Η Ξένια Βέρρα στο TLIFE: «Είχα φτάσει στο μηδέν, σκέφτηκα να τα παρατήσω» – Το θαύμα που βίωσε και η αλλαγή στον τρόπο που βλέπει τη ζωή

Η Ξένια Βέρρα ανήκει στη νέα γενιά των καλλιτεχνών που έχουν καταφέρει να φέρουν το δημοτικό τραγούδι πιο κοντά στο νεανικό κοινό, χωρίς να αλλοιώσουν την αυθεντικότητά του.

Με ένα καλοκαίρι γεμάτο εμφανίσεις σε πανηγύρια σε όλη την Ελλάδα και το νέο της τραγούδι «Το γλέντι ξεκινάει» να γνωρίζει μεγάλη απήχηση, η δημοφιλής τραγουδίστρια μιλά στο TLIFE για όσα δεν γνωρίζουμε για εκείνη. Από την ψυχοθεραπεία που, όπως λέει, της άλλαξε τον τρόπο που βλέπει τη ζωή, μέχρι τη στιγμή που σκέφτηκε να εγκαταλείψει το τραγούδι, την πίστη στον Θεό, τα υβριστικά σχόλια στα social media και τη μεγάλη αγάπη που εισπράττει από τον κόσμο στα πανηγύρια.

Αυτή την περίοδο το πρόγραμμά σου είναι αρκετά φορτωμένο. Τα πανηγύρια έχουν ξεκινήσει δυναμικά.

Νομίζω ότι κάθε καλοκαίρι ο κόσμος, μαζί με τα μπάνια και τις διακοπές του, περιμένει να έρθει στα πανηγύρια για να χορέψει και να διασκεδάσει.

Τα πανηγύρια έχουν άλλες απαιτήσεις σε σχέση με τα νυχτερινά κέντρα. Δεν υπάρχει χρονικό όριο στο πρόγραμμα και τις περισσότερες φορές κρατούν μέχρι το πρωί. Πόσο εύκολο είναι να αντέξει κάποιος αυτό το πρόγραμμα;

Η αλήθεια είναι ότι το καλοκαίρι ρυθμίζω το σώμα μου σε διαφορετικό ωράριο και διαφορετικές συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η αγάπη που παίρνω από τον κόσμο και όλη αυτή η ενέργεια με κάνουν να ξεχνάω την όποια κούραση και μου δίνουν ακόμη περισσότερη δύναμη για να συνεχίζω.

Εσύ προτιμάς τα νυχτερινά μαγαζιά, όπου λειτουργείς σε ένα πιο συγκεκριμένο πλαίσιο, ή τα πανηγύρια;

Μου αρέσουν τα νυχτερινά μαγαζιά της Αθήνας, αλλά σαν το πανηγύρι δεν έχει. Εκεί γινόμαστε ένα με τον κόσμο. Υπάρχει μια άλλη ενέργεια.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε όλο και περισσότερα νέα παιδιά να προτιμούν αυτόν τον τρόπο διασκέδασης.

Αλήθεια είναι αυτό και μπορώ να πω ότι είναι κάτι που με συγκινεί. Πριν λίγο καιρό ήμουν στα Γιάννενα. Από κάτω υπήρχαν περίπου 4.000 άτομα, εκ των οποίων τα τρία τέταρτα ήταν άνθρωποι ηλικίας 18 έως 30 ετών. Ήθελα να βάλω τα κλάματα. Με συγκινεί να βλέπω νέα παιδιά να στρέφονται στην παράδοση.

Ίσως βοηθάει το γεγονός ότι κι εσύ είσαι αρκετά μικρή.

Ενδεχομένως να παίζει κι αυτό έναν ρόλο, γιατί υπάρχουν αρκετοί νέοι καλλιτέχνες πλέον στο παραδοσιακό τραγούδι, κάτι που το κάνει πιο προσιτό στη νέα γενιά. Η δική μου αμεσότητα νομίζω πως έχει ξεκλειδώσει αρκετά «κουτάκια», ώστε να προσεγγίσουν πιο εύκολα την παραδοσιακή μουσική και τα πανηγύρια.

Θυμάσαι κάποιο ευτράπελο;

Ένα πρόσφατο που θυμάμαι είναι η πρόταση γάμου που μου έκανε κάποιος στα Γιάννενα πριν από μερικές ημέρες. Το βρήκα κολακευτικό, αλλά και πολύ αστείο.

