Biased Beast: «Έχω περάσει πολύ σκοτάδι – Κάθε μέρα ξυπνάω και λέω: Τι θα κάνω και πώς θα επιβιώσω»

Τραγουδιστής, ηθοποιός και performer, ο Biased Beast ανήκει στη νέα γενιά καλλιτεχνών που δύσκολα μπορούν να περιοριστούν σε έναν μόνο χαρακτηρισμό. Πίσω από το καλλιτεχνικό του όνομα βρίσκεται ο Κρίστοφερ Ηλία.

Αυτή την περίοδο, μέσα από τη συμμετοχή του στο «Your Face Sounds Familiar» του ΑΝΤ1, ξεδιπλώνει μια διαφορετική πλευρά του ταλέντου του. Κάθε εβδομάδα καλείται να μπει στη σκηνική και ερμηνευτική «επιδερμίδα» εντελώς διαφορετικών καλλιτεχνών, αποδεικνύοντας την ευελιξία και τη μεταμορφωτική του ικανότητα, χωρίς να αφήνει στο παρασκήνιο το προσωπικό του καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Ο ίδιος μίλησε στον Γιώργο Σκρομπόλα και στο Zappit. 

Ποια μεταμόρφωση σε δυσκόλεψε περισσότερο στο YFSF;

Η κάθε μία έχει τις δυσκολίες της. Πιστεύω σίγουρα η το μεγαλείο της Ελένης Βιτάλη δεν πιάνεται εύκολα, να το πω έτσι, και εκεί δυσκολεύτηκα λόγω του ότι δεν έχω αυτά τα ακούσματα στα αφτιά μου.

Με δυσκόλεψε και ο Χρήστος Δάντης πάρα πολύ, η χροιά του, αυτή η μοναδική χροιά δεν μπορείς να την μιμηθείς εύκολα. Είναι δύσκολο να ‘σαι και γυναίκα, δύσκολο να να ντυθείς, να είσαι μια γυναίκα, τουλάχιστον believable γυναίκα, να σε πιστέψει ο άλλος ότι είσαι γυναίκα. Γενικά όλα δύσκολα είναι, να σου πω την αλήθεια, γι’ αυτό, εντάξει, γι’ αυτό πήγα. Ήξερα ότι θα χορέψω, θα διπλωθώ, θα ξεδιπλωθώ, θα δυσκολευτώ.

Ποια μεταμόρφωση ήταν αυτή που μόλις πάτησες το buzzer και είδες ότι θα κάνεις αυτό το πρόσωπο, είπες “Αχ”;

Εντάξει, από το δεύτερο που σου ‘κατσε η Άννα Βίσση; Ε δεν περίμενες στο δεύτερο επεισόδιο “θα μου, θα μου βάλουνε Βίσση”! Ε, στο τρίτο ποιος ήταν; Ο Marilyn Manson, λέω “ok, εντάξει, πάμε σε πιο τρελά πράγματα”. Ε μετά πήγανε Βιτάλη, ο Σταμάτης Κόκοτας, που το πας αυτό;

Τι σε δυσκολεύει περισσότερο στο να προσεγγίσεις έναν καλλιτέχνη όπως απαιτεί το YFSF; Το ότι πρέπει να κάνεις τη φωνή σου ίδια με τον καλλιτέχνη ή η εμφάνιση;

Πιστεύω υπάρχει μια αντίσταση βαθιά μέσα μου, αυτό έχει να κάνει πολύ με τα ψυχολογικά μου, με το ψυχολογικό μου κόσμο και την, το DNA μου, που αντιστέκεται στο να γίνει κάποιος άλλος ακόμα και για πέντε λεπτά πάνω στη σκηνή. Και παλεύω πολύ με αυτές τις φωνές που λένε “μην το κάνεις, μην το κάνεις” και μετά οι φωνές που λένε “πρέπει να το κάνεις, είναι η δουλειά σου, είναι το Your Face”. Έτσι όλα με δυσκολεύουνε γιατί είμαι και λίγο τεμπέλης και λίγο πεισματάρης, δύσκολος, άρα πώς να το πω; Θα ακουστεί και λίγο λάθος, ώρες ώρες βαριέμαι, δυσκολεύομαι, δεν μπορώ. Αλλά αφού πρέπει, στο τέλος κάπως μαλακώνω και το φέρνω όσο μπορώ, αλλά αντιστέκομαι και έχω συνειδητοποιήσει μέσα από αυτό το show το πόσο θα ήθελα και θα δουλέψω για να είμαι ο εαυτός μου, γιατί είναι δύσκολο να είσαι κάποιος άλλος τελικά.

Τι σου γράφουν συνήθως στα social media;

Πολλά που δεν λέγονται εδώ! Όχι, τα σοβαρά τα μηνύματα ο κόσμος αντιμετωπίζει την ενέργειά μου ότι είναι κάτι διαφορετικό στα δεδομένα της Ελλάδας, της Αθήνας, ή της τηλεόρασης, που έχει να κάνει και από τα ρούχα μέχρι το πώς συμπεριφέρομαι, το πώς κάνω perform. Αλλά μετά μπαίνει λίγο πιο βαθιά και αρχίζει να σχολιάζει το πόσο φωτεινός είμαι ή γλυκός ή αδιαπραγμάτευτος στο ποιος είμαι, σ’ αυτά που κάνω.

