DEADLIFT Άρση θανάτου: Πλήθος κόσμου στην επίσημη πρεμιέρα του θεατρικού έργου – Φωτογραφίες TLIFE

Πλήθος κόσμου βρέθηκε στο θέατρο Εμπορικόν για την επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «DEADLIFT Άρση θανάτου», με τον φωτογραφικό φακό του TLIFE να καταγράφει στιγμιότυπα από τη θεατρική βραδιά.

Η Βαλέρια Δημητριάδου υπέγραψε το κείμενο, τη σκηνοθεσία και τη μουσική μιας σύγχρονης πολιτικής κωμωδίας, η οποία έφερε στο προσκήνιο την προσωπική ευθύνη, τις σχέσεις εξουσίας και τις αντιφάσεις της κοινωνίας, μέσα από το χιούμορ και τον σαρκασμό.

Στη σκηνή συναντήθηκαν η Μυρτώ Αλικάκη, ο Βαγγέλης Αμπατζής, ο Κωνσταντίνος Κάππας, ο Γιώργος Κορομπίλης, ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, ο Γιώργος Πυρπασόπουλος, η Μαριάμ Ρουχάτζε και η Αρετή Τίλη.

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο Οδυσσέας, ιδιοκτήτης του παλιού γυμναστηρίου DEADLIFT, ο οποίος έρχεται σε σύγκρουση με τον νεοεκλεγμένο δήμαρχο που στηρίζει το νέο, υπερσύγχρονο ΖΕΝΙΘ. Όταν ένας θάνατος ανατρέπει τις ισορροπίες, οι ήρωες καλούνται να αναμετρηθούν με τις επιλογές τους, τα συμφέροντα και τα όρια της ηθικής τους.

Δες τις φωτογραφίες του TLIFE από την επίσημη πρεμιέρα:

Λίγα λόγια την παράσταση

Ένα νέο, σύγχρονο γυμναστήριο, το ΖΕΝΙΘ, ανοίγει απέναντι από ένα παλιό συνοικιακό γυμναστήριο, το DEADLIFT, και αυτό το γεγονός γίνεται η αφετηρία δύο αντιφατικών αφηγήσεων.

Για τον Οδυσσέα, τον ιδιοκτήτη του DEADLIFT, το άνοιγμα του ΖΕΝΙΘ σηματοδοτεί την αργή διάλυση ενός κόσμου που οικοδομήθηκε πάνω στην προσωπική εργασία, τη φροντίδα και τη μικρή κλίμακα.

Για τον νεοεκλεγμένο δήμαρχο Δημήτρη Ζαφειρόπουλο, όμως, το πλήρως εξοπλισμένο γυμναστήριο ΖΕΝΙΘ ενσαρκώνει το όραμα της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας και του εκσυγχρονισμού μιας πόλης που διεκδικεί το μέλλον της.

Ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν δημιουργείται μόνο μία σύγκρουση συμφερόντων, αλλά και μία αντιπαράθεση δύο διαφορετικών τρόπων κατανόησης του κόσμου.

Οι δύο άντρες αφηγούνται την ίδια ιστορία από διαφορετικές κοινωνικές θέσεις, επιβεβαιώνοντας πως κάθε αφήγηση είναι υποκειμενική και εξαρτάται από το βίωμα του ανθρώπου που τη διηγείται και τον αντίκτυπο που αυτό είχε στη ζωή του.

Η αλήθεια δεν προκύπτει ως αντικειμενικό γεγονός αλλά ως προϊόν εμπειρίας, συμφέροντος και επιθυμίας. Και οι δύο αφηγήσεις, όμως, συγκλίνουν τελικά στο ίδιο αναπόδραστο συμβάν: τον θάνατο ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Με σατιρική ματιά, γρήγορο ρυθμό και συνεχείς ανατροπές, η παράσταση στρέφει το βλέμμα σε όσους παλεύουν να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους μέσα σε ένα περιβάλλον που διαρκώς μεταβάλλει τους όρους του παιχνιδιού. Αλήθεια, πόσο ανθεκτικός μπορεί να παραμείνει ο ηθικός μας πυρήνας όταν η επιβίωσή μας βρίσκεται υπό διαρκή διαπραγμάτευση;

Πού τελειώνει η προσωπική ευθύνη και πού αρχίζει η ευθύνη ενός ολόκληρου συστήματος; Και όταν μια ανθρώπινη απώλεια έρχεται να ανατρέψει τις ισορροπίες, μπορεί πράγματι να μετακινήσει κάποιον που έχει ήδη επιλέξει πλευρά; Ή όταν μπαίνει κανείς στο παιχνίδι της εξουσίας και των συμφερόντων, είναι πλέον αδύνατο να σταματήσει να παίζει;

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος