Ρένια Λουιζίδου: «Δεν είμαι καθόλου εργασιομανής, είμαι ένας κρυφός τεμπέλης άνθρωπος, αλλά ζούμε από αυτή τη δουλειά»

Η Ρένια Λουϊζίδου, με αφορμή τη σειρά «Φόνοι στο καμπαναριό 2», παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή Happy Day και τη δημοσιογράφο, Όλγα Λαφαζάνη.

Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τη σχέση της με τη δουλειά, τους ρόλους που επιλέγει πλέον και τον τρόπο με τον οποίο αξιολογεί τον εαυτό της μέσα από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις.

«Δεν είμαι καθόλου εργασιομανής, είμαι ένας κρυφός τεμπέλης άνθρωπος που απολαμβάνει το να κάθεται. Ζούμε από αυτή τη δουλειά. Είναι το επάγγελμά μας. Δεν ξέρω πώς είναι οι προνομιούχοι επαγγελματίες, που μπορούν να πουν “φέτος δεν θα δουλέψω”. Εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς. Δόξα τω Θεώ έχω δουλέψει αρκετά χρόνια σε αυτή τη δουλειά, ώστε σε αυτή την ηλικία πια να μπορώ να πω ότι “φέτος δεν θα παίξω στο θέατρο”. Είναι μία δουλειά που κάποιοι άνθρωποι πληρώνονται πολύ καλά για να την κάνουν -συμπεριλαμβανομένης κι εμού, δεν κάνω την κακομοίρα- και πάρα πολλοί άνθρωποι την κάνουν και πληρώνονται οριακά», είπε η Ρένια Λουϊζίδου.

Παράλληλα, η Ρένια Λουιζίδου μίλησε για τους ρόλους που επιλέγει, σημειώνοντας πως θέλει να δίνει χώρο στους νέους ηθοποιούς: «Είμαι πια σε μία ηλικία, όχι απόσυρσης, αλλά το να κάνεις ένα βήμα πλάι, για να περάσουν αυτοί που θα σηκώσουν το μεγάλο βάρος της δουλειάς, αυτοί που τώρα γίνονται πρωταγωνιστές. Είναι κάτι που πρέπει να γίνει και με μεγάλη μου χαρά να παίζω λίγο λιγότερο. Είναι ο κύκλος της ζωής και έτσι πρέπει να γίνει. Εγώ θα κάνω τώρα το κορίτσι που ερωτεύεται; Όχι. Θα κάνω τη μαμά του κοριτσιού. Ούτε με πειράζει, ούτε τίποτα απ’ όλα αυτά».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός δήλωσε πως παρακολουθεί τον εαυτό της στα σίριαλ που παίζει, ώστε να μπορεί να βλέπει τα λάθη της και να τα διορθώνει: «Φυσικά βλέπω τα σίριαλ. Όχι για να με απολαύσω και να πέσω κάτω με τον εαυτό μου. Πρέπει να τα βλέπεις. Πρωτίστως βλέπω τα υποκριτικά, γιατί στα άλλα δεν μπορώ να κάνω και πολλά. Στα εμφανισιακά δεν μπορώ να γυρίσω τον χρόνο πίσω. Αλλά δεν τα έχεις πει όπως πρέπει να τα πεις ή δεν έχεις παίξει όπως έπρεπε να παίξεις, δεν σε σώζουν ούτε τα μαλλιά, ούτε η βλεφαρίδα».