Φτιάξε το ιδανικό γραφείο για κάθε ηλικία – Από την Α’ Δημοτικού μέχρι τις Πανελλαδικές εξετάσεις

Το παιδικό γραφείο δεν είναι ένα έπιπλο που αγοράζεις στην πρώτη δημοτικού και περιμένεις να το υπηρετήσει πιστά μέχρι τις Πανελλαδικές. Το παιδί μεγαλώνει, το σώμα του αλλάζει, οι σχολικές απαιτήσεις αυξάνονται και μαζί τους αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο διαβάζει, συγκεντρώνεται και οργανώνει την καθημερινότητά του. Εκεί που κάποτε χρειαζόταν χώρο για ξυλομπογιές, τετράδια αντιγραφής και μια γόμα που μυστηριωδώς εξαφανιζόταν κάθε δεύτερη μέρα, αργότερα χρειάζεται βιβλία, υπολογιστή και περισσότερη ησυχία. Ένα σωστά οργανωμένο γραφείο ακολουθεί αυτές τις αλλαγές, χωρίς να απαιτεί να αγοράζεις κάθε τρία χρόνια ολόκληρο το δωμάτιο από την αρχή.

Στο δημοτικό προέχει η σωστή συνήθεια

Στις πρώτες τάξεις το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργήσεις ένα αυστηρό μικροσκοπικό γραφείο ενηλίκου, αλλά ένα σημείο όπου το παιδί θα μάθει σταδιακά να κάθεται, να συγκεντρώνεται και να τακτοποιεί τα πράγματά του. Το ύψος του γραφείου και της καρέκλας πρέπει να επιτρέπει στα πέλματα να ακουμπούν σταθερά στο πάτωμα ή σε υποπόδιο, ενώ οι αγκώνες χρειάζεται να σχηματίζουν περίπου ορθή γωνία. Προτίμησε επιφάνεια με στρογγυλεμένες άκρες, καλό φωτισμό και λίγα, προσβάσιμα συρτάρια. Τα ράφια πρέπει να βρίσκονται χαμηλά, ώστε να τα χρησιμοποιεί μόνο του. Αν χρειάζεται εσένα κάθε φορά που θέλει έναν μαρκαδόρο, η οργάνωση μάλλον σχεδιάστηκε για φωτογράφιση και όχι για παιδί.

Στο γυμνάσιο αυξάνονται οι απαιτήσεις και τα πράγματα

Στο γυμνάσιο τα μαθήματα πληθαίνουν, τα βιβλία βαραίνουν και το γραφείο αρχίζει να φιλοξενεί περισσότερα αντικείμενα από όσα θα ήθελες να παραδεχτείς. Τώρα χρειάζεται μεγαλύτερη επιφάνεια, καλύτερη αποθήκευση και σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στα σχολικά είδη και σε ό,τι χρησιμοποιεί στον ελεύθερο χρόνο του. Ένα συρτάρι για χαρτικά, κάθετες θήκες για βιβλία και ένα εβδομαδιαίο πρόγραμμα σε εμφανές σημείο μπορούν να μειώσουν σημαντικά την ακαταστασία. Παράλληλα, η καρέκλα πρέπει να ρυθμίζεται καθώς το σώμα ψηλώνει. Απόφυγε τα υπερβολικά γεμάτα ράφια και τη διακόσμηση που καταλαμβάνει τη μισή επιφάνεια. Το γραφείο μπορεί να έχει προσωπικότητα, αρκεί να μένει χώρος και για κανένα ανοιχτό τετράδιο.

Στο λύκειο το γραφείο γίνεται προσωπικός σταθμός εργασίας

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FIONA DUKE INTERIORS (@fionadukeinteriors)

Στο λύκειο το διάβασμα κρατά περισσότερο και συχνά περιλαμβάνει υπολογιστή, σημειώσεις, βοηθήματα και διαδικτυακό υλικό. Η εργονομία γίνεται πλέον απαραίτητη. Η οθόνη πρέπει να βρίσκεται περίπου στο ύψος των ματιών, το φωτιστικό να φωτίζει την επιφάνεια χωρίς αντανακλάσεις και η καρέκλα να στηρίζει σωστά τη μέση. Χρήσιμο είναι επίσης να υπάρχει αρκετό βάθος, ώστε η οθόνη να μην βρίσκεται κολλημένη στο πρόσωπο και να μπορούν να ανοίξουν μπροστά της βιβλία. Σε αυτή την ηλικία, άφησε το παιδί να συμμετέχει ουσιαστικά στην οργάνωση και την αισθητική του χώρου. Δεν σχεδιάζεις πια μια παιδική γωνιά, δημιουργείτε μαζί ένα περιβάλλον που πρέπει να αντέχει ώρες συγκέντρωσης χωρίς να μοιάζει με εξεταστικό κέντρο.

Το πιο έξυπνο παιδικό γραφείο είναι εκείνο που μπορεί να εξελίσσεται. Μια ρυθμιζόμενη καρέκλα, μια ουδέτερη και ανθεκτική επιφάνεια, μετακινούμενα συρτάρια και ράφια που αλλάζουν ύψος προσφέρουν μεγαλύτερη ευελιξία από ένα έντονα παιδικό σετ επίπλων. Παρατήρησε πώς κάθεται το παιδί, τι το δυσκολεύει και ποια αντικείμενα χρησιμοποιεί πραγματικά, αντί να οργανώνεις τον χώρο σύμφωνα με μια ιδανική εικόνα τάξης. Το γραφείο του δεν χρειάζεται να είναι μονίμως αψεγάδιαστο, χρειάζεται να το βοηθά να εργάζεται με περισσότερη άνεση και αυτονομία. Όταν προσαρμόζεται στις ανάγκες του, γίνεται κάτι πολύ σημαντικότερο από ένα ακόμη έπιπλο, γίνεται ο χώρος όπου μαθαίνει να οργανώνει σταδιακά και τον εαυτό του.

Κεντρική εικόνα και εικόνα άρθρου: iStock