Η Αιμιλία Υψηλάντη για την απώλεια της κόρης της: «Ο θάνατος είναι ένας ύμνος στη ζωή – Εγώ ήμουν ήδη μεγάλη, ο θάνατος είναι πολύ κοντά»

Η Αιμιλία Υψηλάντη μίλησε στο Καλύτερα δε Γίνεται και στον Βλάση Κωστούρο για την πορεία της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση και την απώλεια της κόρης της.

Αναφερόμενη στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, η ίδια δεν μπορεί να ξεχάσει την ταλαιπωρία που βίωνε καθημερινά:

«Θυμάμαι την ταλαιπωρία μου που είχα ένα μικρό παιδί, ήμουν μωρομάνα, έφευγα από το σπίτι μου να παίρνω δύο – τρεις συγκοινωνίες και να κατεβαίνω να παίζω στον Πειραιά», είπε η Αιμιλία Υψηλάντη.

Για όσα ακολούθησαν και τις μεγάλες της συνεργασίες: «Ήμασταν μεγάλοι άνθρωποι και ερχόντουσαν οι γονείς μας να ρωτήσουν πώς τα πάμε. Στον κινηματογράφο πήγα γιατί δεν είχα άλλη λύση. Δεν μου άρεσαν αυτά που γινόντουσαν στο θέατρο. Ήμουν μια πολύ ωραία κοπέλα, έπαιζα με τη Μαίρη Χρονοπούλου και τον Κώστα Βουτσά, όπου έκανα την αδελφή του, την οποία δεν μπορούσε να την παντρέψει».

Στο κλείσιμο της συνέντευξης η Αιμιλία Υψηλάντη αναφέρθηκε στην απώλεια της κόρης της.

«Ο θάνατος είναι ένας ύμνος στη ζωή. Εγώ ήμουν ήδη μεγάλη, ο θάνατος είναι πολύ κοντά. Δεν θα μου επιτρεπόταν μπροστά στον άλλο ανθρώπινο πόνο να κλαψουρίζω. Βίωσέ τον, βεβαίως. Πόνεσε, κλάψε, αλλά δεν σου επιτρέπεται να μην βάλεις το κόκκινό σου πουκάμισο. Το φοράω πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια. Δεν μπορείς να το φορέσεις αμέσως, πρέπει να περάσει χρόνος αρκετός», είπε στην εκπομπή του Alpha η Αιμιολία Υψηλάντη.