Η Δώρα Παντέλη, λίγο μετά την παρουσίαση του FINAL FOUR, επισκέφθηκε το studio του TLIFE για μία εξομολογητική συνέντευξη στον Χρήστο Κούτρα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Το γενικό πλαίσιο της συζήτησης περιστρέφεται γύρω από την πολυδιάστατη ζωή της αθλητικογράφου και παρουσιάστριας, συνδυάζοντας την απαιτητική της καριέρα με τη μητρότητα και τα μελλοντικά της σχέδια.
Αρχικά, αναλύεται το σημαντικό επαγγελματικό της ορόσημο ως η πρώτη Ελληνίδα οικοδέσποινα του μπασκετικού Final Four, μια εμπειρία γεμάτη ευθύνες και άγχος.
«Ήταν μια τεράστια ευθύνη. Αλλά ήτανε και κάτι που το περίμενα πολλά χρόνια. Ήταν το ένατο Final Four μου. Και έλεγα κάποια στιγμή, περιμένω πότε θα μου πούνε να είμαι η οικοδέσποινα σε ένα Final Four.
Ήρθε η πρόταση, με μεγάλη μου χαρά την αποδέχτηκα. Ήτανε κάτι πολύ κουραστικό, πολύ αγχωτικό. Αλλά νομίζω ότι το έφερα εις πέρας, με αξιοπρέπεια, με χαμόγελο και ήταν κάτι που θα κοιτάζω πίσω, νομίζω, σε όλα αυτά που έχω κάνει σε λίγα χρόνια, και θα λέω “ήταν κάτι το οποίο ανέβασε λίγο το επίπεδο παραπάνω σε αυτό που κάνω”».
Παράλληλα, η Δώρα Παντέλη μιλάει ανοιχτά για τη δυσκολία, την τοξικότητα και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται συχνά οι γυναίκες στον ανδροκρατούμενο χώρο των γηπέδων.
«Έχει μία ιδιαιτερότητα το δικό μας επάγγελμα. Δηλαδή μπορεί τη μία μέρα να σε αποθεώσουν και να βγάζουν όλοι φωτογραφία μαζί σου και την άλλη μέρα να σε βρίζουν και να σου στέλνουν μηνύματα ανάλογα με το τι συμβαίνει με τ’ αποτελέσματα των ομάδων, με τη διάθεση των οπαδών…
Υπάρχει μία πάρα πολύ μεγάλη τοξικότητα, που στην αρχή δεν μπορούσα να τη διαχειριστώ. Και θα σου είμαι πάρα πολύ ειλικρινής. Γιατί είμαι κι ένας άνθρωπος που… ενώ δουλεύω μπροστά σε μια κάμερα, δεν είμαι ακόμα 100% άνετη μπροστά σε αυτή. Και όταν συμβαίνουν τέτοιου είδους περιστατικά σε κοινή θέα, αυτό με προβληματίζει, με κάνει να αισθάνομαι άσχημα, ξέρεις, μαζεύομαι…
Έχω μάθει να το διαχειρίζομαι πλέον, γιατί στην αρχή δεν ήταν διαχειρίσιμο. Δηλαδή πολλές φορές, θυμάμαι, σε γήπεδο να έχει γίνει τέτοιου είδους επίθεση ηβριστική, την ώρα που έκανα εκπομπή και να βγάζω τα ακουστικά μου και να φεύγω με κλάματα.
Και να μου εξηγούν οι συνάδελφοί μου, που είναι πάρα πολλά χρόνια σε αυτό το επάγγελμα κι έχουν τρομερή εμπειρία, ότι σε αυτή τη δουλειά πρέπει να έχεις γερό στομάχι, και πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία…
Η νοοτροπία των αντρών μέσα στα γήπεδα, το πώς συμπεριφέρονται σε μια γυναίκα, ακόμα και στους συναδέλφους μου τους άντρες, γιατί αυτές οι συμπεριφορές γίνονται σε κοινή θέα, γίνονται πολλές φορές μπροστά στα παιδιά τους, δεν είναι ένα πολύ άσχημο παράδειγμα;
Θα σου πω όμως, είμαι 11 χρόνια σε αυτό το επάγγελμα, έχει αλλάξει, δεν είναι το ίδιο με πριν 10 χρόνια! Αλλά έχουμε πολλή δουλειά ακόμα μπροστά μας, για να γίνουν τα πράγματα… να μπορούμε εμείς να κάνουμε τη δουλειά μας με αξιοπρέπεια».