Τι σου λένε από κοντά;

Πρόσφατα είχα μια συναυλία. Ήρθε ένας πιτσιρικάς και δεν το πίστευα αυτό που μου είπε. Μου λέει ο παππούς μου, ήταν νέος ο πιτσιρικάς, δεκαπέντε χρονών, και μου λέει ο παππούς μου ήταν ο μεγαλύτερος σου θαυμαστής. Και μου λέει πέθανε, πρόσφατα απεβίωσε, και όταν πέθανε βρήκαμε μέσα στο αμάξι του cd με τα τραγούδια σου και είχε όλα τα τραγούδια σου πάνω. Ο τύπος τώρα, ο κύριος ήταν 85 χρονών, κάπου εκεί νομίζω. Και μου λέει σε άκουγε κάθε μέρα και το ότι ο παππούς μου είχε αυτή τη σύνδεση μαζί σου, μου δημιουργεί κι εμένα μια σύνδεση μαζί σου. Το ότι με φέρνει πιο κοντά σε σένα και στην ενέργειά σου. Ότι ο παππούς μου σε εκτιμούσε πολύ, έτσι σε εκτιμάω κι εγώ. Και ο μικρός, ξέρεις, με συγκίνησε πάρα πολύ. Δεν πίστευα ότι ένας άνθρωπος ογδόντα πέντε χρονών θα ακούει τα τραγούδια μου και θα νιώθει κάτι.

Σε έχει φέρει κάποιος σε δύσκολη θέση;

Ναι, μωρέ, αλλά εντάξει, εγώ είμαι σκληρό καρύδι και είμαι και έχω και πολύ χιούμορ. Εντάξει τώρα, τι να κάνεις και κάτι πολύ τραγικό να συμβεί, είμαι λίγο, λίγο πολύ έτοιμος για αυτά. Τα χειρίζομαι όλα με χιούμορ.

«Η μητέρα μου έχει λάβει τουλάχιστον οχτακόσια μηνύματα τους τελευταίους τρεις μήνες»
Γιατί όταν εγώ δεν απαντάω ποιο θα ζαλίζουν; Τη μάνα μου; Και λένε θέλω να τον παντρευτώ. Είναι και πολύ specific, πολύ συγκεκριμένα αυτά που λένε τα πράγματα. Τι; Πώς θέλουν το γάμο και τι. Και παρακαλώ είμαι καλό κορίτσι.

Με ποιον από τους κριτές παίζεις καλύτερη μπάλα;

Καλύτερη μπάλα; Ίσως με το βλέμμα, νομίζω ότι ο κύριος Θεοφάνους καταλαβαίνει τι άνθρωπος είμαι και τι θέλω να πω, τι θέλω να κάνω.

Σου είχε πει ότι είχες αγγίξει την Άννα Βίσση στην άρθρωση και στην τονικότητα.

Ναι, αυτά εντάξει τα τεχνικά, αλλά έχει πει και άλλα που έχουν να κάνουν με την ψυχή του ανθρώπου. Το πώς προσεγγίζω εγώ μια ερμηνεία και αυτό κατάλαβα ότι το έχει πιάσει. Γιατί πολλές φορές όταν τον βλέπω στα μάτια νιώθω ότι με πιάνει, με καταλαβαίνεις.

Υπάρχει κάποιος από τους κριτές που φοβάσαι πριν σου κάνει κριτική;

«Πιστεύω η κυρία Μόρφη είναι λίγο απρόβλεπτη στις κριτικές της»

Έχει άλλες γνώσεις, είναι η πιο νέα της παρέας και έχει άλλα ακούσματα και έχει πλάκα να δεις τι θα πει, πως θα το έχει ψυχολογήσει το κομμάτι. Κοίταξε να δεις, είναι όλοι τους όμως τόσο σωστοί στη δουλειά τους και τόσο ευγενικοί που ποτέ δε θα πουν κάτι αρνητικό. Απλά εγώ πιστεύω ότι με τα ματάκια το έχει πιάσει πολύ ο κύριος Θεοφάνους και ο κύριος Χαραλαμπίδης.

«Έχω περάσει πολύ σκοτάδι»

Όταν τα περιγράφω, κάποιος μπορεί να καταλάβει κάτι που ίσως δεν ισχύει, γιατί δεν είχε γίνει και τίποτα τραγικό ρε παιδί μου. Είμαι ένας περίεργος άνθρωπος, ένας διαφορετικός άνθρωπος, ιδιόρρυθμος. Έχω τις ιδιορρυθμίες ενός καλλιτέχνη. Άρα, πολλές φορές όταν κάθομαι σε ένα σύνολο ανθρώπων, νιώθω εκτός. Αυτό το ‘χω δουλέψει πάρα πολύ και στους ψυχολόγους και δεν έχει να κάνει με δικιά μου, δικό μου πρόβλημα να το πω έτσι. Κάποιοι άνθρωποι γεννιούνται να μην έχουν συμβατότητα, την απόλυτη συμβατότητα με όλο τον πληθυσμό. Είμαι αισιόδοξος, αλλά όταν βγαίνω έξω από το σπίτι, δεν βλέπω “Αχ, τι όμορφος ο ήλιος, τα πουλιά, είναι όλα τέλεια”.

Ζούμε σε έναν πολύ σκληρό κόσμο. Παλεύεις μόνος σου, όλοι παλεύουν μόνοι τους, υπάρχει η μάστιγα της μοναξιάς, υπάρχουν πόλεμοι γύρω μας, πεθαίνει κόσμος γύρω μας. Άρα εγώ τα βλέπω όλα αυτά, δεν είμαι όλο φρου-φρου κι αρώματα επειδή είμαστε μπροστά στις κάμερες. Εγώ κάθε μέρα ξυπνάω και λέω: Τι θα κάνω και πώς θα επιβιώσω, γιατί συγγνώμη εγώ, για μένα είναι εύκολο; Πώς θα ζήσω μέσα σε αυτό το σκοτάδι; Άρα, και όντως είναι έτσι. Άρα πολύ σκοτάδι.