Ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Αθηνά Μαξίμου παραχώρησε μια από κοινού συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ! και τον δημοσιογράφο, Γιώργο Πράσινο.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Οι δύο ηθοποιοί, με αφορμή τη νέα τους θεατρική συνάντηση στην ταράτσα του θεάτρου «Λαμπέτη», αποκάλυψαν ότι δεν μπορούσαν να είναι μαζί όταν πρωτοερωτεύτηκε ο ένας τον άλλον ενώ δεν δίστασαν να απαντήσουν με ειλικρίνεια γιατί δεν έγιναν γονείς.
Είστε πάνω από είκοσι χρόνια μαζί. Πώς γνωριστήκατε;
Αιμίλιος: Γνωριστήκαμε στο χειμερινό Λαμπέτη. Τον Απρίλιο του 2004. Είδα την παράσταση Ψευτοϋπηρέτρια του Μαριβώ, όπου έπαιζε η Αθηνά. Σαν να σταμάτησε κόσμος για μένα όταν βγήκε η Αθηνά. Ήρθα να δω μια παράσταση και τελικά έβλεπα μόνο την Αθηνά.
Αθηνά: Θυμάμαι πως είχαμε γνωριστεί πολύ νωρίτερα, μας είχε συστήσει ο Νίκος Καραθάνος στο Γκαζάκι τότε, αλλά δεν ξαναμιλήσαμε. Κάπου το 1996, τον είδα στην ταινία Απόντες του Νίκου Γραμματικού, που είχε κερδίσει 4 βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, και είπα «ααα, ποιο είναι αυτό το όμορφο πλάσμα;!». Όταν έπαιζα εδώ, στο Λαμπέτη, θυμάμαι να είμαι στη σκηνή και ξαφνικά ακούω ένα γέλιο και λέω «αυτό το γέλιο το ξέρω», χωρίς να το ξέρω. Μπαίνοντας στην κουίντα για να περιμένω την επόμενη σκηνή μου, ξανακούω το γέλιο, και τότε κατάλαβα πως «αυτό το γέλιο είναι ο Αιμίλιος Χειλάκης». Με έπιασε χαρά και ενθουσιασμός.

Αιμίλιος: Νομίζω πως εκείνο το βράδυ ερωτευτήκαμε. Για κάποιους λόγους δεν μπορούσαμε να είμαστε μαζί.
Αθηνά: Μα δεν ξεκίνησε ως έρωτας. Αυτός ο ενθουσιασμός μετεξελίχθηκε σε κάτι άλλο.
Αιμίλιος: Τρόμαξα από τον έρωτά μου για την Αθηνά. Συγκλονίστηκα. Δεν το πίστευα πως στα 34 μου θα μου συμβεί κάτι τόσο μεγάλο. Πίστευα πως οι θηριώδεις έρωτες συμβαίνουν στην εφηβεία, κάπου στα 20, γιατί εκεί είναι η στιγμή που το θυμικό και οι αδρεναλίνες συναντιούνται. Αυτός ο συγκλονισμός εμένα με φόβισε, τραβήχτηκα πίσω, αλλά μετά από τέσσερις μήνες… δουλεύαμε στην ίδια παράσταση, το Αν μια νύχτα του χειμώνα του Βασίλη Παπαβασιλείου στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας.
Αθηνά: Χειμερινή σεζόν 2004 στο θέατρο Απόλλων στην Πάτρα. Εκεί, για δύο μήνες, ξεκινήσαμε να θέτουμε τον έρωτά μας σε μια πιο κανονική βάση και από τότε, τον Ιανουάριο του 2005, είμαστε συνεχώς μαζί.
Αρκετά σύντομα παντρευτήκατε. Ο γάμος σας έγινε την 1η Οκτωβρίου 2006 στο εκκλησάκι του Αγίου Διονυσίου στο Island, με κουμπάρα τη Μιρέλλα Παπαοικονόμου, και δεν είχε κυκλοφορήσει καμία γαμήλια φωτογραφία.
Αθηνά: Ναι, θέλαμε να μείνει για εμάς και τους πολύ δικούς μας. Ο γάμος μας ήταν ένα πολύ μεγάλο γεγονός χαράς που απλά δήλωνε πόσο πολύ θέλαμε να είμαστε μαζί.
Αιμίλιος: Ο έρωτας είναι κάτι το οποίο παραμένει μεγάλο, τόσο μεγάλο όσο το αντιλαμβάνεσαι στην κάθε ηλικία που είσαι. Αυτή τη στιγμή, η σιγουριά που έχουμε, η χαρά τού να είμαστε μαζί, τα πράγματα που έχουμε φτιάξει, το παρελθόν μας, όλα μας δίνουν τόση περηφάνια. Και όταν κοιτάω την Αθηνά και ό,τι έχω ζήσει τόσα χρόνια μαζί της, μου δίνει τη χαρά να ξέρω ότι έχω κάνει μια επιλογή ζωής σωστή, που δεν με πρόδωσε, ακόμα και όταν λες –για πλάκα– «θέλω να σηκωθώ να φύγω» ή «γιατί μου το κάνει αυτό;», ξέρεις όλα αυτά της καθημερινότητας ξεχνιούνται αμέσως. Όση χαρά μού έδωσε όταν την είδα πρώτη φορά στη ζωή μου, άλλη τόση χαρά μού δίνει κάθε πρωί που ξυπνάω.
Αιμίλιε, σε προηγούμενη συνέντευξή μας, είχες πει «έχουμε ένα σκυλί, γιατί δεν έχουμε παιδιά». Σκεφθήκατε να υιοθετήσετε;
Αιμίλιος: Αυτό το θέμα έχει τελειώσει πριν από δέκα χρόνια.
Αθηνά: Φυσικά και μπήκαμε στη διαδικασία. Το να έχεις ένα παιδί, δεν σημαίνει πως πρέπει να είναι δικό σου, να το έχεις γεννήσει εσύ. Ήταν τόσο τραυματική και αυτή η εμπειρία, μετά από τις δικές μας προσωπικές προσπάθειες. Κράτησε περίπου ενάμιση χρόνο αυτό, και μια μέρα κοιταχτήκαμε με τον Αιμίλιο και είπαμε «όχι, δεν πειράζει. Τα παιδιά μας θα είναι τα νέα παιδιά που θα συνεργαζόμαστε. Θα προσπαθήσουμε να τους δώσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε». Όλου του κόσμου τα παιδιά είναι παιδιά όλων μας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
