Για χρόνια σου έλεγαν ότι το σωστό σπίτι είναι λευκό, ήσυχο, τακτοποιημένο, σχεδόν άφωνο. Κάπου εκεί, όμως, άρχισες να νιώθεις πως όλα μοιάζουν ίδια, άψογα αλλά άδεια. Το nostalgia-core έρχεται ως φυσική αντίδραση σε αυτή την κούραση. Δεν είναι μόδα με ημερομηνία λήξης, αλλά μια επιστροφή σε σπίτια που είχαν μνήμη, στρώσεις, χαρακτήρα. Στα ’80s, η διακόσμηση δεν ακολουθούσε αλγόριθμους αλλά ανθρώπους. Αντικείμενα μαζεμένα σε χρόνο, χρώματα που συνυπήρχαν χωρίς φόβο, υφές που έλεγαν ιστορίες. Σήμερα δεν αντιγράφεις εκείνη την εποχή, τη μεταφράζεις στη ζωή σου. Φτιάχνεις χώρο που δείχνει ποιος είσαι και όχι πόσο ενημερωμένος είσαι στις τάσεις.
Όταν το σπίτι σταματά να είναι σκηνικό
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη One Interior Magazine (@one.interior.mag)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το nostalgia-core βασίζεται στην ιδέα του lived in χώρου. Σπίτια που δεν στήθηκαν μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο αλλά εξελίχθηκαν. Στα ’80s, έβλεπες έπιπλα από διαφορετικές δεκαετίες, χαλιά με έντονα μοτίβα, βιβλιοθήκες γεμάτες αληθινά βιβλία, φωτιστικά που δεν ήταν απλώς design statements. Αυτό που επιστρέφει σήμερα δεν είναι η υπερβολή, αλλά η άνεση της προσωπικής επιλογής. Δεν σε νοιάζει αν ταιριάζουν όλα μεταξύ τους, σε νοιάζει αν σε εκφράζουν. Το nostalgia-core σου μαθαίνει να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου, να αφήνεις χώρο στο απρόβλεπτο και να δίνεις αξία στο αντικείμενο που έχει ιστορία, όχι μόνο τιμή.
Slow decorating και συνειδητή επιλογή
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Jen (@homeinnewengland)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η καρδιά αυτής της τάσης είναι το slow decorating. Διακοσμείς αργά, με σκέψη και υπομονή. Δεν αλλάζεις τα πάντα, προσθέτεις. Ένα παλιό ξύλινο τραπέζι, μια πολυθρόνα με καμπύλες, ένα κεραμικό φωτιστικό με υφή. Οι χώροι των ’80s είχαν βάθος γιατί δεν φοβόντουσαν τη μίξη. Ξύλο, ύφασμα, μέταλλο, όλα μαζί, χωρίς αυστηρούς κανόνες. Το slow decorating σου επιτρέπει να ζήσεις μέσα στο σπίτι σου και όχι να το διατηρείς σε μόνιμη κατάσταση βιτρίνας. Κάθε κομμάτι μπαίνει γιατί έχει λόγο ύπαρξης, όχι γιατί το είδες σε ένα feed.
Χρώμα, μοτίβα και μικρές συγκρούσεις
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Veronika Panta (@interioryesplz)
Στα ’80s το χρώμα δεν ζητούσε άδεια. Μπλε, κόκκινο, πράσινο, όλα συνυπήρχαν, συχνά στο ίδιο δωμάτιο. Αυτή η τάση δεν σου λέει να τα βάλεις όλα μαζί, σου λέει να μην τα φοβηθείς. Τα μοτίβα επιστρέφουν, ρίγες, florals, καρό, ακόμα και πουά, όχι ως δήλωση μόδας αλλά ως διάθεση. Ένα χαλί μπορεί να συγκρούεται γλυκά με τον καναπέ και αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο του χώρου. Μαθαίνεις πως η αρμονία δεν είναι η απόλυτη ομοιομορφία, αλλά η ισορροπία ανάμεσα σε διαφορετικά στοιχεία που τελικά δένουν.
Η διακόσμηση των ’80s, όπως τη βλέπεις σε σπίτια όπως της Katharine Hepburn, δεν προσπαθούσε να εντυπωσιάσει. Ήταν αυθεντική, ζεστή, λίγο απρόβλεπτη. Αυτό ακριβώς ζητά και το nostalgia-core σήμερα. Να σταματήσεις να σκέφτεσαι το σπίτι ως project και να το δεις ως προέκταση της ζωής σου. Να αφήσεις τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του, να δεχτείς τις ατέλειες, να επιτρέψεις στις αναμνήσεις να φαίνονται. Ένα σπίτι με χαρακτήρα δεν φωνάζει, ψιθυρίζει. Και αυτός ο ψίθυρος είναι που τελικά σε κάνει να νιώθεις πως ανήκεις εκεί.
Κεντρική εικόνα άρθρου: iStock
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Ακολουθήστε το tlife.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλα τα νέα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