφέρεται στις φωνητικές χορδές. Η φωνή πάει στον λαιμό, όπως συνηθίζουμε να λέμε στον επαγγελματικό χώρο. Η φωνή μας, από πνευστό όργανο που είναι μετατρέπεται σε έγχορδο! Οι χορδές μας αρχίζουν να καταπονούνται πολύ. Η φωνή μας ακούγεται πιεσμένη, γίνεται πιο δύσκαμπτη ή πιο αδύναμη, πιο κοφτή, πιο βραχνή. Παύει να είναι εκφραστική.  Αρχίζει να χάνει το χρώμα της και μεταλλάσσεται σε μια φωνή που απλά ακούγεται για να διατηρείται η επικοινωνία, έχοντας χάσει μεγάλο μέρος της ταυτότητάς της. Σε βάθος χρόνου, η φωνή πολύ πιθανό να «κρυφτεί», οι χορδές να πάθουν κάποια μικρή ή μεγαλύτερη βλάβη και να έχουμε μια μόνιμη πίεση και κόμπο στον λαιμό και στο στήθος.

– Αν κάποιος διαβάσει το βιβλίο σας και κάνει μόνο μία αλλαγή στη ζωή του, ποια θα θέλατε να είναι αυτή;

Να συμφιλιωθεί με τη φωνή του, να της δώσει χώρο να εκφραστεί και τον χρόνο να δυναμώσει. Θα ήθελα ο αναγνώστης να αρχίσει να ακούει πραγματικά τη φωνή του, τον ήχο της, όσα του αποκαλύπτει για τον εαυτό του, χωρίς να την κρίνει.

Αν κατανοήσει ότι το τραγούδι δεν είναι απλά μια καλλιτεχνική δεξιότητα, αλλά μια βαθιά βιολογική και ανθρώπινη ανάγκη που επιδρά θετικά στην σωματική και στην ψυχική του υγεία, πιστεύω ότι το βιβλίο θα έχει πετύχει τον σκοπό του. Και θέλω να πιστεύω, ότι θα αρχίσει να τραγουδάει!

 –  Ποια είναι η πιο συγκινητική ιστορία μαθητή ή μαθήτριάς σας που κουβαλάτε μέχρι σήμερα;

Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη. Όλες είναι για τον δικό τους λόγο συγκινητικές. Με συγκινούν όλοι εκείνοι που δεν θεωρούν ότι έχουν φωνή και εντυπωσιάζονται, όταν ακούν τελικά για πρώτη φορά τη φωνή τους δυνατά και καθαρά και δεν ξέρουν πώς να το εξηγήσουν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια κοπέλα σε ένα ομαδικό που έκανα πριν χρόνια, πόσο έκλαιγε που σοκαρίστηκε από τον ήχο της. Δεν πίστευε στα αυτιά της ότι έκρυβε τέτοια φωνή μέσα της. Με συγκινούν άνθρωποι μεγαλύτερων ηλικιών που το τραγούδι αποτελεί για αυτούς συντροφιά και απολαμβάνουν τη φωνή τους, χαίρονται που τα καταφέρνουν και μου μιλούν τόσο γλυκά για όσα νιώθουν.

Με συγκινεί, όταν βλέπω χαμόγελα πληρότητας, όταν  μου λένε «εγώ δεν φτάνω εκεί, αποκλείεται να το πω αυτό» και δουλεύουμε και βιώνουμε το «θαύμα». Εγώ βέβαια, το ξέρω ότι θα συμβεί, αλλά η αρνητική πεποίθηση που έχουν για τις δυνατότητές τους είναι πολύ ισχυρή. Οπότε με συγκινούν οι αγκαλιές χαράς που ακολουθούν, γιατί νιώθω ότι έχω συνδράμει σε αυτή την επιτυχία, δηλαδή τού να ξαναβρεί ο άλλος τον εαυτό του και το σώμα του να ξαναθυμηθεί. Γιατί το σώμα την πληροφορία την έχει, αλλά την έχει θάψει, γιατί κάποτε κάτι έκανε τη φωνή να κρυφτεί.

-Ως υψίφωνος και vocal coach, υπάρχουν στιγμές που κι εσείς αμφισβητήσατε τη δική σας φωνή;

