Η Ελένη Καστάνη για την απώλεια του πατέρα της: «Όταν ξύπνησε η μαμά μου και δεν τον είδε στο σπίτι της μπήκαν υποψίες στο μυαλό»

Μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Ελένη Καστάνη στη διαδικτυακή Rainbow Mermaids.

Μέσα σε όλα, η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που βίωσα σε νεαρή ηλικία, όταν ο πατέρα της έβαλε τέλος στη ζωή του.

«Ο πατέρας μου αυτοκτόνησε όταν ήμουν 12 ετών. Επειδή είχα κερδίσει και χρόνο στο σχολείο, ήμουν στην πρώτη γυμνασίου. Καταρχάς ήμουν το τελευταίο άτομο που τον χαιρέτησε μέσα στο σπίτι. 

Εγώ δεν το κατάλαβα. Εγώ είχα ξυπνήσει τη νύχτα να λύσω κάποιες ασκήσεις και μάλιστα με βοήθησε κιόλας. Κάποια στιγμή έφυγε να πάει στη δουλειά του αλλά λέω “που πάει, είναι νύχτα ακόμα”. Λέω, “Μπαμπά, πού πήγες; Είναι νύχτα ακόμα”. Κάτι ψιθύρισε μέσα από το στόμα του, δεν θυμάμαι τώρα, δεν μπορούσα να καταλάβω τι είπε. Και μου λέει, «Πού ‘ναι ο μπαμπάς σου;». Λέω, «Στη δουλειά πήγε». «Από τώρα;», μου λέει, «πήγε στη δουλειά;», είπε αρχικά η Ελένη Καστάνη.

«Όταν ξύπνησε η μαμά μου και δεν τον είδε στο σπίτι της μπήκαν υποψίες στο μυαλό, γιατί της έλεγε ότι είχε κάτι πονοκεφάλους ο μπαμπάς μου και είχε κάτι φόβους, ότι μπορεί να έχει κάτι στο κεφάλι και δεν του το λένε…Στην ουσία, ξέρετε, εκείνα τα παλιά τα χρόνια δεν τα ονοματίζαμε αυτά. Ήτανε κατάθλιψη αυτό», πρόσθεσε η ηθοποιός.

«Προσπαθούσα να εξηγήσω σε ένα μυαλό ενός δωδεκάχρονου παιδιού πώς ξυπνάει ένας άνθρωπος ένα πρωί και το κάνει αυτό; Είναι η απόλυτη αδυναμία να αντιμετωπίσεις τα προβλήματα της ζωής και η απόλυτη δύναμη, για να πεις ότι κόβεις της ζωή σου.

Θυμό δεν ένιωσα. Ένιωσα πόνο όμως και μια βαθιά τύψη που δεν μπόρεσα εγώ να τον γυρίσω πίσω…Με βασανίζει αυτή η σκέψη. Γιατί, σε ένα σπίτι που ήμασταν τέσσερις, κοιμόντουσαν όλοι και είμαστε μόνο εγώ κι ο μπαμπάς μου ξύπνιοι, συνέβη αυτό. Ακόμα και τώρα, τον βλέπω στον ύπνο μου, ότι είναι κάπου αλλού. Σε μια άλλη χώρα», κατέληξε η Ελένη Καστάνη.