Κυκλοφόρησε πρόσφατα και το νέο σου τραγούδι.

Ναι, κυκλοφόρησε το τραγούδι μου σε οπτικοποιημένη μορφή με τίτλο «Το γλέντι ξεκινάει», σε μουσική του Γιάννη Περδικάρη και στίχους του Πάνου Ανδριτσάκη. Είναι ένα τραγούδι που έχει ήδη πάρει πολλή αγάπη από τον κόσμο. Ειδικά στο TikTok φιγουράρει πολύ ψηλά.

Το TikTok πλέον βοηθάει πολύ στο να γίνει ένα κομμάτι επιτυχία.

Βοηθάει πάρα πολύ, γιατί δίνει μια άλλη αμεσότητα. Ο κόσμος μπορεί να σε δει σε διάφορες φάσεις της ζωής σου και της καθημερινότητάς σου. Προσωπικά, πέρα από μουσικά βίντεο, μπορεί να ανεβάσω και πράγματα που συμβαίνουν στα backstage, γιατί θέλω να βλέπει ο κόσμος ότι δεν είναι όλα ονειρικά πλασμένα σε μια δουλειά. Μου αρέσει να επικοινωνώ και τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουμε.

Σε ένα πανηγύρι, για παράδειγμα, δεν υπήρχε σκάλα για να ανέβουμε στη σκηνή και βάλαμε τελάρα από αναψυκτικά. Το ανέβασα στο TikTok και έγινε viral. Συμβαίνουν αυτά στα πανηγύρια, αλλά αυτή είναι και η μαγεία τους. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να τσαλακώσω την εικόνα μου. Ίσα-ίσα, μου αρέσει και γελάω. Αυτή είναι η αλήθεια μου.

Ο στόχος μου είναι οποιαδήποτε δυσκολία να τη μετατρέπω σε χαρά και διασκέδαση, γιατί καθημερινά έχουμε πολλές δυσκολίες να αντιμετωπίσουμε. Θέλω να βλέπω πάντα τον κόσμο με αισιοδοξία.

Έβλεπες πάντα την αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων;

Όχι. Μετά από οκτώ χρόνια ψυχοθεραπείας μπορώ να πω ότι έχει αλλάξει ριζικά ο τρόπος που σκέφτομαι και αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία έχει ελαφρύνει πολύ η ψυχή μου.

Τι έχεις αφήσει πίσω από εκείνον τον «παλιό» σου εαυτό;

Έχω αφήσει πίσω μου τις δεύτερες και τρίτες σκέψεις που έκανα για κάθε τι που μου συνέβαινε. Πλέον δεν σκέφτομαι τίποτα. Πάω και ό,τι γίνει. Αυτό ομολογώ ότι με ξεκούρασε πάρα πολύ.

Τι είναι αυτό που ανακάλυψες για σένα μέσα από το ταξίδι της ψυχοθεραπείας;

Αυτό που δεν ήξερα για μένα και το ανακάλυψα μέσω της ψυχοθεραπείας είναι ότι είμαι τόσο επικοινωνιακή. Όταν ξεκίνησα στη δουλειά και ερχόταν ο κόσμος να μου εκφράσει την αγάπη και τον θαυμασμό του, ήμουν αρκετά επιφυλακτική. Δεν μιλούσα εύκολα. Είχα τη συστολή της νεότητας. Και από εκεί που ντρεπόμουν ακόμη και να μιλήσω, ξαφνικά ξεκλειδώθηκα. Είναι τεράστια ευλογία αυτό το πράγμα.
Τι είναι αυτό που σε οδήγησε να ασχοληθείς με το τραγούδι;

Η μουσική είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικογένειά μου. Νομίζω ότι ήταν μονόδρομος να ασχοληθώ με το τραγούδι και δεν σου κρύβω ότι το θεωρώ ένα ευλογημένο επάγγελμα. Δεν ήταν όμως αυτοσκοπός μου από μικρή να γίνω τραγουδίστρια.

Νηπιαγωγός σπούδασα, αυτό ήθελα να κάνω. Καθώς, όμως, εξελίχθηκα φωνητικά, ο μπαμπάς μου, που είναι επίσης μουσικός και τραγουδιστής, με παρότρυνε να ασχοληθώ με το τραγούδι. Άρχισα σιγά σιγά να κλείνω κάποιες δουλειές, γιατί λόγω του επιθέτου μου υπήρχε μια μικρή ζήτηση, και κάπως το ένα έφερε το άλλο. Δεν είχα προγραμματίσει τίποτα.

