Μιχάλης Μόσιος: Θλίψη στην κηδεία του «Ταμτάκου» – Συγκινημένος ο γιος του

Σε κλίμα συγκίνησης συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του όλα αυτά τα χρόνια αποχαιρετούν σήμερα, Παρασκευή 3 Ιουλίου, τον Μιχάλη Μόσιο, τον ηθοποιό που το ευρύ κοινό αγάπησε μέσα από τον θρυλικό ρόλο του «Ταμτάκου».

Από νωρίς το πρωί, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο Κοιμητήριο του Βύρωνα, προκειμένου να πει το τελευταίο «αντίο» στον Μιχάλη Μόσιο, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από τη ζωή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένεια και τους δικούς του ανθρώπους. Ιδιαίτερα συγκινημένος ήταν ο γιος του Γιάννης, -το ένα από τα δύο παιδιά που απέκτησε ο Μιχάλης Μόσιος με τη σύζυγό του, Βάσω.

Ο Μιχάλης Μόσιος άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, με τον «Ταμτάκο» να αποτελεί έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους χαρακτήρες της καριέρας του. Η χαρακτηριστική προφορά, η τραγιάσκα και το καρό κοστούμι έγιναν αναπόσπαστα στοιχεία μιας φιγούρας που πέρασε στη συλλογική μνήμη και συνδέθηκε με μια ολόκληρη εποχή της ελληνικής κωμωδίας.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε και η επιθυμία της οικογένειάς του. Ο γιος του Μιχάλη Μόσιου, μέσα από ανάρτησή του στα social media, ζήτησε αντί στεφάνων να πραγματοποιηθούν δωρεές προς τη φιλοζωική οργάνωση «Adopt a paw today», αποκαλύπτοντας παράλληλα τη μεγάλη αγάπη που έτρεφε ο πατέρας του για τα ζώα.

Το φέρετρο του ηθοποιού στολίστηκε με λευκά λουλούδια, ενώ δίπλα του τοποθετήθηκε κορνίζα με τη φωτογραφία του, σε μια λιτή και συγκινητική εικόνα για τον τελευταίο αποχαιρετισμό.

Ποιος ήταν ο Μιχάλης Μόσιος

Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις10 Μαρτίου 1947 ενώ η καταγωγή του ήταν από την Στενήμαχο Ημαθίας.

Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του γύφτου «Ταμτάκου», ρόλο που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών.

Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1972 με το έργο «Αν ήμουν πλούσιος».

Έπαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες, και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από την δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού «Ταμτάκου» γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.

Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στην Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως “Πλούτος” του Αριστοφάνη, “Αγαμέμνων” του Αισχύλου, “Βάτραχοι” του Αριστοφάνη, “Αντιγόνη” του Σοφοκλή, “Μάκβεθ” του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, “Φάουστ” του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, “Ένα Ονειρόδραμα” του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, “Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας” του Ουίλιαμ Σαίξπιρ, “Ερωτόκριτος” του Βιτσέντζου Κορνάρου, “Ο Βασιλικός” του Αντωνίου Μάτεση, “Το Ζευγάρωμα” του Γρηγόριου Ξενόπουλου, “Οι Πίθηκοι” του Γρηγόρη Βαφιά και “Γεωργάκης Ολύμπιος – Εμμανουήλ Παππάς – Οι ρίζες” των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.

Έπειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία “Αν Ήμουν Πλούσιος” σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου[2] και στην θεατρική παράσταση “Ριχάρδος Γ’” με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.

Την χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση “Τα Πατατάκια” του Άρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση “Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο”, την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης “Ο Σεΐχης Της Καβάλας” με την Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση “Παπαδόπουλος και Σία” και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση “Η Χαρτοπαίχτρα”.

Φωτογραφίες: NDP