Ποτέ! Και το τονίζω εμφατικά. Είχα την τύχη να έχω από πολύ μικρή άριστη σχέση με τη φωνή μου και αυτό το οφείλω στον πατέρα μου, που με ωθούσε από πολύ μικρή να τραγουδάω, επειδή και ο ίδιος λάτρευε το τραγούδι. Μεγάλωσα μαζί με τη φωνή μου και δεν έχασα ποτέ την οικειότητα με τον ήχο μου. Η φωνή μου είναι μέρος της φύσης μου, της ύπαρξής μου. Θα ήταν σαν να αμφισβητώ ένα κομμάτι της ύπαρξής μου, αν αμφισβητούσα τη φωνή μου. Διευκρινίζω ότι  δεν εννοώ ότι η φωνή μου είναι υπέροχη και καταπληκτική, αλλά ότι η δική μου φωνή είναι αυτή που είναι…με το χρώμα της με τις ατέλειές της, την αγαπώ και μου έχει αποδείξει ότι με αγαπά και αυτή. Κυριολεκτικά με έχει προστατέψει από δυσκολίες, με έχει δυναμώσει και αποτελεί κύριο κομμάτι της ταυτότητάς μου. Η φωνή μου δεν με πρόδωσε ποτέ. Αντιθέτως με στήριξε ως επαγγελματία λυρική τραγουδίστρια, με δυνάμωσε ως άνθρωπο και με βοηθά να επικοινωνώ τις γνώσεις μου ως vocal coach.

-Τι θα λέγατε σήμερα στο μικρό κορίτσι που ξεκινούσε το ταξίδι της στο τραγούδι;

Ότι θα την ωφελήσει πάρα πολύ και να μη σταματήσει ποτέ να τραγουδάει. Είναι ο απόλυτα δικός της σύμμαχος που δεν θα την προδώσει ποτέ. Πολλά μπράβο που εμπιστεύεται το ένστικτό της και δεν πνίγει τη φωνή της. Εκείνη ίσως, να το κάνει αυθόρμητα, χωρίς να γνωρίζει το γιατί, όμως με τα χρόνια θα καταλάβει το μέγεθος της φροντίδας που χαρίζει στον εαυτό της. Μακροπρόθεσμα θα καταλάβει το χάδι που προσφέρει στην ψυχή της. Και αυτό είναι ένα δώρο που θα τη συνοδεύει σε όλη της τη ζωή.

– Πιστεύετε ότι η φωνή μπορεί να λειτουργήσει ως μορφή αυτοθεραπείας;

Έχω πειστεί, μελετώντας επιστημονικές μελέτες, ότι  η φωνή και οι παραγόμενες δονήσεις της μπορούν να συμβάλλουν στην αυτοθεραπεία, όχι βέβαια υποκαθιστώντας την ιατρική επιστήμη, αλλά ως μια διαδικασία αυτογνωσίας, συναισθηματικής αποφόρτισης και εσωτερικής εξισορρόπησης. Η φωνή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αναπνοή, το σώμα και την ψυχολογία μας. Όταν μαθαίνουμε να αναπνέουμε σωστά, να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να χρησιμοποιούμε συνειδητά τη φωνή μας, είτε μιλώντας  είτε τραγουδώντας, απελευθερώνουμε συχνά εντάσεις και συναισθήματα που έχουν συσσωρευτεί μέσα μας. Έτσι, η  φωνή γίνεται ένας ασφαλής δρόμος έκφρασης και επικοινωνίας με τον εαυτό μας. Αυτό από μόνο του έχει πολύ θετική επίδραση στην ψυχική μας διάθεση. Επιπλέον, πολλές έρευνες επιβεβαιώνουν την έκκριση ορμονών χαράς και ικανοποίησης καθώς τραγουδάμε. Αυτή η ωραία διάθεση που μας πλημμυρίζει μόνο θετικά επιδρά στον οργανισμό μας. Επαναλαμβάνω ότι δεν αντικαθιστά την επιστημονική ή ιατρική φροντίδα, μπορεί όμως, να λειτουργήσει συμπληρωματικά, ενισχύοντας την ψυχική ευεξία, την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση εσωτερικής αρμονίας.

– Ποια είναι η δική σας καθημερινή «ιεροτελεστία» για να φροντίζετε τη φωνή, το σώμα και την ψυχή σας;

Η φωνή, το σώμα και η ψυχή είναι ένα ενιαίο σύστημα. Η φωνή δεν μπορεί να σταθεί χωρίς ένα υγιές σώμα και η ψυχή δυσκολεύεται να παραμείνει ισορροπημένη όταν δεν βρίσκει τρόπο να εκφραστεί και να εκτονωθεί. Όταν καταπιέζουμε τη φωνή μας, συχνά καταπιέζουμε και τα συναισθήματά μας, και αυτό αργά ή γρήγορα αντανακλάται και στο σώμα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η φροντίδα τους είναι μία και κοινή.