Γυρνώντας πίσω στον χρόνο, υπάρχουν στιγμές που μετανιώνεις που δεν ακολούθησες τις σπουδές σου ως νηπιαγωγός;

Όχι. Δεν μετανιώνω για τίποτα στη ζωή μου. Έχω κάνει λάθη, αλλά τα έχω αποδεχτεί. Από τη στιγμή που τα αποδέχτηκα, ένιωσα μια λύτρωση και μπορώ πλέον να βαδίζω προς αυτό που οραματίζομαι για τον εαυτό μου.

Η κριτική σε επηρεάζει;

Πλέον όχι. Στα social media δέχομαι αρκετά υβριστικά μηνύματα. Έχω καταλάβει όμως ότι δεν έχουν να κάνουν με εμένα προσωπικά, αλλά με μια τάση που έχουν πολλοί άνθρωποι να ξεσπούν με αυτόν τον τρόπο.

Μπαίνεις στη διαδικασία να απαντήσεις;

Όχι. Δεν με ενδιαφέρει να απαντήσω ή να καταλάβω γιατί γράφουν ό,τι γράφουν. Δεν μπορώ να μπω στην ψυχοσύνθεση του καθενός. Είναι σημεία των καιρών αυτά. Δεν σου κρύβω όμως ότι με στενοχωρεί που υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που δεν είναι ευτυχισμένοι με τη ζωή τους. Έχουμε φτάσει στο 2026, έχουμε περάσει τόσες δυσκολίες και δεν έχουμε μπει ακόμη στη διαδικασία να «σκάψουμε» λίγο μέσα στη ψυχή μας.

Την πρώτη φορά που διάβασες ένα τέτοιο σχόλιο πώς αντέδρασες;

Δεν μπορώ να πω ότι σοκαρίστηκα. Εντάξει, ξαφνιάστηκα, αλλά πλέον γελάω. Σοκ, νομίζω, ήταν περισσότερο για την οικογένειά μου, που έπρεπε να τους εξηγήσω ότι δεν χρειάζεται να δίνουν σημασία. Πλέον το διαχειρίζονται κι εκείνοι καλύτερα.

Έχει έρθει ποτέ κάποιος να σου πει από κοντά όλα αυτά που σου γράφουν στα social media;

Ποτέ. Από κοντά όλοι λένε τα καλύτερα. Με βρίζεις κάτω από τα βίντεο; Έλα από κοντά και πες μου ότι με θεωρείς άφωνη και ατάλαντη να το συζητήσουμε. Δεν μπορώ όμως να ασχοληθώ περισσότερο. Έχω πολλά πιο ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω στη ζωή μου.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να δίνεται μεγαλύτερος χώρος στο δημοτικό τραγούδι και μέσω της τηλεόρασης. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για εσάς;

Είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί δίνεται βήμα και σε εμάς, τους τραγουδιστές του δημοτικού τραγουδιού, αλλά και ώθηση στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με αυτό και ίσως διστάζουν.

Κι εγώ τον χειμώνα συμμετείχα στο J2US. Ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Το διασκέδασα πάρα πολύ. Ήμασταν μια παιδική χαρά. Θα το ξαναέκανα με μεγάλη χαρά. Όταν χρειάζεται να μπω σε μια διαδικασία μεταμόρφωσης ή να έρθω σε επαφή με μουσικά είδη που δεν έχω ξανατραγουδήσει, τρελαίνομαι. Μου αρέσουν οι προκλήσεις.

Νομίζω ότι η εβδομάδα που διασκέδασα περισσότερο ήταν εκείνη που χρειάστηκε να τραγουδήσω Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Είχα αγχωθεί πάρα πολύ. Έλεγα στη Βικτώρια Χαλκίτη: «Βοήθησέ με, δεν ξέρω τι θα κάνω». Τελικά το απόλαυσα. Ένιωθα σαν να είμαι πέντε χρονών.

Νομίζω ότι αυτή τη χαρά του μικρού παιδιού την έχεις για τα πάντα. Τουλάχιστον αυτό βγάζεις στους γύρω σου.

Έχω έναν ενθουσιασμό για τη ζωή γενικότερα. Όπως σου είπα, δεν ήμουν έτσι. Έγινα και από τότε μόνο καλά πράγματα έρχονται στη ζωή μου. Όταν έγινε αυτή η αλλαγή μέσα μου, άρχισα να βλέπω διαφορετικά και τους γύρω μου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο έδρασαν τα προηγούμενα χρόνια. Όλοι φέρουμε τραύματα από την παιδική μας ηλικία, με τα οποία πρέπει να μάθουμε να πορευόμαστε και να κατανοούμε γιατί κάποιοι άνθρωποι μπορεί να φέρθηκαν όπως φέρθηκαν.

Έχεις νιώσει ποτέ να αδικείσαι;

Το επάγγελμά μας είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικό. Ενδεχομένως κάποιες φορές να έχουν προσπαθήσει υπογείως να με υπονομεύσουν, αλλά δεν δίνω σημασία. Γίνονται πράγματα ανά διαστήματα. Παλιά αυτό με στενοχωρούσε, πλέον δεν ασχολούμαι. Κοιτάζω μόνο το επόμενό μου βήμα.

Σε βλέπω εδώ με τον αδελφό σου, ο οποίος δείχνει να σε στηρίζει αρκετά.

Είναι πράγματι πολύ υποστηρικτικός. Δουλεύουμε και μαζί, γιατί παίζει βιολί. Περνάει… βασανιστήρια μαζί μου. Μου λέει ότι είμαι η χειρότερη συνεργάτης. (γέλια) Είμαι αρκετά απαιτητική, είναι η αλήθεια.

Βέβαια, προσπαθώ να μη τα μπλέκω. Στη δουλειά είμαστε συνεργάτες, στο σπίτι είμαστε αδέλφια.

Πέρα από τη μουσική, τι είναι αυτό που απολαμβάνεις να κάνεις;

Απολαμβάνω τις στιγμές με την οικογένειά μου. Η πίεση της καθημερινότητας δεν μου αφήνει τον χρόνο να είμαι όσο θα ήθελα μαζί τους. Όταν όμως μπορώ, πηγαίνω στην Πάτρα να τους δω, να ηρεμήσω, να… «τσακωθούμε» οικογενειακά.

Μου αρέσει επίσης να βλέπω τους φίλους μου, παρότι δεν έχω πολύ χρόνο. Τώρα κατάφερα να ξεκλέψω δύο ημέρες και να πάω διακοπές με την κολλητή μου και πέρασα ονειρικά.

 

Πόσο εύκολο είναι για κάποιον που κάνει αυτή τη δουλειά, με τόσα ταξίδια, να βρίσκει χρόνο για την προσωπική του ζωή;

Δεν είναι εύκολο. Πλέον, όμως, όλοι οι δικοί μου άνθρωποι έχουν αποδεχτεί το πρόγραμμά μου και δείχνουν κατανόηση.

Ποια θα ήταν για σένα η ιδανική επαγγελματική εξέλιξη;

Το ιδανικό για μένα είναι αυτό που ζω τώρα. Χαίρομαι για όλα τα καλά που έχουν έρθει στη ζωή μου. Έχω δουλέψει πάρα πολύ για να φτάσω εδώ που έχω φτάσει. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία και τίποτα δεν σου χαρίζεται επειδή μπορεί να έχεις ένα επίθετο που, για κάποιους λόγους, είναι ευρέως γνωστό.

Στη δική μου περίπτωση, ειδικά, το επίθετό μου δεν λειτούργησε μόνο θετικά. Τα πρώτα χρόνια λειτούργησε υπέρ μου, γιατί δεν χρειάστηκε να χτυπήσω καμία πόρτα για να δουλέψω. Με καλούσαν σε δουλειές επειδή είχα το επώνυμο Βέρρα. Αργότερα, όμως, όλο αυτό άρχισε να γυρίζει μπούμερανγκ.

Έφτασα κάποια στιγμή στο μηδέν επαγγελματικά. Σκέφτηκα ότι ίσως δεν είμαι τελικά γεννημένη γι’ αυτό και πρέπει να τα παρατήσω. Τελικά αποφάσισα να το παλέψω, ενθαρρύνοντας τον εαυτό μου. Σταμάτησα να απογοητεύομαι από ανθρώπους που περίμενα να με βοηθήσουν και δεν το έκαναν. Όταν κάποιος δεν σε βοηθά, υπάρχει λόγος. Υπήρξαν όμως άλλοι άνθρωποι που μου άνοιξαν ακόμη περισσότερες πόρτες.

Έχεις κατανοήσει τους λόγους που αυτοί οι άνθρωποι δεν σε βοήθησαν;

Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να αναλύσω το γιατί. Ο χρόνος μου είναι πολύτιμος για να τον σπαταλήσω σε τέτοιες αναλύσεις.

Την περίοδο που πέρασε από το μυαλό σου να τα παρατήσεις, ο μπαμπάς σου, που ήταν και εκείνος που σε παρότρυνε να ασχοληθείς με το τραγούδι, τι σου έλεγε;

Δεν το ήξερε. Δεν το ήξερε κανείς. Ήταν μια εσωτερική μάχη.

Δύσκολο να το περνάει κανείς μόνος του αυτό…

Όταν είσαι το πρώτο παιδί μιας πενταμελούς οικογένειας, αναλαμβάνεις να σηκώσεις το «λάβαρο της επανάστασης» και ένα μεγαλύτερο βάρος. Ελάχιστα πράγματα επικοινωνούσα σε σχέση με τις εσωτερικές μου ανησυχίες. Από πολύ μικρή ήμουν ανεξάρτητη. Έτσι γεννήθηκα. Έχω αρχηγικές τάσεις από παιδί.

Μου έλεγες πριν ότι έχεις ταξιδέψει και στο εξωτερικό για να τραγουδήσεις. Πώς σε υποδέχεται εκεί ο κόσμος;

Η αγάπη που εισπράττουμε από τον κόσμο στο εξωτερικό δεν υπάρχει. Η υποδοχή ξεκινά από το αεροδρόμιο, όπου έρχονται και σε αγκαλιάζουν. Είναι πρόθυμοι να σε φιλοξενήσουν και να κάνουν ό,τι μπορούν για να σε ευχαριστήσουν. Αυτά τα ταξίδια, στην Αυστραλία και τον Καναδά, μένουν για πάντα στην καρδιά μου.

Έχεις μιλήσει ανοιχτά και για τη μεγάλη πίστη που τρέφεις στον Θεό.

Πιστεύω πάρα πολύ. Από την πίστη μου στον Θεό αντλώ τη δύναμη για τη ζωή και για όσα κάνω. Με έχει βοηθήσει σε όλα μέχρι σήμερα. Όταν έρχονται στιγμές που δοκιμάζεται ακόμη και η υγεία σου, εναποθέτεις στον Θεό όλες τις ελπίδες σου και τελικά λαμβάνεις αυτά τα μικρά θαύματα της πίστης. Εγώ τα έχω λάβει σε υπέρμετρο βαθμό.

Έχει κλονιστεί ποτέ αυτή σου η πίστη;

Ποτέ. Και είμαι κατηγορηματική σε αυτό. Το 2018 ο πατέρας μου αρρώστησε. Τότε οι γιατροί του έδιναν μόλις έξι μήνες ζωής. Θύμωσα. Είπα μέσα μου ότι κανένα βιβλίο δεν θα ορίσει πόσο καιρό θα ζήσει ο πατέρας μου. Άλλος θα το αποφασίσει αυτό. Προσευχήθηκα βαθιά και έζησα το θαύμα. Οκτώ χρόνια μετά είμαστε ακόμη εδώ και ο πατέρας μου είναι ακμαιότατος.

Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ την επιστήμη. Όλη η οικογένειά μου έχει μεγάλη πίστη. Έχω και τέσσερις ξαδέλφες μοναχές. Είναι μια ιδιαίτερη συνθήκη, αλλά για να πήραν αυτή την απόφαση, μάλλον είχαν αυτό το κάλεσμα. Νιώθω ευλογημένη που έχουμε τέσσερις μοναχές στο σόι μας.

Σε δύσκολες περιόδους θα καταφύγεις σε εκείνες για να ζητήσεις μια συμβουλή;

Η αλήθεια είναι ότι η επικοινωνία μας δεν είναι συχνή, γιατί το κάθε μοναστήρι έχει τους δικούς του κανόνες. Στην περιπέτεια υγείας του πατέρα μου, όμως, όλες με κάλεσαν – κάτι που δεν είναι εύκολο – για να ρωτήσουν τι κάνει και πώς είναι.