Λυδία Κονιόρδου: Η εξομολόγηση για το περιστατικό βίας – «Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα, ένιωθα θα γινόμασταν ρεζίλι»

Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση έκανε η Λυδία Κονιόρδου το μεσημέρι του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου, μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» και στον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο.

Η σπουδαία ηθοποιός και σκηνοθέτις αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις διαφορετικές μορφές βίας που έχει βιώσει από πολύ νεαρή ηλικία, περιγράφοντας περιστατικά λεκτικής κακοποίησης αλλά και σεξουαλικής παρενόχλησης που, όπως παραδέχτηκε, άφησαν βαθύ αποτύπωμα μέσα της.

«Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές της. Όταν ήμουν παιδί, είχα δεχθεί λεκτική βία, τόσο χυδαία και τόσο ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, παλαιότερα, υπήρχαν οι λεγόμενοι εφαψίες. Σε έπιαναν, σε χούφτωναν, σε στριμώχνανε», εξομολογήθηκε η Λυδία Κονιόρδου.

Στη συνέχεια, η ηθοποιός γύρισε πίσω στα παιδικά της χρόνια και σε μία εμπειρία που, όπως περιέγραψε, υπήρξε ιδιαίτερα τραυματική. Θυμήθηκε τις φορές που η γιαγιά της την πήγαινε στον κινηματογράφο και εκεί η ίδια, ακόμη μικρό κορίτσι, βίωνε ανεπιθύμητα αγγίγματα από αγνώστους.

«Θυμάμαι τη γιαγιά μου, που με πήγαινε να δω παιδικό σινεμά και ήταν ο εφιάλτης μου. Από πού “φύτρωναν” αυτά τα χέρια; Από κάτω, από μπρος, από πίσω, από παντού… “Φύτρωναν” χέρια που, κοριτσάκι τότε εγώ, προσπαθούσαν να με χουφτώσουν και αυτό ήταν πάρα πολύ τραυματικό για μένα», περιέγραψε.

Η Λυδία Κονιόρδου αποκάλυψε, μάλιστα, ότι τότε δεν μιλούσε στη γιαγιά της για όσα συνέβαιναν, καθώς ως παιδί φοβόταν την αναστάτωση και την έκθεση που πίστευε ότι θα ακολουθούσαν.

«Δεν τολμούσα να πω τίποτα γιατί η γιαγιά μου, έτσι και της έλεγα κάτι, θα σήκωνε το σινεμά στο πόδι! Και θα γινόμασταν ρεζίλι, έτσι ένιωθα. Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα, καθ’όλη τη διάρκεια της προβολής έχοντας αυτό το μαρτύριο», είπε χαρακτηριστικά.