Η φωνή μου ήταν πάντοτε το εργαλείο της δουλειάς μου και τη φρόντιζα με ιδιαίτερη συνέπεια. Με τα χρόνια, αυτή η φροντίδα έγινε τρόπος ζωής. Προσέχω τι βάζω στο σώμα μου και αποφεύγω οτιδήποτε μπορεί να επιβαρύνει τον οργανισμό μου, γιατί το σώμα είναι το «σπίτι» της φωνής. Η φωνή γεννιέται από τη σωστή αναπνοή και τη σωστή λειτουργία ολόκληρου του σώματος. Οι φωνητικές χορδές μπορεί να βρίσκονται στον λάρυγγα, αλλά χωρίς σωστή στήριξη από τον αέρα και το διάφραγμα καταπονούνται και τραυματίζονται. Γι’ αυτό η απάντησή μου, όταν κάποιος με ρωτά «μέχρι πότε θα τραγουδάω;» είναι: «μέχρι όσο αντέχει το σώμα σου». Για τον λόγο αυτό, η άσκηση αποτελεί σταθερό κομμάτι της καθημερινότητάς μου.

Το τραγούδι όμως, δεν είναι μόνο το επάγγελμά μου, αλλά και τρόπος ζωής. Δεν περνά σχεδόν ποτέ μέρα χωρίς να τραγουδήσω. Τραγουδάω μαζί με τη μουσική που ακούω, μελωδίες που έρχονται αυθόρμητα στο μυαλό μου ή ακόμη και όταν μιλάω στα παιδιά μου ή στα γατάκια μου. Πολύ συχνά πιάνω τον εαυτό μου να σιγοτραγουδά χωρίς καν να το συνειδητοποιεί. Είναι κάτι απολύτως φυσικό για μένα και, ταυτόχρονα, ο πιο απλός και ουσιαστικός τρόπος να φροντίζω την ψυχή μου.

Τέλος, ένα καθημερινό τελετουργικό που προσπαθώ να μην παραλείπω είναι οι αναπνευστικές ασκήσεις Buteyko. Είτε μέσα στην ημέρα είτε πριν κοιμηθώ, αφιερώνω λίγο χρόνο στις συνειδητές αναπνοές. Με βοηθούν να διατηρώ το σώμα δυνατό, να χρησιμοποιώ σωστά το διάφραγμά μου, να ηρεμώ το νευρικό μου σύστημα και, φυσικά, να στηρίζω σωστά τη φωνή μου.

– Στην εποχή των social media, όπου όλοι εκφράζονται αλλά λίγοι πραγματικά ακούγονται, τι σημαίνει για εσάς η αυθεντική φωνή;

Αλήθεια! Η αυθεντική φωνή είναι η ειλικρινής φωνή, που εκφράζει αυτό που πραγματικά είμαστε, χωρίς φόβο, μίμηση ή την ανάγκη επιβεβαίωσης.  Στην εποχή των social media ο καθένας μπορεί να μιλήσει, αλλά την αλήθεια που προδίδει η φωνή, την καταθέτουν λίγοι. Οι περισσότεροι επιδιώκουν την προβολή. Οι αυθεντικές φωνές δεν είναι αυτές που απαραίτητα φωνάζουν για να ακουστούν. Δεν έχουν ανάγκη την ένταση για να περάσουν το μήνυμα, αλλά τις καταλαβαίνεις αμέσως, χωρίς να είσαι ειδικός. Η αυθεντική φωνή δεν είναι μόνο ήχος, αλλά η προέκταση του συναισθήματος. Η αυθεντική φωνή δεν προσπαθεί να υπερισχύσει μέσα στον θόρυβο. Δημιουργεί χώρο για ουσιαστική επικοινωνία και ανθρώπινη σύνδεση.

– Ποιο τραγούδι περιγράφει καλύτερα τη ζωή σας αυτή τη στιγμή και γιατί;

Είναι δύο τραγούδια για διαφορετικούς λόγους. Το πρώτο θα έλεγα ότι αποτελεί στάση ζωής και με ακολουθεί σίγουρα τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής μου. Το δεύτερο συνδέεται με τον κόσμο, του οποίου αποτελώ κομμάτι και θεωρώ ότι δεν πρέπει να αποσυνδεόμαστε. Είναι η πραγματικότητα που συμβαίνει γύρω μας και δεν μπορούμε να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχει.

Είναι το That’s life του Frank Sinatra και το Heal the world του Michael Jackson. Ο λόγος για το 1^ο είναι ότι αποδέχομαι τη ζωή με τα παιχνίδια της, δεν την πολεμάω, σηκώνομαι και συνεχίζω. Δεν ξεχνάω ότι μέσα από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής μου, περίμεναν τη σειρά τους και εμφανίστηκαν τα καλύτερα «δώρα» που με συντροφεύουν μέχρι σήμερα. Επομένως, νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη για αυτές τις δοκιμασίες. Αρκεί να συμφιλιωθείς ότι η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω. Αυτή είναι η ζωή και είναι υπέροχη!

Το Heal the world παραμένει διαχρονικό, δυστυχώς για τους λάθος λόγους. Όσο υπάρχει πόνος στον κόσμο, όσο τα παιδιά πεινούν και υποφέρουν, όσο τα ζωάκια κακοποιούνται, όσο ο κόσμος ξεριζώνεται η ψυχή μου δεν μπορεί να είναι ήρεμη. Ίσως ευαισθητοποιούμαι περισσότερο, λόγω της ιδιότητάς μου ως μαμά, αλλά δεν μπορώ να κάνω ότι δεν βλέπω…δεν μπορώ να αποκοπώ από την θλιβερή πραγματικότητα επειδή το σπίτι μου είναι (προς το παρόν) καλά. Και δυσκολεύομαι να αποδεχθώ ότι τόσος πλούτος και τόση αδιανόητη χλιδή ξοδεύονται σε άσκοπα πράγματα και όχι στα ουσιαστικά.

–  Τι ελπίζετε να νιώσει ο αναγνώστης όταν κλείσει την τελευταία σελίδα του βιβλίου;

Να νιώσει σαν το μικρό παιδί την ώρα που ανοίγει το δώρο του. Να νιώσει, χαρά, αισιοδοξία, ελπίδα και ανακούφιση. Να πειστεί ότι μπορεί να τραγουδάει, όπως και όποτε θέλει και να έχει αντιληφθεί το πόσο καλό του κάνει. Είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος αν τραγουδούσαμε συχνότερα, γιατί θα ήταν καλύτερα ο ψυχισμός μας. Ρομαντικό μεν, αληθινό δε!

–  «Λέτε ότι κανείς δεν γεννιέται χωρίς φωνή αλλά μαθαίνει να τη σιωπά. Ποιοι είναι σήμερα οι μεγαλύτεροι “κλέφτες” της φωνής μας;»

Η ζωή που έχουμε δημιουργήσει. Το καθημερινό άγχος, η διαρκής κριτική, η σύγκριση, το αδιάκοπο κυνήγι της τελειότητας που μας στερεί τα πιο απλά και όμορφα πράγματα της ζωής, η καταπίεση των πραγματικών μας «θέλω», αλλά και ο χρόνος που συνεχώς μας κυνηγά και τον κυνηγάμε. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, το «αισθάνομαι και μιλάω» έχει αντικατασταθεί από το «σκέφτομαι και μιλάω». Έχουμε μάθει να φιλτράρουμε τα πάντα πριν τα εκφράσουμε, συχνά χωρίς να προλαβαίνουμε καν να νιώσουμε πραγματικά τι συμβαίνει μέσα μας. Κι όμως, η φωνή μας γεννιέται πρώτα από το βίωμα και το συναίσθημα. Όσο καταπιέζουμε την αυθεντική μας έκφραση, τόσο η φωνή μας αποδυναμώνεται. Μέχρι που, κάποια στιγμή, σωπαίνει. Όχι γιατί δεν έχει κάτι να πει, αλλά γιατί έχει μάθει ότι δεν υπάρχει χώρος να ακουστεί.

Ποια είναι η Τζίνα Πούλου

Η Τζίνα Πούλου είναι επαγγελματίας υψίφωνος, Ολιστική Vocal Coach και Buteyko Breathing Instructor. Σπούδασε φωνή στην Ελλάδα και στη Νέα Υόρκη με υποτροφίες «Maria Callas» και «Λίλιαν Βουδούρη», ενώ έχει διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς. Έχει ερμηνεύσει πλήθος πρωταγωνιστικών ρόλων όπερας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχει εμφανιστεί ως σολίστ σε συναυλίες κλασικού και σύγχρονου τραγουδιού, κοντσέρτα και μιούζικαλ,

συνεργαζόμενη με διακεκριμένους Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και ορχήστρες. Τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια δραστηριοποιείται ως Ολιστική Vocal Coach σε κλασικό, musical και σύγχρονο τραγούδι στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά παραδίδει και σεμινάρια σε οργανισμούς και εταιρείες σχετικά με τη δύναμη της φωνής. Εισήγαγε στην Ελλάδα τη μέθοδο YogaYourVoice, η οποία αναδεικνύει τη βαθιά σύνδεση μεταξύ σώματος, φωνής, αναπνοής και παγιδευμένου συναισθήματος. Είναι μέλος του National Association of Teachers of Singing (NATS) στις ΗΠΑ και της Camerata Bardi Vocal Academy του Teatro Grattacielo στη Νέα Υόρκη.

Είναι αριστούχος Πολιτισμιολόγος με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορική Έρευνα, τη Διδακτική και τις Νέες Τεχνολογίες. Αρθρογραφεί σε περιοδικά που προωθούν το wellbeing, εμφανίζεται συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές μιλώντας για τη δύναμη της φωνής και της αναπνοής και είναι συγγραφέας του βιβλίου Η φωνή ως εργαλείο αυτοάμυνας και εκτόνωσης.