Θοδωρής Αθερίδης: Η εξομολόγηση για την πίστη του στον Θεό και το ενδεχόμενο νέας σχέσης – «Δεν λέω μεγάλες κουβέντες ποτέ»

Ο Θοδωρής Αθερίδης άνοιξε την καρδιά του σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο περιοδικό Hello! και στον Γιάννη Βίτσα.

Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για την πίστη του στον Θεό, τις ανθρώπινες σχέσεις, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την αγάπη και τον έρωτα, αλλά και για το αίσθημα πληρότητας που βιώνει σήμερα στη ζωή του.

Μιλώντας και για την προσωπική του ζωή, ο Θοδωρής Αθερίδης δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ενός νέου έρωτα, ξεκαθάρισε όμως ότι πλέον νιώθει γεμάτος μέσα από τη δουλειά του, την επαφή με τα εγγόνια του και τη σχέση του με τον Θεό, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως θα ήταν αχάριστος αν ένιωθε ότι του λείπει κάτι.

Πάμε στις ειλικρινείς αλήθειες που έχετε εξομολογηθεί σε συνεντεύξεις σας. Έχετε δηλώσει ότι υπήρξατε αλκοολικός. Τι σχέση έχει ο Θοδωρής του σήμερα με εκείνον του παρελθόντος;

Σίγουρα είναι πιο δυνατός. Είναι νηφάλιος, οξυδερκής, ειλικρινής. Όλα στη ζωή τα βλέπω πιο καθαρά, γιατί το αλκοόλ είναι μια θολούρα παρόλο που και εκείνη την περίοδο ήμουν υπερενεργητικός και υπεραναλυτικός. Ο χαρακτήρας δεν αλλάζει. Διαφοροποιείται όμως ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα…

Έρχομαι στη βαθιά πίστη σας. Πότε «συναντήσατε» το Θεό;

Από παιδί. Θα σας πω κάτι. Πιστεύω ότι μας διαλέγει ο Θεός. Δεν νομίζω ότι την πίστη την έχουμε από μόνοι μας. Γι’ αυτό πολλές φορές είναι και λάθος που παροτρύνουμε ορισμένους ανθρώπους να πλησιάσουν το Θεό. Την πίστη, ο ίδιος ο Θεός μάς τη δίνει. Με βάση τους ορισμούς που έχουμε αποκλείει κανέναν ο Θεός, ποτέ; Όχι… Παρόλα αυτά, ο Χριστός διάλεξε δώδεκα συγκεκριμένους μαθητές και όχι άλλους. Δεν θα μάθουμε ποτέ ποιος ήταν ο λόγος του! Ξέρουμε απλώς ότι ήταν ταπεινοί άνθρωποι. Όπως διάλεξε ο Χριστός τους μαθητές του, έτσι πιστεύω ο Θεός διαλέγει όλους μας. Και γι’ αυτό είναι παρεξήγηση να καθόμαστε να συζητάμε, να προσπαθούμε να αναλύσουμε αυτό το θέμα με επιχειρήματα. Δεν έχει επιχειρήματα!

Διάβαζα μία φανταστική ατάκα που είπατε με χιούμορ. Αναφέρατε «Είμαι καλός να κάνω σχέσεις, αλλά… δεν είμαι καλός να χωρίζω»…

Το «δεν είμαι καλός να χωρίζω» σημαίνει ότι δεν αποχωρίζομαι, δηλαδή συνεχίζω να αγαπώ. Μου είναι εύκολο να συνδέομαι. Να αποσυνδέομαι είναι δύσκολο, επειδή επενδύω ψυχικά στους ανθρώπους. Πιστεύω ότι η πραγματική χαρά στη ζωή ενός ανθρώπου έρχεται μόνο από την ανθρώπινη επαφή.
Το «δύο μέτρα γης» που λέμε, είναι μία απόλυτη αλήθεια όσο ο θάνατος. Δεν πρέπει να το ξεχνάει ποτέ κανείς αυτό…

Πάντα το ξεχνάμε όμως…

Με το που το συνειδητοποιήσουμε, καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε τίποτα δικό μας. Δεν έχει κανένα νόημα που μαλώνουμε… Ο τάφος μας περιμένει όλους. Η αίσθηση της υπεροχής, της επιτυχίας, της ικανοποίησης, είναι ισχυρά αισθήματα, αλλά επιφανειακά. Η πραγματική χαρά της φιλίας, της αγάπης, είναι τόσο ολιστικό αίσθημα… που καταλαβαίνεις την ποιοτική του αξία.

Ένας έρωτας στη ζωή σας, ένας καινούργιος άνθρωπος έχει χώρο;

Δεν λέω μεγάλες κουβέντες ποτέ! Τα έχω γευτεί όμως όλα. Μικρότερος ήμουν ερωτευμένος με τον έρωτα… Τώρα πια δεν είμαι, γιατί το χόρτασα. Η δουλειά μου με τους συνεργάτες μου, η επαφή μου με τα εγγόνια μου, η σχέση που έχω με τον Θεό… μου δίνουν αίσθημα πληρότητας. Αν είχα παράπονο, θα έπρεπε να αγγίξω τις παρυφές της αχαριστίας!