Γιώργος Αλκαίος: «Μετά την Eurovision κατάλαβα ότι δεν μου άρεσε η καλλιτεχνική κατάσταση στην Ελλάδα»

Σε μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση ο Γιώργος Αλκαίος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα Δεν Γίνεται» με την Ναταλία Γερμανού, το μεσημέρι της Κυριακής 31 Μαΐου.

Ο δημοφιλής τραγουδιστής αναφέρθηκε στην απόφασή του να αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και τη μουσική βιομηχανία το 2010, μετά τη συμμετοχή του στην Eurovision, επιλέγοντας να μετακομίσει μόνιμα στη Μήλο.

«Εγώ όταν έκανα όλη την ιστορία στη Μήλο, τότε που είχα ξεκινήσει, είναι πολύ μεγάλη ιστορία, δεν μπορώ να στην πω τηλεοπτικά γιατί είναι μεγάλη ιστορία. Δηλαδή δεν υπάρχει και ο χρόνος. Γύρισα από τη Eurovision το 2010. Και μόλις γύρισα, θεώρησα ότι ο κύκλος αυτός που είχα κάνει μέχρι τότε – γιατί άρχισε να αλλάζει όλο το σκηνικό και μουσικά, και άρχισε να αλλάζει και κοινωνικά και πολιτικά και οικονομικά και σε όλα τα επίπεδα- και είπα ότι, εγώ δεν τη θέλω αυτή την κατάσταση στη ζωή μου.

Θέλω να ησυχάσω, θέλω να εξελιχθώ παράλληλα. Είχαμε χάσει και τη γιαγιά. Όλο το σόι ήταν στα τάρταρα γιατί έφυγε η γυναίκα που κρατούσε όλη την οικογένεια. Όχι μόνο την οικογένεια, το στενό περιβάλλον, όλο το σόι. Και μπήκαμε σε μία κατάσταση να σκεφτούμε όλοι ταυτόχρονα τι θα κάνουμε. Εγώ είπα ότι θα πάω και θα δω, τι θα κάνω. Δεν έφυγα με την προοπτική ότι «φεύγω και θα γυρίσω». Είπα όποτε νιώσω… Γιατί μου στοίχισε πάρα πολύ. Όσο κι αν ήτανε μεγάλη και την περιμέναμε και όλα αυτά. Επειδή με μεγάλωσε η γιαγιά μου… Δεν περίμενα ότι θα μου κάνει τόσο μεγάλη… Ενώ το περιμέναμε, ξέρεις… Ποτέ δεν είσαι έτοιμος τελικά» εξομολογήθηκε ο Γιώργος Αλκαίος.

«Και μπήκα σε μία κατάσταση και είπα ότι θα κάτσω εδώ. Ευτυχώς ήταν και τα ξαδέρφια μου, ο Σάββας και η Νίκη και η Τζένη. Είχα μία οικογένεια που, τον πρώτο χρόνο, έζησε όλη την παράκρουσή μου. Γιατί, όταν πήγα στη Μήλο, ξαφνικά εγώ κοιμόμουν 8:00 το βράδυ. Μου βγήκε μια τρομερή κούραση από όλα τα χρόνια. Δεν πήγαινα και διακοπές – θυμάσαι, τότε με τις παραγωγές. Ήμασταν κλεισμένοι στο στούντιο κάθε καλοκαίρι.

Όταν έπεφτα για ύπνο, ας πούμε, άκουγα την Αθήνα, την κίνηση στα αυτιά μου και τέτοια. Έπρεπε να ισορροπήσει όλο αυτό που ζούσα στο παρελθόν όλα τα χρόνια. Ήμουν 39 στα 40. Και είπα ότι θα το αφήσω και θα με οδηγήσει. Και όντως με οδήγησε. Να κάτσω εννιά χρόνια! Είπα ότι, τότε ήμουν έτοιμος να πω ότι «μπορώ να γυρίσω και να…». Όχι να ξανακάνω αυτά που έκανα, δεν ήθελα με τίποτα» συμπλήρωσε ο καλλιτέχνης.