Όσο για σχόλια που πιθανόν να έχει ακούσει ο σύζυγός της Τζον Μεραμβελιωτάκης για την ίδια σε κάποια επίσκεψή του στο γήπεδο, αποκάλυψε:
«Του έχω εξηγήσει, του λέω “Τζον, στο γήπεδο, μπορεί να ακούσεις κάτι που να μη σ’ αρέσει για μένα”. Και δεν λέει κάτι. Καταλαβαίνει ότι εκείνη τη στιγμή, ο καθένας θέλει να υποστηρίξει την ομάδα του, ότι έχουνε μια άποψη για τις γυναίκες, δυστυχώς, η οποία είναι λίγο λάθος και διαστρεβλωμένη αρκετά».
Σε ένα πιο προσωπικό επίπεδο, η Δώρα Παντέλη αναφέρεται με έντονη συγκίνηση στη μητέρα της, η οποία υπήρξε το απόλυτο πρότυπο ανθεκτικότητας και αυτοθυσίας για εκείνη μεγαλώνοντάς την μέσα από πολλές δυσκολίες.
«Είναι μια γυναίκα που παντρεύτηκε 17 χρονών… Έκανε κατευθείαν εμένα. Δεν πρόλαβε καν να τελειώσει το σχολείο. Δεν πρόλαβε να σπουδάσει. Θυσίασε τη ζωή της όλη για να κάνει δυο παιδιά και πάλευε. Έκανε δύο δουλειές, έκανε και τρίτη δουλειά όταν χώρισε, άνοιξε επιχείρηση μόνη της, αγόρασε σπίτι… Είναι πολύ άξια γυναίκα. Και συγκινούμαι.Δεν μας έλειψε αγάπη, δεν μας έλειψε φαγητό… Μπορεί να μην είχα τα πιο καινούρια παπούτσια, ή να μην είχα το πιο καινούριο κινητό, ή να μην μπορούσα να σπουδάσω στη Νέα Υόρκη, αλλά μου έδωσε κίνητρο να προσπαθήσω και να προχωρήσω».
Αυτό το πρότυπο την ωθεί σήμερα να είναι μια ανεξάρτητη και δυναμική μητέρα για τον 10 μηνών γιο της.
«Αύριο μεθαύριο θέλω να ξέρει για τις γυναίκες, ότι είναι δυναμικές, ότι είναι ανεξάρτητες… Ότι δουλεύουν πολύ, ότι δεν τις ορίζει ούτε ο άντρας τους, ούτε ο μπαμπάς τους, ούτε το τι θα πει ο καθένας, δηλαδή τι θα γράψουν για μένα στα social media… Θέλω να έχει ένα πρότυπο μητέρας, που να τον κάνει να κυνηγήσει τη ζωή του και να γίνει ο πρωταγωνιστής μόνος του. Όχι ο πρωταγωνιστής που είχε μαμά τη Δώρα και μπαμπά τον Τζον. Να ανεξαρτητοποιηθεί με όλη τη σημασία της λέξης!»
Καθοριστικό ρόλο στην ισορροπία της παίζει ο σύζυγός της, Τζον, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, επενδυτής και παραγωγός, ο οποίος την υποστηρίζει έμπρακτα και την ωθεί να εξελίσσεται συνεχώς.
