Ξένια Κούρτογλου στο TLIFE: «Η αφορμή για την εξέλιξή μας πάντα έρχεται με οδυνηρό τρόπο»

Η ζωή δεν ακολουθεί πάντα τη διαδρομή που έχουμε σχεδιάσει. Κάποιες φορές μας φέρνει αντιμέτωπους με απώλειες, ανατροπές και δοκιμασίες που μοιάζουν με ένα σκοτεινό τούνελ, από το οποίο δυσκολευόμαστε να βρούμε την έξοδο.

Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της «Το Τούνελ – 49+2 ιστορίες ψυχικής ανθεκτικότητας» από τις εκδόσεις Key Books, η Ξένια Κούρτογλου ανοίγει την καρδιά της στο TLIFE και μιλά για τις δικές της προσωπικές διαδρομές, τα «τούνελ» που κλήθηκε να διασχίσει, τη δύναμη της ψυχοθεραπείας, αλλά και τη σημασία του να ζητάμε βοήθεια όταν τη χρειαζόμαστε.

Μέσα από μια ειλικρινή συνέντευξη, στέλνει ένα αισιόδοξο μήνυμα σε όσους περνούν δύσκολες στιγμές: όσο σκοτεινή κι αν μοιάζει μια διαδρομή, πάντα υπάρχει φως στην άκρη της.

Ποια ήταν η προσωπική αφορμή που σας οδήγησε να γράψετε το «Τούνελ»;

Η αφορμή για την εξέλιξή μας πάντα έρχεται με οδυνηρό τρόπο: έρχεται δηλαδή η ίδια η ζωή κάποια στιγμή και σου δίνει ένα «χαστούκι» που σε βάζει μέσα σ’ ένα σκοτεινό τούνελ, από το οποίο για να βγεις, θα χρειαστεί να κάνεις κάτι περισσότερο, κάτι διαφορετικό, στην ουσία να γίνεις εσύ κάτι περισσότερο για να το ξεπεράσεις και να βγεις σε μια «νέα πίστα». Να ξεκινήσεις το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σου που θα είναι διαφορετικό από πριν.  Και η πρόθεσή μου γράφοντας αυτό το βιβλίο ήταν να περάσω το μήνυμα πως «η επόμενη μέρα μπορεί να είναι καλύτερη!»

Υπήρξε κάποια ιστορία του βιβλίου που σας συγκίνησε περισσότερο από όλες τις άλλες;

Είναι αρκετές οι ιστορίες που έχουν κάποια δική μου εμπειρία. Για μένα είναι ιδιαίτερα συγκινητική η Χριστουγεννιάτικη ιστορία που αναφέρεται στην αίσθηση μελαγχολίας ή μοναξιάς που κυριεύει πολλούς ανθρώπους μέσα στις γιορτές. Και που την έχω συνδυάσει με το αγαπημένο μου παραμύθι «Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα». Όμως όλες τις ιστορίες μου τις αγαπώ και τις έχω εμπνευστεί και γράψει μέσα από αληθινά γεγονότα—με αλλαγμένα τα ονόματα, τους επαγγελματικούς κλάδους και άλλες λεπτομέρειες, ώστε να μην παραπέμπουν επώνυμα.

Έχετε περάσει κι εσείς κάποιο δικό σας «τούνελ» που άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε τη ζωή;

Η αλήθεια είναι πως έχω περάσει πολλά «τούνελ» στην δική μου ζωή, προσωπικά, επαγγελματικά, από συμπεριφορές «φίλων», ακόμα και από το οικογενειακό περιβάλλον.  Απρόβλεπτες εξελίξεις που με δυσκόλεψαν, με πλήγωσαν, με σημάδεψαν, όμως τελικά, με έφεραν να είμαι ο άνθρωπος που είμαι σήμερα.  Μετά από αρκετά χρόνια ψυχοθεραπείας και εσωτερικής αναζήτησης, συνειδητοποίησα πως η ευκαιρία να εξελιχθούμε βρίσκεται ακριβώς «μέσα στα τούνελ».

Μέσα από τις προκλήσεις και τις συνθήκες εκείνες που μπορεί στην αρχή να σοκάρουν, στην συνέχεια όμως μας οδηγούν να βρούμε το φως στην άκρη του τούνελ και να βγούμε πιο σοφοί και πιο δυνατοί.  Και αυτό ήθελα να μοιραστώ μέσα από αυτό το βιβλίο, με την πρόθεση να εμπνεύσω, να ενθαρρύνω, να δώσω ελπίδα σε όλους τους ανθρώπους που μπορεί να περνάνε κάτι δύσκολο.

Γιατί όταν κοιτάξουμε πίσω και κάνουμε τον αναλογισμό μας, όλοι θα συνειδητοποιήσουμε πως οι δυσκολίες της ζωής είναι εκείνες που μας εξελίσσουν ως ανθρώπους.

Γιατί πιστεύετε ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι δυσκολεύονται να ζητήσουν βοήθεια όταν περνούν μια κρίση;

Είναι πολλοί και διαφορετικοί οι λόγοι γι’ αυτό, και υπάρχει και σημαντική διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών.  Τόσο επειδή ο ανδρικός και ο γυναικείος εγκέφαλος—άρα και ενέργεια—διαφέρουν βιολογικά, όσο και επειδή τα αγόρια μεγαλώνουν με την «διαταγή» του ότι πρέπει να είναι δυνατά και να τα καταφέρνουν όλα μόνοι τους.  Αυτός είναι και ο λόγος—μεταξύ άλλων–που οι άνδρες δεν καταφεύγουν τόσο στην ψυχοθεραπεία όσο οι γυναίκες.  Όμως, τελικά, οι δυνατοί είναι εκείνοι που ζητούν βοήθεια, γιατί έχουν την γενναιότητα να αποδεχτούν και να παραδεχτούν την δύσκολή τους στιγμή.  Ενώ οι ουσιαστικά οι αδύναμοι να «τσαλακωθούν» είναι εκείνοι που δεν ζητούν βοήθεια, και, πατώντας πάνω στο «εγώ» τους, επιμένουν ότι θα τα καταφέρουν μόνοι τους.   Προσωπικά δεν θα ήθελα να κρίνω κανέναν: ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί με το καλύτερο που μπορεί ανά πάσα στιγμή.

Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που πήρατε από τους ανθρώπους των ιστοριών του βιβλίου;

Ότι μέσα μας υπάρχει μια ανεξάντλητη δύναμη και ένα αστείρευτο κουράγιο, άλλωστε υπάρχει και η παροιμία που λέει «Να μην σου δίνει ο Θεός όσα μπορείς να αντέξεις».  Αρκεί να καταφέρει ο άνθρωπος να βρει το κουράγιο, να ζητήσει βοήθεια, να αναζητήσει τις λύσεις, να τολμήσει να βγει από την «ζώνη άνεσης» και να κάνει εκείνα τα βήματα που θα οδηγήσουν σε ένα νέο κεφάλαιο ζωής.  Και βέβαια να μην κάνει κανείς το λάθος να θέλει το χυμένο γάλα να ξαναγεμίσει την καρδάρα!!!   Ούτε να αναλώσει χρόνο και ενέργεια στο να ψάχνει τον φταίχτη, ειδικά για καταστάσεις, συνθήκες και γεγονότα που δεν ελέγχει.  Για παράδειγμα, η τεχνολογία και το ΑΙ «τρέχουν» με ασύλληπτες ταχύτητες:  κάποιοι το φοβούνται, το αρνούνται, ενώ κάποιοι άλλοι εκπαιδεύονται σε ΑΙ εργαλεία και να χρησιμοποιούν.  Οι πρώτοι θα μείνουν πίσω, οι δεύτεροι θα εξελιχθούν.  Και σίγουρα αν πετύχουν κάτι σπουδαίο, δεν μπορούμε να λέμε μετά ότι «ήταν τυχεροί» ή «είχαν γνωριμίες»…

Τι θα θέλατε να νιώσει ο αναγνώστης όταν κλείσει την τελευταία σελίδα;

Να νιώσει ότι δεν είναι ο μόνος στη ζωή που περνάει δυσκολίες, απώλειες ή ξαφνικές ανατροπές.  Να πάρει κουράγιο και να συνεχίσει.  Να συνειδητοποιήσει ότι όσο σκοτεινό κι αν είναι ένα τούνελ, στο τέλος του θα βγει στο φως.

Ποια μικρή καθημερινή συνήθεια μπορεί να ενισχύσει την ψυχική μας ανθεκτικότητα;

Θα δώσω τρία «tips» γι’ αυτό:

Α) Υιοθετείστε και αποδεχτείτε ότι η ζωή θα έχει «τα πάνω και τα κάτω».  Δεν θα έρχονται πάντα τα πράγματα στρωτά και ρόδινα.  Αυτό θα σας βοηθήσει να ανακτάτε πιο γρήγορα την ψυχραιμία σας όταν έρθει η «στραβή» και να εστιάσετε στις λύσεις με τα νέα δεδομένα.

Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε πότε χρειάζεται να επιμείνουμε και πότε να αφήσουμε κάτι πίσω μας;

Αυτό μας το δείχνει η ίδια η ζωή μέσα από τα αποτελέσματά της: για παράδειγμα, στις σχέσεις είναι σημαντικό να δίνουμε, όμως εξίσου σημαντικό είναι να υπάρχει ισοτιμία στην δοτικότητα.  Αν μόνοι μας συνεχίζουμε να δίνουμε σε μια σχέση χωρίς ανταπόκριση, είναι καλύτερο να αποχωρήσουμε, τοποθετώντας το συγκεκριμένο άτομο στην κατηγορία των «απλών γνωστών».   Ένα άλλο παράδειγμα είναι ένα επιχειρηματικό πρότζεκτ:  αν παρά την επένδυσή μας δεν υπάρχει απόδοση, δίνουμε ικανό χρόνο να βρούμε τι οδήγησε στην αποτυχία, να πάρουμε πολύτιμη γνώση μέσα από αυτό, αλλά να μην συνεχίσουμε να επενδύουμε σε κάτι που δεν αποδίδει.

Πιστεύετε ότι οι δύσκολες εμπειρίες μπορούν τελικά να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους;

Το πιστεύω 100%.  Και μέσα από το προσωπικό μου παράδειγμα, αλλά και μέσα από τις ιστορίες του βιβλίου.  Βέβαια, επειδή είμαστε άνθρωποι, υπάρχουν και εκείνες οι περιπτώσεις που τα χτυπήματα μπορεί να είναι τόσο πολλά και τόσο δυνατά, που μπορεί ο άνθρωπος να «σπάσει» και να μην τα καταφέρει να ορθοποδήσει ξανά.  Και αυτό μέσα στη ζωή είναι, και αυτή είναι και η προτελευταία ιστορία του βιβλίου.

Αν έπρεπε να περιγράψετε το βιβλίο σας με μία μόνο φράση, ποια θα ήταν;

«Όσα τούνελ κι αν χρειαστεί να περάσεις στη ζωή σου, μην τα φοβηθείς.  Είναι οι ευκαιρίες σου να εξελιχθείς.  Είναι οι εμπειρίες σου, στολίδια της ζωής σου, που σ’ έχουν φέρει μέχρι εδώ»