«Αν δεν είχα το σύζυγό μου, γενικά, σε όλο αυτό το κομμάτι, δεν ξέρω αν θα είχα καταφέρει και να γυρίσω τόσο γρήγορα στη δουλειά μετά την εγκυμοσύνη, αλλά και να συνεχίσω όλα αυτά που κάνω και να κάνω κι ακόμα περισσότερα. Νομίζω ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο να είναι υποστηρικτικός ο σύντροφός σου, ειδικά όταν κάνεις μια τέτοια δουλειά που έχει πάρα πολλές απαιτήσεις, πάρα πολύ άγχος, γιατί εγώ δεν είμαι και άνθρωπος που κλείνει την πόρτα του σπιτιού και αφήνω το άγχος μου απ’ έξω…
Πάντα ο Τζον είναι αυτός που θα μου πει, θέλω να κάνεις κι αυτό, και είσαι πολύ καλή σε αυτό… είναι αυτός που θα με φρενάρει, είναι αυτός που θα μου πει… κάνει περισσότερα, μην αδικείς τον εαυτό σου, ζήτα περισσότερα. Είναι αυτός που είναι σαν manager μου… αλλά δεν είναι ο manager μου! ».
Στη συνέντευξη δεν γινόταν να μην αναφερθεί το απαιτητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Harvard που παρακολούθησε, έχοντας στο μυαλό της τη διαδρομή της από τα γήπεδα του Περιστερίου μέχρι τις συνεργασίες της με το NBA, τη Euroleage και τη Fiba.
«Έφτιαχνα το βιογραφικό μου για την αίτηση για το Harvard… και μετά από δυο εβδομάδες ήρθε το letter of acceptance. Και εκεί, πραγματικά συγκινήθηκα! Σκεφτόμουν ότι το κοριτσάκι που ξεκίνησε το 1998 να παίζει μπάσκετ σε ανοιχτά γήπεδα στο Περιστέρι, σε τσιμέντα και είχε ένα ζευγάρι παπούτσια όλο το χρόνο, τώρα είναι στο Harvard και δουλεύει με το NBA, με την Ευρωλίγκα, με τη FIBA και έχει μια ζωή η οποία είναι καλή».
Επίσης, αποκαλύπτει τα επόμενα βήματά της, που περιλαμβάνουν τη δημιουργία μιας εκπομπής, δικής της παραγωγής για γρήγορα αυτοκίνητα.
«Όπως ξεκίνησα μια διαφημιστική εταιρεία, εδώ κι ένα χρόνο έχω μια εταιρεία παραγωγής. Οπότε θα μπω και στο κομμάτι αυτό και κοιτάζω πώς θα μπορέσω να εξελίξω ακόμα περισσότερο αυτό που κάνω… Πίσω από τις κάμερες. Από το να κάνω αρχισυνταξία στις εκπομπές, μετά προτείνοντας διάφορα projects και για μένα αλλά και για άλλους ανθρώπους… Τώρα έχω την επιμέλεια αρκετών πραγμάτων… Και σιγά σιγά, θέλω να το χτίσω, να δω, μήπως μπορώ να κάνω και κάτι διαφορετικό… Στο κομμάτι είτε έχει να κάνει με ταινίες, είτε έχει να κάνει με καλλιτέχνες, διάφορα πράγματα. Το σκέφτομαι γενικά 360 το κομμάτι αυτό που κάνω.
Ξεκινάω την παραγωγή στην πρώτη δική μου εκπομπή για αυτοκίνητα. Έχω ένα πάθος με τα γρήγορα αυτοκίνητα».
Παράλληλα εκφράζει το δημιουργικό της άγχος για τον γάμο της που θα πραγματοποιηθεί στις 25 Ιουλίου.
«Με αγχώνει ο γάμος… Γιατί έχω αναλάβει εξολοκλήρου το σχεδιασμό! Και είμαι τελειομανής! Είναι όλα έτοιμα! Όμως. Θέλω ο κόσμος να περάσει καλά, θέλω να γίνει ένα ωραίο γλέντι, να φάμε ωραία και να θυμόμαστε αυτές τις στιγμές, δεν με νοιάζει τίποτα άλλο».
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